Dość milczenia !

Pierwszy post w nowym roku!

2012-01-12T02:15:00.000-08:00

Wszystkim współpracownikom i sympatykom, zaglądaczom i korzystającym regularnie z bloga życzę pomyślności, nadziei i dobra w rozpoczętym nowym roku!

Zachęcam jednocześnie do nadsyłania swoich historii do publikacji na blogu, kto wie, może wpiszą się one w powstającą książkę?

Proszę o uwagi dotyczące bloga oraz informacje na temat godnych polecenia terapeutów, warsztatów, szkoleń, które byłyby przydatne osobom borykającym się z doświadczeniem aborcji.

Namawiam do kontaktu i przekazywania informacji o blogu swoim znajomym, dołączania do znajomych na Facebooku.

Z serdecznymi pozdrowieniami!

Anka DM doscmilczenia[at]gmail.com

Zapisy na sesję wiosenną 2012

2011-12-16T02:11:00.000-08:00

Rekolekcje dla kobiet i mężczyzn z doświadczeniem aborcji.

Wiosenna sesja rekolekcyjna odbędzie się w dniach:
30.03 – 1.04 2012r.
w Domu rekolekcyjnym Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża w Laskach.

Osoby prowadzące
Agata Rusak, psycholog oraz ks. Eugeniusz Zarzeczny MIC

ZGŁOSZENIE

Aborcja – doświadczenie cierpienia i Miłosierdzia – grudzień 2011

2011-10-23T23:47:00.001-07:00

Rekolekcje dla kobiet i mężczyzn z doświadczeniem aborcji.

Na sesję rekolekcyjną składają się modlitwy i spotkania z psychologiem i kapłanem. Uczestnicy mają możliwość w bezpiecznej atmosferze uświadomić sobie własne funkcjonowanie w obliczu dokonanej aborcji. Podczas modlitw i medytacji jest sposobność, aby zawierzyć Bogu siebie i swoje dalsze życie. Spotkania dają szansę odnalezienia się w życiu rodzinnym, zawodowym, w relacjach społecznych.
W trakcie rekolekcji jest możliwość spowiedzi i rozmowy indywidualnej z kapłanem lub psychologiem. W programie, poza wykładami i spotkaniami, Msze św. i nabożeństwa, konferencje poświęcone tematowi nadziei i modlitwy.

Rekolekcje odbywają się w małej grupie liczącej ok 10 osób.
Sesje rekolekcyjne odbędą się w dniach:
2,3,4 grudnia 2011r.
30.03 – 1.04 2012r.
w Domu rekolekcyjnym Sióstr Franciszknek Służebnic Krzyża w Laskach.

Osoby prowadzące
Agata Rusak, psycholog oraz ks. Eugeniusz Zarzeczny MIC

Czas - 2,3,4 grudnia 2011r. (to termin pierwszych rekolekcji). Spotykamy się w piątek 2 grudnia o godz. 15.00 na wspólnym spotkaniu. Wyjazd kończymy w niedzielę po obiedzie.
Miejsce - Dom Rekolekcyjny Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Laski, ul. Zielona 33.
Grupa - ok 10 osób
Koszt - 250 zł (w tym noclegi i wyżywienie).

Raiffeisen Bank 84 1750 0009 0000 0000 1049 6117

ZGŁOSZENIA

Syndrom poaborcyjny, koszmar czy wymysł?

2011-06-26T12:24:00.000-07:00

"Nie można zaprzeczyć istnieniu fizycznych i psychicznych skutków zabiegu aborcyjnego. Syndrom poaborcyjny ma dotykać zarówno kobiet jak, i mężczyzn ale psychiatrzy wciąż są wobec niego sceptyczni. Czy słusznie? "

Zachęcam do przeczytania artykułu Piotra Drabika "Syndrom poaborcyjny. Przemilczany koszmar? "

Czy jest alternatywa dla terminacji ciąży ?

2011-03-02T00:45:00.000-08:00

W Polsce istnieje prawo, które dopuszcza przerwanie ciąży w przypadku gdy dziecko nie rozwija się prawidłowo, bądź jest chore. W przypadku podejrzenia nieprawidłowości w rozwoju dziecka przed narodzeniem, stwierdzonych na podstawie obrazu USG oraz wyników innych badań prenatalnych rodzice są przez lekarzy najczęściej namawiani do przerwania ciąży, zwanego w tym wypadku terminacją. Procedura przeprowadzana jest zazwyczaj po 20 tygodniu ciąży.

Wielu rodziców nie ma pojęcia, że istnieje alternatywa. Jest miejsce w Polsce, gdzie ich dziecko może być otoczone opieką paliatywną, a oni sami - specjalistyczną opieką psychologiczną. Tym miejscem jest Warszawskie Hospicjum dla Dzieci przy ul.Agatowej 10, które prowadzone jest przez małżeństwo dwojga lekarzy- państwa Dangel.

Członek Rady Fundacji WHD, pan dr hab. n. med. Tomasz Dangel jest specjalistą w zakresie anestezjologii, pani dr hab.n.med. Joanna Szymkiewicz - Dangel jest specjalistą w zakresie pediatrii i kardiologii.
Pani Joanna jest również kierownikiem naukowym Poradni USG przy Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci (WHD). Poradnia ta powstała w celu zapewnienia specjalistycznej opieki ambulatoryjnej dla kobiet ciężarnych i ich dzieci zarówno przed, jak i po porodzie.

Od roku 2009, poradnia jest referencyjnym ośrodkiem kardiologii prenatalnej typu C. Konsultowane są kobiety ciężarne z całej Polski, jak również z Europy, u których lekarze wykonujący badania USG płodów podejrzewają nieprawidłową budowę serca lub innych narządów, jak również te, u których jest zwiększone ryzyko urodzenia dziecka z wadą serca.

Strona Poradni USG przy WHD (USG 4D, badania prenatalne, doppler)

Strona Warszawskiego Hospicjum Domowego

Strona Poradni Perinatologii i Kardiologii Perinatalnej w Szpitalu im.ks.A.Mazowieckiej przy ul.Karowej w Warszawie

Hospicja w Polsce

Zachęcam do przekazania 1% podatku dla Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci, który świadczy opiekę nad dziećmi w stanie terminalnym.

Zobacz też: Linki do dwóch artykułów na temat opieki paliatywnej w perinatologii, które prawdopodobnie będą pomocne dla rodziców rozważających terminację ciąży z powodu podejrzenia ciężkiego schorzenia u dziecka oraz dla pracowników ochrony zdrowia.

Opieka paliatywna w perinatologii, T.Dangel, J.Szymkiewicz-Dangel

Opieka paliatywna w perinatologii jako alternatywa dla eugenicznej aborcji , Sylvie de Kermadec

Zamknięcie ankiety

2010-12-05T11:55:00.001-08:00

Dziękuję serdecznie wszystkim Paniom, które odpowiedziały na moją prośbę i pomogły mi w zrealizowaniu badania koniecznego do napisania pracy magisterskiej.

Dziś ankieta została zamknięta.

Pozdrawiam !
Anka

Ankieta dla kobiet po aborcji -ostatnia prośba

2010-11-29T02:28:00.001-08:00

Adresatki: Panie z doświadczeniem przerwania ciąży

Ponawiam prośbę o pomoc w realizacji badań do pracy magisterskiej.
Niestety część kobiet z jakichś względów nie jest w stanie dokończyć ankiety, dlatego też zamiast 52 mam ich tylko 36.
Bardzo proszę o pomoc, to już ostatnia możliwość wypowiedzenia się w ankiecie.
Wszelkie dane uzyskane ta drogą zostaną wykorzystane tylko do pracy magisterskiej.

Dziękuję Wszystkim serdecznie !

Historia dr Alvedy King

2010-11-25T01:20:00.000-08:00

Bratanica legendarnego Martina Luthera Kinga, dr Alveda King, zabiła w latach 70. dwoje swoich dzieci. Teraz walczy o delegalizację aborcji nazywając ją nową formą niewolnictwa Murzynów.

- Dwoje spośród 50 milionów dzieci zabranych nam przez aborcjonistów od roku 1973 było moimi. Wciąż je widzę w moich myślach. Jak wiele czarnych kobiet, uwierzyłam kiedyś w słowa lekarza, który mi powiedział, że moje dzieci to nic innego jak „zlepek komórek”. Chciałam w to wierzyć. Kiedy zrozumiałam swój błąd, zdałam sobie sprawę, że jestem ofiarą aborcji – napisała na swoim blogu dr Alveda King, bratanica legendarnego Martina Luthera Kinga.

Dr King jest obecnie w USA jedną z najbardziej znanych i zaangażowanych obrońców praw dzieci nienarodzonych. Od lat przekonuje, że aborcja jest współczesną formą niewolnictwa Murzynów. Jej antyaborcyjne poglądy spowodowały, że jest krytykowana przez wiele wpływowych środowisk murzyńskich na czele z „postępowymi” pastorami, którzy oskarżają ją o zawłaszczanie spuścizny po zamordowanym w 1968 roku przywódcy ruchów domagających się równouprawnienia czarnych.

Więcej w artykule: Kobieta, która "ma sen" o kraju bez aborcji, fronda.pl, 24.11.2010

Oficjalna strona Alvedy King

Wzrost ryzyka raka piersi po aborcji - wyniki badań irańskich naukowców

2010-10-17T09:52:00.000-07:00

Irańscy naukowcy opublikowali wyniki badań, w których po raz kolejny potwierdzono, to co było wiadome od dawna: ryzyko wystąpienia raka piersi znacznie się podnosi, gdy wcześniej dokona się aborcji.

Według irańskich naukowców, kobiety które raz dokonały aborcji są aż o 193 proc. bardziej zagrożone wystąpieniem raka piersi w porównaniu z kobietami, które nigdy nie uśmierciły swojego dziecka poczętego. Choć wyniki znane były już 3 kwietnia 2010 r., to dopiero teraz podano je do publicznej wiadomości.

Więcej w artykule: Irańscy naukowcy : aż o 193 % wzrasta ryzyko raka piersi po przebytej aborcji

Zobacz też: Zależność między aborcją a rakiem piersi

Film "Syndrom" - świadectwo małżeństwa

2010-09-27T01:18:00.000-07:00

W ostanim numerze "Gościa Niedzielnego" załączono jako dodatek film pt. " Syndrom" w reżyserii Leszka Dokowicza i Macieja Bodasińskiego.

Jest to dokumentalna opowieść o dramacie małżonków, którzy dokonali aborcji farmakologicznej oraz o ich duchowym odrodzeniu. Zdecydowali się podzielić swoimi bolesnymi przeżyciami, aby dać nadzieję osobom, które doświadczają podobnej tragedii w swoim życiu.

Więcej: Leczenie ran, GN, 26.09.2010

Miód na rany, GN 26.09.2010

Natura nie wybacza, GN 20.09.2010

Ankieta dla kobiet po aborcji - prośba

2010-09-17T03:04:00.000-07:00

Drogie Panie !

Zwracam się z uprzejmą prośbą o pomoc do kobiet doświadczonych aborcją.
W ISNS UW powstaje praca magisterska, której tematem są przyczyny i skutki przerwania ciąży. Główną częścią pracy jest ankieta przeznaczona wyłącznie dla kobiet mających za sobą takie doświadczenie.

Panie chętne do wypełnienia ankiety proszę o kontakt mailowy:
doscmilczenia@gmail.com

Anonimowa ankieta jest ukryta, dlatego dla Pań, które zgłoszą chęć pomocy będzie przesłany link pod którym się ona znajduje. Wszelkie dane pozyskane tą drogą będą wykorzystane wyłącznie do pracy naukowej.

Z góry dziękuję za pomoc !

Anka

Warsztaty w Licheniu we wrześniu

2010-08-20T03:10:00.000-07:00

Zapraszamy na wrześniową edycję warsztatów Aborcja: Kobieta, Mężczyzna, Dziecko, które odbędą się w Licheniu w dniach 24-26 września 2010 r.

Zgłoszenia:Biuro Obsługi Pielgrzyma
Tel. 063 270 81 63, 063 270 81 42
Fax. 063 270 85 75
e-mail: lichen@lichen.pl

Więcej informacji

Wielkanoc 2010

2010-04-02T12:39:00.000-07:00

Wpływ niedostatecznego poradnictwa przed aborcją na kobiety i mężczyzn - artykuł z Traumatology

2010-01-14T02:57:00.000-08:00

Artykuł opublikowany w medycznym czasopiśmie Traumatology informuje, że mężczyźni i kobiety, którym nie udzielono wyczerpujących informacji podczas porady przed aborcją, jak również ci którzy nie byli zgodni ze swoimi partnerami co do decyzji o aborcji byli bardziej narażeni na problemy osobiste i interpersonalne.

Naukowcy: Catherine T.Coyle, Priscilla Coleman i Vincent M. Rue - eksperci od badania skutków aborcji za pomocą ankiety on-line zebrali dane od 374 kobiet, które wcześniej miały aborcję i od 198 mężczyzn, których partnerki wybrały aborcję.

Wyniki pokazały, że kobiety, które wyrażały niezadowolenie z jakości doradztwa przed aborcją mają zazwyczaj problemy w relacjach takie jak obsesyjne natręctwa, wycofanie, nadmierne podniecenie oraz tendencję do opisywania zaburzeń składających się na zespół stresu pourazowego (PTSD). Mężczyźni z podobnymi doświadczeniami przed aborcją opisywali podobne urazy interpersonalne.

W przypadkach gdy partner nie zgodził się z decyzją o przerwaniu ciąży, kobiety częściej zgłaszały PTSD i tendencję do natręctw podczas gdy u mężczyzn taka niezgoda była połączona z PTSD, natręctwami, nadmiernym pobudzeniem i innymi problemami w relacjach.

Naukowcy zwrócili uwagę, że niewiele badań uwzględniło psychologiczne skutki jakie wywołuje aborcja na życzenie u mężczyzn, jednakże zabieg ten jest powszechnie powiązany z późniejszymi uczuciami złości, niepokoju, poczuciem winy, żałoby i bezsilności u mężczyzn.

"Pomimo, że mężczyźni mają związek z zajściem w ciążę i aborcją, nie jest im rutynowo proponowana rozmowa z doradcą przed aborcją," napisali. "Pomimo wezwania do większej integracji i okazania uwagi mężczyznom w klinikach aborcyjnych, niewiele się zmieniło.
Większość mężczyzn, którzy towarzyszą kobietom w klinikach nie jest objętych poradnictwem i czekają pozostawieni sami sobie."

David Reardon, dyrektor wykonawczy Elliot Institute, w korespondencji z Life Site News stwierdził, że wyniki badań potwierdziły istotność prawa do skutecznego egzekwowania przepisów aborcyjnych (...)

"Właściwe badania i poradnictwo obniżą ilość aborcji zwłaszcza wśród kobiet, które są zmuszane do niechcianej aborcji, a także ograniczy tempo rozwoju zaburzeń psychicznych związanych z aborcją," powiedział.

" Jedynym sposobem osiągnięcia tego celu jest usunięcie barier, które uniemożliwiają kobietom pociągnięcie aborterów do odpowiedzialności za niedbałe badania i poradnictwo," dodał Reardon.

Źródło: LifeSiteNews.com 13.01.2010

Artykuł źródłowy:

Inadequate Preabortion Counseling and Decision Conflict as Predictors of Subsequent Relationship Difficulties and Psychological Stress in Men and Wome;Catherine T. Coyle, Priscilla K. Coleman, and Vincent M. Rue; Traumatology, Nov 2009; vol. 0: pp. 1534765609347550v1.

Mogę wybaczyć jeśli tylko chcę - historia Kitty Chapell

2010-01-06T00:50:00.000-08:00

Historia życia Kitty Chappell jest niezwykła, ale nie z powodu przerażającej udręki, jaką przeżyła, lecz z powodu emocjonalnej i duchowej odnowy, której doświadczyła.

Jej książka, choć rozpoczyna się opisem dramatu dziecka doświadczającego okrucieństwa domowej przemocy, to jednak kończy się nadzieją tak potrzebną każdemu, kto zaznał podobnych prześladowań.

Na świecie żyją bowiem miliony okaleczonych psychicznie ludzi, którzy funkcjonowali w piekle przemocy, ale niewielu z nich zwyciężyło. Skąd ta różnica? Przeczytaj prawdziwą historię Kitty Chappell i odkryj, jak stała się życiowym zwycięzcą.

Książkę można nabyć w Księgarni Wysyłkowej oraz Tolle et lege

Rozpoczął się nowy rok !

2010-01-06T00:40:00.000-08:00

Witajcie w nowym roku 2010 !

Życzę z całego serca aby był on dla nas rokiem przebaczenia, nadziei i nowego życia :-)

Anka

2009-12-25T01:37:00.000-08:00

***Z okazji Świąt Bożego Narodzenia, życzymy Wam nadziei, przebaczenia i radości

Anka ze współpracownikami

Powiązanie aborcji ze wzrostem powikłań okołoporodowych

2009-12-21T02:07:00.000-08:00

Najnowszy raport opracowany przez Światowe Forum Ekonomiczne (World Economic Forum, WEF) ujawnia, że kraje, w których obowiązuje prawo ograniczające dopuszczalność aborcji, przodują w redukowaniu wskaźnika zgonów położniczych.

Natomiast kraje z prawem liberalnym pozostają daleko w tyle.

Według autorów raportu, chroniąca życie Irlandia zajmuje pierwsze miejsce w światowym rankingu krajów odnośnie do opieki nad kobietą ciężarną, rodzącą i położnicą.

Więcej tutaj: Mniej aborcji - mniej zgonów okołoporodowych

Świadectwo po listopadowych warsztatach rekolekcyjnych

2009-12-07T01:48:00.000-08:00

Przedstawiam treść listu , jaki otrzymałam od uczestniczki listopadowych warsztatów rekolekcyjnych w Laskach. Podkreślenia pochodzą ode mnie:

***
Obiecałam napisać, więc postaram się wywiązać. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że tego się nie da opowiedzieć. Ale co mogę powiedzieć na pewno? Prowadzący zaproponowali nam istny przewrót w myśleniu !

Poddałam się tej rewolucji i uzyskałam prawdziwą radość i nadzieję. Wiem, że nasz Synek czeka na nas w niebie. Nie dołączył do grona aniołków, jak to się zwykle o zmarłych dzieciach mówi, ale jest prawdziwym Świętym, ogląda Boga i wspiera nas w drodze do Niego. Patrzy na mnie z nieba i uśmiecha się… Bo ani Bóg, ani Jego święci nie chcą naszego poczucia winy, rozpaczy, załamania...

Uwierz w to i Ty! Twoje dziecko chce Ci przebaczyć, poproś je o to i przyjmij ten dar. Przyjmij przebaczenie od siebie i od Dobrego Boga, a potem zacznij żyć na nowo! Tak, to wszystko mogę powiedzieć dzięki rekolekcjom. Ten czas pozwolił mi przyjrzeć się temu, co się stało, zobaczyć osoby, które brały udział w tym wydarzeniu, zobaczyć swoje krzywdy, komu i co powinnam przebaczyć… a potem zobaczyć drogę do wolności!

I Ty możesz być wolna. Zresztą, co ja Ci będę mówić – jedź, a się przekonasz!

Kolejne warsztaty odbędą się w marcu 2010, w Sulejówku k/Warszawy

Pomoc dla kobiet w Szwajcarii

2009-11-23T03:12:00.000-08:00

Bezpłatna i poufna pomoc matce i dziecku w Szwajcarii.

Pomoc świadczona jest:

- kobietom, parom i rodzinom, które potrzebują pomocy związanej z ciążą, lub narodzinami dziecka

- kobietom i mężczyznom w sytuacji konfliktu aborcyjnego

- kobietom w ciąży w sytuacji kryzysowej

- kobietom i parom w kryzysie związanym z niepomyślną diagnozą prenatalną

- nastolatkom w nieoczekiwanej ciąży

- rodzicom mającym do czynienia z ciążą u nastoletniego dziecka

Numer telefonu w Szwajcarii: 0800 811 100

Języki: francuski, niemiecki, angielski i włoski

Wzrost ryzyka wystąpienia problemów psychicznych u kobiet po aborcji - badanie Fergussona

2009-11-06T08:01:00.000-08:00

Badania przeprowadzone przez zespół naukowców pod kierownictwem prof. Davida Fergussona na Uniwersytecie Otago w Nowej Zelandii wykazują, że u kobiet, które dokonały aborcji znacznie wzrasta ryzyko wystąpienia chorób psychicznych, takich jak np. depresja.

Wyniki badań, które opublikowano w „British Journal of Psychiatry” opierają się na próbie 500 kobiet w wieku między 15. a 30. rokiem życia, które przebadano sześciokrotnie.

Badanie te wykazało, że u kobiet, które dokonały aborcji, ryzyko zachorowania na depresję, pojawienia się różnych lęków, myśli samobójczych, alkoholizmu i narkomanii wzrasta dwukrotnie w porównaniu do kobiet, które urodziły nawet nieoczekiwane wcześniej dziecko.
Ponad 85 % kobiet, które miały aborcję wymieniło przynajmniej jedną negatywną reakcję na aborcję spośród takich jak: smutek, żal, żal i rozczarowanie. Około 35 % kobiet zgłosiło 5 i więcej takich reakcji.
Ryzyko problemów psychicznych wśród kobiet, które odczuwały negatywne emocje w związku z aborcją wzrasta od 40 do 80 % w porównaniu do kobiet, które nigdy nie przerwały ciąży.

Do podobnych wniosków doszli kanadyjscy naukowcy, którzy na początku tego roku opublikowali wyniki swoich badań w „Journal of Obstetrics and Gynaecology”. Dodatkowo wykazały one, że u kobiet dopuszczających się aborcji w pierwszym lub drugim trymestrze ciąży o 36 % wzrasta ryzyko urodzenia w przyszłości wcześniaka, a u kobiet, które dokonały więcej niż jednej aborcji ryzyko to wzrasta aż o 93 %.

Źródło: RideSightNews.com 05.11.2009

Szefowa kliniki aborcyjnej przeszła na stronę życia

2009-11-03T11:03:00.000-08:00

Dyrektor kliniki aborcyjnej Planned Parenthood Texas, gdzie miało miejsce czuwanie kampanii "40 dni dla Życia" ustąpiła ze stanowiska, ponieważ nawróciła się po obejrzeniu filmu z USG pokazującego zabijanie dziecka przez aborcję.

"Pomyślałam, że nie mogę tego robić dłużej, i to było jak błysk, który uderzył mnie i wiedziałam, że to jest to", powiedziała Abby Johnson w wywiadzie dla Wiadomości lokalnych sieci KBTX 3.

Więcej : Nawrócenie dyrektorki kliniki aborcyjnej w Teksasie

Podpisz petycję na rzecz Dziecka Poczętego i Rodziny

2009-10-26T07:53:00.000-07:00

Proszę Was o niezwłoczne udanie się na poniższą stronę internetową i podpisanie Petycji na rzecz Dziecka Poczętego i Rodziny.

Koalicja grup obrońców życia i rodziny, pod przywództwem C-FAM (Catholic Family and Human Rights Institute) przedstawi petycję w ONZ w grudniu tego roku. Ich celem jest zebranie miliona podpisów.

Zachęcam Was do udania się TUTAJ, przeczytania petycji, podpisania jej i przesłania tego linku do każdego, kogo znacie.

Na TEJ stronie możecie również zobaczyć, że petycja została przetłumaczona na 15 języków. Jest zatem naprawdę powszechna!

Proszę udaj się TUTAJ, podpisz petycję i przekaż ją KAŻDEMU, KOGO ZNASZ.

Sesja rekolekcyjno-warsztatowa w listopadzie

2009-10-22T08:11:00.000-07:00

27.11.2009 - 29.11.2009

Aborcja - doświadczenie cierpienia i Miłosierdzia to sesja rekolekcyjno-warsztatowa na którą zapraszamy osoby z doświadczeniem aborcji. Sesje odbywają się cyklicznie dwa razy do roku (wiosną i jesienią). W rekolekcjach mogą brać udział kobiety i mężczyźni.

Rekolekcje prowadzą: Agata Rusak, psycholog oraz ks. Eugeniusz Zarzeczny, którzy prowadzą również w Licheniu rekolekcje dla osób z doświadczeniem aborcji.

Miejsce: Dom Rekolekcyjny Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Laski, ul. Zielona 33.

Koszt: 250 zł (w tym noclegi i wyżywienie). W indywidualnych przypadkach możliwe jest dofinansowanie.

KONTAKT I ZGŁOSZENIA
Anna Chudoba
tel. (022) 37-45-707, 0-662788595
e-mail: centrum@marianie.pl
www.centrum.marianie.pl

Uzależniona od aborcji

2009-10-15T14:40:00.000-07:00

Irene Vilar przyznała się, że w ciągu 17 lat 15 razy przerwała ciążę. Opisała to w książce, która ma jej zapewnić sławę

Wydana właśnie w USA książka jest tak kontrowersyjna, że odrzuciło ją wcześniej 51 wydawnictw. Nosi tytuł: „Macierzyństwo niemożliwe. Wyznania uzależnionej od aborcji”. Okładka przedstawia sylwetkę kobiety, na której łonie narysowano 15 przekreślonych kresek. W taki sposób snajperzy zaznaczają kolejne śmiertelne trafienia na kolbach karabinów.

– Oczywiście nie wyglądało to tak, że chciałam to robić raz po razie. Ale ćpun ma dokładnie tak samo. Też za każdym razem chce przestać – powiedziała „Los Angeles Times” 40-letnia Vilar. Jak twierdzi, po prostu nie mogła się powstrzymać. A spiralę kolejnych ciąż i aborcji miał sprowokować jej były mąż, profesor filologii klasycznej Pedro Cuperman.

Vilar zakochała się w nim, gdy miała 16 lat, a on 50. Dziś zarzuca mu, że „próbował ją kontrolować” i przestrzegał przed posiadaniem dzieci. Twierdził, że potomstwo zabija namiętność między kobietą a mężczyzną. Sprawiło to, że „postanowiła się zbuntować” i w sekrecie odstawiła pigułki antykoncepcyjne. Kiedy jednak zachodziła w ciążę, bała się, że Cuperman ją rzuci, i udawała się do kliniki. Zrobiła tak 15 razy.

Po publikacji książki Ameryka jest w szoku. Vilar twierdzi, że dostaje listy z pogróżkami. – Boję się o swoje bezpieczeństwo. Dobrze znam te wszystkie historie o „morderczyniach dzieci” i obawiam się, że stanę się ofiarą fundamentalizmu – mówi. I dodaje, że choć dziś, z drugim mężem, ma dwójkę dzieci, pozostaje zdecydowaną zwolenniczką aborcji.

– Ta kobieta zabiła 15 dzieci i uważa, że to powód do dumy. Napisała książkę, która ma jej zapewnić sławę. To chore – powiedział „Rz” konserwatywny amerykański działacz społeczny Peter LaBarbera. Według niego „takie są skutki nieograniczonego dostępu do aborcji”.

Więcej w artykule: Uzależniła się od aborcji, rp.pl 15.10.2009

Protest wobec raportu Guttmachera

2009-10-14T13:48:00.000-07:00

Obrońcy życia od poczęcia do naturalnej śmierci odpowiedzieli na nowy raport rozpowszechniony przez Instytut Guttmachera twierdzący, że przerwanie ciąży powinny być zalegalizowane na całym świecie z powodu możliwej epidemii niebezpiecznych aborcji prowadzących do śmierci kobiet.

Powiedzieli, że raport ten nie jest niczym więcej niż częścią propagandy rozpowszechnianej przez grupę, popierającą aborcję.

Guttmacher znany jako Instytut Alana Guttmachera był oficjalnym partnerem Planned Parenthood, gdzie Guttmacher był przewodniczącym, dopóki nie odciął się od działalności aborcyjnej aby zyskać wiarygodność.

Organizacja, która nadal opowiada się legalizacją aborcji w skali globalnej, wydała raport, twierdzący, że aż 70.000 kobiet umiera z powodu nielegalnej aborcji.

Anthony Ozimic, specjalista PR dla SPUC, brytyjskiej organizacji pro-life, powiedział, że badanie Guttmachera jest skrajnie fałszywe.

"Raport Guttmacher nie jest niezależnym badaniem naukowym, ale propagandą lobby pro-aborcyjnego ", powiedział w wywiadzie dla LifeNews.com. "Instytut Guttmachera został powołany w celu promowania aborcji i antykoncepcji. “Uznania raportu są apelem lobby zwolenników prawa do aborcji”

Ozimic powiedział: "Dane Guttmachera opierają się na bardzo błędnych przewidywaniach, o czym przyznaje sam raport”

" Lobby proaborcyjne ma udokumentowaną historię wyolbrzymiania liczby nielegalnych aborcji. Manipulowane dane o ilości aborcji w Wielkiej Brytanii są dzisiaj o wiele większe, niż przed ustanowieniem w roku 1967 Abortion Act (ustawa legalizująca aborcję), pomimo znacznie lepszego dostępu do metod planowania rodziny", dodał.

Scott Fischbach, szef Minnesota Concerned Citizens for Life, znający temat z pozycji obserwatora ONZ powiedział, że Guttmacher powinien propagować postępy medycyny i lepszą opiekę zdrowotną w krajach rozwijających, gdzie mówi się, że aborcja powinna być zalegalizowana z powodu rzekomych problemów z nielegalną aborcją.

"Instytut Guttmachera odmawia zajęcia się największą potrzebą kobiet w ciąży jaka jest dobra opieka medyczna. Jest to najważniejszy czynnik w zmniejszaniu śmiertelności okołoporodowej, powiedział Fishbach w wywiadzie dla LifeNews.com.

"Chociaż Guttmacher przyznaje, że jego dane o aborcji w krajach rozwijających się są oparte na przypuszczeniach i dlatego są niewiarygodne, to nadal uparcie twierdzi, że legalizacja aborcji jest odpowiedzią na problemy ubogich kobiet," dodał.

"Kobiety w ciąży potrzebują dostępu do lekarzy, szpitali, leków, opieki żywieniowej , bezpiecznego porodu i opieki medycznej w celu zmniejszenia ryzyka związanego z ciążą i porodem. Legalizacja aborcji nie służy dobru i poprawie zdrowia kobiet ", powiedział.

Źródło: LifeNews.com 14/10/2009

A Ty co o tym myślisz? Zachęcamy do zamieszczania komentarzy.

Projekt pomocy "Rachela" ma już 25 lat

2009-10-06T23:22:00.000-07:00

W Archidiecezji Milwaukee (USA) od 1984 roku lat działa program terapeutyczny dla kobiet, które dokonały przerwania ciąży. Zajęcia pomagają im uporać się z syndromem poaborcyjnym. Inicjatorką programu jest psycholog Vicki Thorn, niekwestionowany autorytet w dziedzinie pokonywania traumy poaborcyjnej.

Inspiracją do opracowania i uruchomienia projektu stały się przeżycia jej przyjaciółki, która nie mogła poradzić sobie z syndromem proaborcyjnym. Thorn utworzyła grupę wsparcia dla kobiet, które doświadczyły przerwania ciąży. Projekt Rachela pomaga im uporać się z trudnymi przeżyciami po stracie dziecka, do której same doprowadziły.

Program przyciąga wiele osób. Do jego sukcesu przyczyniła się współpraca z różnymi kościołami działającymi w USA. Początkowo program obejmował indywidualne rozmowy z kobietami. Teraz Projekt Rachela stanowią zajęcia z terapii grupowej oraz terapia indywidualna. Wprowadzono także formy terapii dla mężczyzn oraz personelu medycznego uwikłanego w aborcję. Prowadzone są szkolenia dla osób zajmujących się zawodowo udzielaniem pomocy kobietom z doświadczeniem aborcji.

„Ludzie pracujący dla Projektu Rachela mają za zadanie służyć delikatną pomocą w przechodzeniu bolesnego procesu zdrowienia. Żadna kobieta nie powinna się obawiać prośby o pomoc. Jesteśmy po to, by służyć radą, a nie oceniać czyjeś postępowanie” – mówi Thorn.

Do popularności projektu przyczyniła się w dużej mierze charyzmatyczna postać samej autorki. Prywatnie żona nauczyciela akademickiego i matka szóstki dzieci czas i energię poświęca na działalność terapeutyczną. Szkoli pracowników socjalnych, pielęgniarki, położne i psychoterapeutów, rozmawia z duchownymi, a także przedstawicielami organizacji religijnych i pozarządowych. Dzięki jej zaangażowaniu program z poziomu lokalnego przeszedł na poziom ogólnokrajowy, a potem międzynarodowy (Australia, Nowa Zelandia, kraje Europy).

Źródło: Catholic News Service 17/09/2009 opr.hli.org.pl

Zobacz też: Terapia "Żywa nadzieja"

Konferencje dla kobiet na temat przebaczenia

2009-09-30T05:18:00.000-07:00

Forum Kobiet zaprasza na konferencje dla kobiet zatytułowane "Od strachu do wolności - historia przebaczenia", które wygłosi Kitty Chapell .

Kitty Chappell, autorka książki „Mogę wybaczyć, jeśli tylko chcę – wybaczając niewybaczalne”, od ponad 20 lat przemawia na spotkaniach dla kobiet.

Historia Kitty zaczyna się dramatem dziecka urodzonego w środowisku przemocy, ale kończy nadzieją, bo mówi o zwycięstwie – a nie tylko o przetrwaniu. Wiele osób jest w stanie przetrwać, ale niewiele zwycięża. Co o tym decyduje?

Poznaj prawdziwą opowieść o Bożej mocy i łasce, historię zwycięstwa niosącą wyzwolenie każdemu, a szczególnie tym, którzy muszą przebaczyć to, co niewybaczalne. To opowieść o sile uczuć – strachu, nienawiści i żalu nad sobą, ale też możliwości dokonywania wyboru, by nie pozostać ofiarą, lecz wygrać największą z bitew – bitwę o kontrolę własnego umysłu i odnaleźć prawdziwą wolność.

SZCZEGÓŁOWE INFORMACJE TUTAJ

Aby wziąć udział w konferencji należy się zapisać:

ZAPISY NA KONFERENCJE:

Warszawa
- Elżbieta Sylwestrowicz, tel. 663 224 471;
- Małgorzata Chałupnik 663 224 418; lub
- e-mail: tjkarpinska@gmail.com
Gliwice – Anna Werwińska, tel. 663 224 464
Poznań – Barbara Skoczylas, tel. 693 822 107
Szamotuły – Maria Nowacka, tel. 504 081 592
Koło – Dorota Laskowska, tel. 693 888 097
Kraków – Elżbieta Boryczka, tel. 663 224 446; lub e-mail: rboryczka@rnz.org.pl
Biała Podlaska – Małgorzata Mikołajczuk, tel. 506 121 282
Zduńska Wola – Anna Mieleszkiewicz, tel. 602 426 432
Wałbrzych – Iwona Dąbrowska, tel. 694 690 126
Bielsk Podlaski – Marta Jakoniuk, tel. 600 327 659

Teraz jestem za życiem - wywiad z Bolesławem Piechą

2009-09-28T04:23:00.000-07:00

Teraz walczę pro-life - Bolesław Piecha - lekarz, były wiceminister zdrowia, poseł PiS

- Karetka przywozi kobietę w ciężkim stanie. Miała usuwaną ciążę, ginekolog przedziurawił macicę. Moje zadanie to usunięcie resztek płodu i zaszycie. Podchodzę rutynowo, wszystko przebiega pomyślnie.

Cztery miesiące później w naszym szpitalu ta kobieta rodzi zdrowe dziecko. Macica nie była dość dobrze wyłyżeczkowana.

Ona jest moją sąsiadką z Rybnika, dwa bloki obok. Często widzę później, jak spaceruje z wózkiem. Nigdy nie zamieniamy słowa. Zasłona wstydu z obu stron.

Widząc ją, zaczynam myśleć: "Jak mogłem stać się maszynką do zabijania?".

- Takimi słowami pan wtedy myśli: "maszynka", "zabijanie"?

- Nie, jeszcze wtedy nie. W tamtym czasie, a jest rok 1985, myślę i mówię: płód, zarodek, embrion, trofoblast. Ale przecież łyżeczkując, widzę co innego: dziecko, jego rączki, nóżki, główkę.

Żeby jakoś pokonać ten dysonans i zarazem nie zwariować, piję wódkę i robię się coraz bardziej ostry, czasem brutalny. Krzyczę na pacjentki, jakbym chciał przerzucić na nie winę za to, że muszę przeprowadzać zabiegi. Że przyszło mi sprzątać po ich seksualnych ekscesach. Pozwalam sobie nawet na jakieś makabryczne żarty... Chcę pokazać, jaki jestem twardy, zdecydowany, bez wątpliwości. Maska na twarz i robić swoje. Oto racjonalnie myślący materialista, który wszystko zniesie.

Więcej w artykule: Metamorfozy; wyborcza.pl 27.09.2009

Zobacz też: Bolesław Piecha: dokonywałem aborcji

Bilans życiowy starszej pani

2009-09-18T07:33:00.000-07:00

Przypadkowo natknęłam się u znajomych na Wasze pismo ("Miłujcie się" - przyp.Red) i czytając szczere i bolesne wyznania innych ludzi, przeżyłam prawdziwy wstrząs. Nagle uświadomiłam sobie, że moje przeżycia sprzed kilkudziesięciu lat powinny wreszcie ujrzeć światło dzienne – może będą dla kogoś ostrzeżeniem? Możliwe, że ktoś poczuje wstręt albo politowanie – trudno. Ja sama często przeżywałam te uczucia

Nie podpiszę się imieniem i nazwiskiem (wstyd jest zbyt wielki), ale pragnę podzielić się z Wami najboleśniejszą częścią mojego życia. Znają ją nieliczne osoby – mogę policzyć je na palcach jednej ręki. Nie jest mi łatwo wracać do przeszłości, ale kiedy dyskusja o aborcji wraca jak bumerang, pragnę dać świadectwo mojej osobistej prawdzie.

Jestem już starszą kobietą, przed emeryturą, z niemałym dorobkiem życiowym. Mam szczęśliwą rodzinę: męża, syna, wnuki, dobrą pracę, różne dobra majątkowe. Ale w głębi duszy stale towarzyszy mi wspomnienie tego, co się stało przed laty i co dręczy, powracając ciągle na nowo.

Moja pierwsza, młodzieńcza miłość skończyła się wymuszoną zgodą na współżycie i niezaplanowaną ciążą. Oboje byliśmy na studiach, młodzi i zbuntowani. Co do swojego stanu upewniłam się dopiero w piątym miesiącu, więc było już za późno na jakiekolwiek rozważania o aborcji. Poród i towarzyszące mu okoliczności, ludzie oraz przeżycia były tak straszne, że kiedy w pół roku później zaszłam w ciążę po raz drugi, najbardziej ze wszystkiego bałam się powtórki tego, czego doświadczyłam w szpitalu.

Do tego wszystkiego doszedł wpływ wielu osób, z których każda wydawała się na pozór życzliwa i zatroskana. Koleżanki i kuzynki ubolewały nad brakiem mieszkania, pieniędzy i „przerwą w życiorysie”. Pani doktor ginekolog mówiła o świadomym macierzyństwie, obciążeniu dla organizmu „ciążą po ciąży”. Straszono mnie zażywanymi wcześniej lekami i w końcu usłyszałam, także od drugiego ginekologa, do którego poszłam, słowa: Rodzimy czy usuwamy?

Jakbym miała zdecydować, czy wolę lody śmietankowe czy czekoladowe... Jeszcze miałam wątpliwości, a wtedy mówiono mi o „płodzie”, „zbitce komórek”, o możliwości, że drugie dziecko tak szybko po pierwszym będzie uszkodzone... I co ja tym dzieciom będę w stanie zapewnić?! Stale czułam się winna. A jeszcze nie rozumiałam, że to oszustwo!

Przeczytaj całe świadectwo "Z grzechu aborcji do wolności"

Warsztaty rekolekcyjne w Licheniu - wrzesień 2009

2009-09-01T01:00:00.001-07:00

W terminie 25 – 27 września 2009 w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu odbędą się rekolekcje pt." "Aborcja. Kobieta. Mężczyzna. Dziecko."

Spotkanie będzie się składało z części wykładowej oraz warsztatowej. Uczestnicy zostaną zaproszeni do osobistego przyjrzenia się swojej stracie dzięki proponowanym przez prowadzących ćwiczeniom oraz rozmowom indywidualnym.

Każdy dzień będzie w sobie łączył elementy konferencji psychologicznych oraz duchowych zbliżających do tematu śmierci i ułatwiających modlitwę. Uczestnicy będą mieli czas na indywidualne przeżycie zadanych treści (poprzez proponowane ćwiczenia). Przewidziany jest również czas na dobrowolne dzielenie się przeżytymi uczuciami z innymi uczestnikami warsztatów.

W programie, poza wykładami i ćwiczeniami, możliwość uczestnictwa w codziennej Mszy św. i nabożeństwach. Będzie także możliwość skorzystania z sakramentu pojednania oraz indywidualnych rozmów z prowadzącymi.

Koszt:
250 zł od osoby (w tej cenie jest pełne wyżywienie od piątkowej kolacji do niedzielnego obiadu, nocleg i opieka prowadzących, którzy w trakcie zajęć są do dyspozycji uczestników praktycznie przez cały czas ).

Opłatę za udział w rekolekcjach prosimy uiścić na konto:

Dom Zakonny Zgromadzenia Księży Marianów, ul. Klasztorna 4, 62-563 Licheń Stary

96 12 40 14 15 1111 0000 18 42 88 96 z dopiskiem „REKOLEKCJE”

POTWIERDZENIE WPŁATY PROSZĘ ZABRAĆ ZE SOBĄ NA REKOLEKCJE

Zgłoszenia :
Recepcja Domów Pielgrzyma
Tel. 063 270 81 62
Fax. 063 270 83 20
e-mail:arka(małpa)lichen.pl

UWAGA! Jeżeli chcesz wziąć udział w rekolekcjach ale przeszkodą jest ich koszt - napisz do nas : doscmilczenia(małpa)gmail.com

TERMINY WSZYSTKICH REKOLEKCJI W LICHENIU W ROKU 2009

Konsekwencje aborcji

2009-08-26T01:59:00.000-07:00

Poniżej rozmowa z dr Urszulą Dudziak na temat konsekwencji aborcji.

Moje życie stało się piekłem... - list od mężczyzny

2009-08-26T01:15:00.000-07:00

Wczoraj otrzymałam list od zrozpaczonego mężczyzny. Za jego zgodą publikuję jego treść.

Witam,
Mam 40 lat, przez pół roku spotykałem się z młodą dziewczyną która miała 24 lata. Zaszła w ciążę. Wpadłem w panikę ponieważ moja rodzina nie akceptowała tego związku . Cały miesiąc zastanawialiśmy się co zrobić.
Były różne rozwiązania i w końcu zdecydowaliśmy się na sztuczne poronienie.

To był najgorszy dzień mojego życia . Od tej pory praktycznie nie istnieję, coś pękło w mojej psychice. Przez 5 tygodni byłem na leczeniu w szpitalu psychiatrycznym. Byłem u psychologów i osób duchownych. Nie pomaga.

Wyspowiadałem się ale sam sobie nie mogę przebaczyć. Teraz jestem w głębokiej depresji staram się pracować ale na niczym nie mogę się skupić bo ciągle o tym myślę.Moje życie stało się piekłem. Zapłaciłem za aborcję, byłem przy tym, nie mogę sobie tego wybaczyć.

Nie wiem co bedzie dalej. Byłem wczesniej słaby psychicznie a teraz zupełnie padłem. Mam lęki, nie mogę spac i normalnie funkcjonować,. To koszmar. Uzalezniłem się od leków. Paradoksalnie moja była dziewczyna nic sobie z tego nie robi, wrociła do równowagi psychicznej i fizycznej.
Jest zdrowa, Kobieta ktora to zrobiła nie cierpi a ja jestem o krok od samobojstwa. Czy to normalne ??

Poczucie winy - wiersz ks. Jana Pałygi

2009-08-25T08:55:00.000-07:00

Wszystkim, których przygniata poczucie winy
dedykuję wiersz ks. Jana Pałygi.



Poczucie winy

jest niszczące

gdy ciągle powtarzasz

"to moja wina"

"jak ja mogłem to zrobić"

tego nie tylko ludzie

ale i Bóg nie może przebaczyć".


a wiesz, dlaczego tak mówisz?

bo zapomniałeś

że człowiek jest słaby i upaść może


zapomniałes także

że Bóg nie potrzebuje twojej doskonałości

ale ciebie takiego, jakim jesteś


po trzecie zapomniałeś

że sam siebie nie możesz oczyścić

są sprawy, których człowiek

nie może załatwić sam


oczyścić cię może tylko Bóg

to nam mówi wiara

dlatego poproś Boga słowami Psalmu


"obmyj mnie Panie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego"

Restrykcyjne prawo aborcyjne - mniejsza śmiertelność kobiet w ciąży

2009-08-17T04:10:00.000-07:00

Federacja Planned Parenthood, największy na świecie propagator i wykonawca aborcji, przyznała, że w RPA w alarmującym tempie rośnie liczba zgonów matek. Liberalne prawo aborcyjne, mające ograniczyć śmiertelność kobiet w ciąży, przyniosło odwrotny skutek od pożądanego – informuje portal LifeSiteNews.com.

W RPA, kraju, który posiada najbardziej liberalne prawo aborcyjne na kontynencie afrykańskim, w latach 2005-2007 śmiertelność matek wzrosła o 20 %.

Wprawdzie najwięcej kobiet w ciąży zmarło z powodu zarażenia wirusem HIV/AIDS, to jednak, jak przyznała sama organizacja Planned Parenthood, duża ilość śmierci ciężarnych była spowodowana powikłaniami powstałymi w następstwie aborcji.

Fakt ten jest bardzo niepokojący, gdyż pozarządowe organizacje proaborcyjne lobbują w instytucjach międzynarodowych na rzecz upowszechnienia aborcji na świecie ... w celu zmniejszenia śmiertelności matek. Tymczasem, jak wykazał najnowszy raport Światowej Organizacji Zdrowia najmniejszą śmiertelność matek odnotowują te kraje, które posiadają restrykcyjne prawo aborcyjne.

Przykładowo najmniejszą ilość śmierci matek, jeśli chodzi o kraje afrykańskie, odnotowuje się na wyspie Mauritius, posiadającą bardzo restrykcyjne prawo regulujące dostępność aborcji. W Etiopii śmiertelność kobiet w ciąży jest aż o 48 % wyższa niż na Mauritiusie.

Według WHO krajem o najniższej śmiertelności kobiet w ciąży w Ameryce Południowej jest Chile. Konstytucja tego kraju chroni życie dzieci poczętych. Natomiast krajem o największej śmiertelności matek na tym kontynencie jest Gujana, która w 1995 r. przyjęła ustawę zezwalającą na niczym nieograniczoną aborcję. Śmiertelność kobiet w ciąży w tym kraju jest o 30 % wyższa niż w Chile.

Także Nikaragui udało się ograniczyć śmiertelność matek w wyniku przyjęcia prawa utrudniającego dostęp do aborcji. Za podjęte działania kraj ten został ukarany przez państwa zachodnie wstrzymaniem pomocy zagranicznej.

W rejonie Azji południowo-wschodniej najwięcej kobiet w ciąży umiera w Nepalu, cieszącym się liberalnym prawem aborcyjnym, a najmniej w Sri Lance, gdzie jest ona aż 14 razy mniejsza. Oczywiście w tym drugim kraju obowiązuje jedno z najbardziej restrykcyjnych praw aborcyjnych na świecie.

Biorąc pod uwagę wszystkie państwa świata, najniższy odsetek śmiertelności matek jest w Irlandii, w kraju, który zabrania aborcji, a jego konstytucja wprost chroni życie dzieci poczętych.

Źródło: LifeSiteNews.com opr.PS

Historie z Wysp Brytyjskich

2009-08-06T06:40:00.000-07:00

Mandy utrzymywała swoją ciążę w tajemnicy – wstydziła się, bała się, że zostanie napiętnowana jako "puszczalska"

W surowej szpitalnej sali panuje cisza, przerywana jedynie tykaniem zegara wiszącego na ścianie, na wprost łóżka oraz gwałtownym szlochaniem Mandy Brown. Mandy właśnie poddała się aborcji – to był jej trzeci zabieg, mimo młodego wieku. Jednak po raz pierwszy płacze z tego powodu i ma poczucie winy.

– Byłam strasznie zła i smutna – mówi Mandy. – Przedtem mogłam sobie tłumaczyć, że byłam młoda i głupia, ale mając 18 lat powinnam już mieć więcej rozumu. Czułam ogromny smutek z powodu dziecka, którego życie właśnie zniszczyłam.

19-letnia dziś Mandy była jedną z kilkudziesięciu tysięcy brytyjskich nastolatek, które każdego roku pozbywają się niechcianej ciąży. Mimo coraz lepszej edukacji seksualnej w szkołach, liczba ciąż u nastolatek wciąż rośnie i – co jest znacznie bardziej niepokojące – w każdym miesiącu co najmniej sto nastoletnich dziewcząt dokonuje aborcji po raz drugi w swoim życiu.

W ubiegłym roku w Anglii i Walii przeprowadzono w sumie 195 296 zabiegów przerwania ciąży, refundowanych przez państwową służbę zdrowia (National Health Service). 41 593 z nich dokonano u dziewcząt w wieku 15-19 lat. Z sondaży przeprowadzanych niedawno wśród nastolatek w całej Wielkiej Brytanii wynika, że 38 % dziewcząt poddających się aborcji nie stosowało żadnej antykoncepcji.

Więcej w artykule: Aborcja za aborcją, onet.pl

Zobacz też: Rząd brytyjski nie wyciągnął wniosków z porażki edukacyjnej

Terapia "Żywa Nadzieja"

2009-07-20T07:19:00.000-07:00

Terapia "Żywa nadzieja" powstała na przełomie lat 80. i 90. w Kanadzie. Jej twórcą jest kanadyjski psychiatra Philip Ney. Obecna wersja programu, która korzysta również z innych szkół terapeutycznych i jest wynikiem doświadczeń wielu terapeutów z różnych krajów europejskich, nosi nazwę NEST (New Experience for Survivors of Trauma) - Nowe doświadczenie dla osób dotkniętych traumą.

Program terapeutyczny skierowany jest przede wszystkim do osób dorosłych, doświadczonych przemocą, wykorzystaniem, zaniedbaniem i różnego rodzaju stratami prokreacyjnymi m.in. utratą w miarę dobrego dzieciństwa czy stratami dzieci jeszcze przed ich urodzeniem np. przez poronienie, urodzenie martwego dziecka, a także śmierć okołoporodową.

Często rodzice po stracie dziecka potrzebują pomocy specjalistów, aby odzyskać chęć do życia i móc normalnie funkcjonować w świecie. Tak więc terapia obejmuje te osoby, które doświadczyły wymienionych traumatycznych przeżyć. Terapia obejmuje również te kobiety oraz tych mężczyzn, którzy podjęli decyzje o zabiciu swojego poczętego dziecka, czyli o aborcji. Z terapii korzystają również ich żyjące dorosłe dzieci.

Więcej w wywiadzie z terapeutką dr Wiesławą Stefan

Zobacz też wywiad z psychiatrą dr Witoldem Simonem

LISTA TERAPEUTÓW

Wcześniejsza aborcja zwiększa ryzyko przedwczesnego porodu

2009-07-20T06:40:00.000-07:00

U kobiet, które dokonały aborcji, bez względu na metodę jej przeprowadzenia, wzrasta ryzyko wystąpienia powikłań w następnej ciąży. Bardzo często dochodzi do przedwczesnego porodu.

W dniach 28.06 – 1.07 br. w Amsterdamie (Holandia) odbyła się coroczna konferencja European Society of Human Reproduction and Embryology (ESHRE - Europejskie Towarzystwo ds. Reprodukcji i Embriologii Człowieka).

Eksperci apelują o wprowadzenie obowiązku informowania kobiet o wszelkich efektach ubocznych przerwania ciąży, szczególnie tych, które wpływają na obniżenie płodności. Liczba przypadków aborcji osiągnęła w ubiegłym roku bardzo wysoki poziom. W Europie najwięcej dzieci ginie w Anglii i Walii – przeprowadza się tam ok. 200 tys. aborcji chirurgicznych rocznie. Nie sposób policzyć przypadki aborcji farmakologicznej.

Związek między aborcją i przedwczesnym porodem potwierdzają kolejne badania prowadzone nad problematyką patologii ciąży. Przerwanie jednej ciąży zwiększa o 20 % ryzyko urodzenia następnego dziecka przed ukończeniem 37 tygodnia życia w łonie matki.

W przypadku kolejnych aborcji wzrasta ryzyko urodzenia dziecka przed 34 tygodniem ciąży – prawdopodobieństwo dochodzi nawet do 50 %.

Kobiety, które przerwały dwie lub więcej ciąż ryzyko przedwczesnego porodu przy następnej ciąży jest podwojone.

Dr Robbert van Oppenraaij z Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie stwierdził, że lekarze nie są w stanie podać konkretnej przyczyny, która powoduje poaborcyjne powikłania. Wiele wskazuje na to, iż podczas przerywania ciąży dochodzi do uszkodzenia macicy lub szyjki macicy. Ponadto u kobiet po aborcji stwierdza się liczne przypadki infekcji narządu rodnego.

Źródło: Daily Mail” – 29.07.2009 r. via HLI

Zobacz też: Bezpieczna aborcja to szkodliwy mit

Dramat kolejnych aborcji

2009-06-09T02:29:00.000-07:00

1/3 kobiet, które poddały się aborcji decyduje się na kolejne - wynika z opublikowanego raportu brytyjskiego ministerstwa zdrowia. Co roku na Wyspach Brytyjskich przerywanych jest ok. 200 tys. ciąż.

Problem powtórnej aborcji dotyczy szczególnie młodych kobiet przed 25 rokiem życia. W 2008 roku odnotowano na Wyspach aż 2,7 tys. przypadków czwartej aborcji. Ponad tysiąc kobiet usunęło ciążę po raz piąty lub szósty.

Brytyjskie ministerstwo z dumą poinformowało natomiast, że w porównaniu z rokiem poprzednim liczba aborcji spadła o 1,6 %. Aborcja jest dopuszczalna w Wielkiej Brytanii do 24 tygodnia ciąży.

Źródło: dziennik.pl 22.05.2009

Przeczytaj: Brytyjska telewizja zareklamuje aborcję

Bezpieczna aborcja to szkodliwy mit

UWAGA ! - Pomoc dla Polek w Anglii

2009-06-08T05:08:00.000-07:00

Poszukujemy kobiet po aborcji w Anglii.

Stowarzyszenie SPUC pomagające kobietom w ciąży z Anglii zwróciło się do nas z
prośbą o informacje w sprawie Polek decydujących się na aborcję w Anglii.

Potrzebne są nam informacje, które przyczynią się do usprawnienia realnej pomocy kobietom z Polski.

Jeśli ktoś może pomóc bardzo proszę o kontakt na doscmilczenia(małpa)gmail.com

Wyślę szczegółowe informacje

Dziękuję za wszelki odzew.

Anka

Wybór Christi Stile

2009-05-19T02:38:00.000-07:00

Historia cierpienia.

Czy potraficie sobie wyobrazić gorsze cierpienie niż to kiedy jedyna córka umiera? Kay Stile potrafi.

Jej córka Christi Stile miała tylko 17 lat, kiedy wróciła z przyjaciółką do domu z wyprawy na łyżwy. Wyglądała na wstrząśniętą i nieszczęśliwą, ale gdy rodzice zapytali ją, co się stało, powiedziała, że właśnie miała przykrą rozmowę i nie chce o tym rozmawiać. Kay i Fred Stile nie myśleli o tym incydencie przez długi, długi czas.

Cztery miesiące później, Christi przyszła do matki i powiedziała, że jest w ciąży. Płakała, że po prostu nie może urodzić tego dziecka, bo to by ją zabiło.

W przeszłości Kay mawiała, że taka postawa jest właściwą, jakiej należy oczekiwać od 17-letniej dziewczyny. Ale w tej chwili, chociaż Fred i Kay odrzucali możliwość aborcji, Kay zgodziła się zawieźć Christi do kliniki Centrum Kobiet Aurora Mayfair.

Aborcja.

Aby uczynić tą sytuację jeszcze smutniejszą, aborcja została zaplanowana na dzień jej 18 urodzin – 1 lipca 1993.

Pomimo, że Mayfair był kliniką rekomendowaną przez Planned Parenthood, Kay i Christi byli podenerwowane. Czy aborcja naprawdę jest bezpieczna? Kay poszła z Christi na spotkanie informacyjne i zapytała o bezpieczeństwo. Zapewniono ją, że istnieje tylko ryzyko krwotoku oraz, że klinika jest przygotowana do działania w takiej sytuacji. Kay uspokoiła się.

Komplikacje.

Kay przebywała w poczekalni i czekała aż Christi wróci z gabinetu zabiegowego. Nagle w zachowaniu pracowników kliniki wystąpiło ogólne poruszenie. Kay była pewna, że stało się coś złego. Była również pewna, że to Christi była pacjentką, u której wystąpiły komplikacje. Jeden z pracowników kliniki powiedział jej, że u Christi wystąpiły drobne komplikacje i że zostanie przeniesiona do szpitala na obserwację. Czysto rutynowe działanie – jutro będzie mogła wrócić do domu. Kay została zapewniona, że nie ma powodu do alarmu. Wszystko było w porządku, tylko po prostu wolą być ostrożni.

Matka niemal w panice podążyła do szpitala. Gdy przybyła, personel szpitala powiedział jej, że nie może zobaczyć Christi, dopóki się nie uspokoi. Kay opanowała nerwy i po uspokojeniu została zaprowadzona do łóżka gdzie leżała jej córka.

Dziewczyna leżąca w łóżku była nieprzytomna, podłączona do aparatury złożonej z wielu rurek i przewodów. Jej twarz była zniekształcona i obrzęknięta.

"To nie moja córka," powiedziała Kay, ale pielęgniarka podała jej plastikową torebkę z biżuterią córki. Ta dziewczyna w łóżku to była rzeczywiście Christi.

Teraz Kay musiała uczynić najtrudniejszą rzecz w swoim życiu: zadzwonić do męża i powiedzieć mu, że już nie będzie miał córki. Ona żyła, ale już nigdy nie będzie tą samą Christi.

Co rzeczywiście się stało w gabinecie?

Fred i Kay dopiero później dowiedzieli się, co rzeczywiście stało się w Mayfair. Aborter Ronald Kuseski, nie będąc anestezjologiem, podał Christi dożylnie środki uspokajające.

Po wykonaniu aborcji, spojrzał w górę, gdzie zobaczył Christi bladą, z sinymi wargami, bez oddechu, bez wyczuwalnego pulsu. Jej serce zatrzymało się. Zostali wezwani ratownicy medyczni, którym udało się przywrócić puls i oddech, przed przewiezieniem dziewczyny do szpitala.

Uchybienia.

Klinika nie ma zapisu funkcji życiowych Christi zarejestrowanych podczas aborcji. Chociaż adwokat Kuseskiego podkreślił, że w klinice była "karta wstrząsu ", to wcześniej sam Kuseski powiedział Kay, że w klinika nie ma "karty wstrząsu".

Śledztwo medyczne wykazało, że nie było pulsoksymetru w wyposażeniu gabinetu, w którym wykonywano aborcję Christi. Kuseski wyparł się jakichkolwiek uchybień w procedurze aborcji.

Konsekwencje.

Izba Lekarska wysłała do niego "List upominający”", przypominający o konieczności przestrzegania w przyszłości "Wytycznych Monitorowania Znieczulenia”, a także zalecenie uczestnictwa w zaawansowanym, specjalistycznym szkoleniu ratowniczym podtrzymywania akcji serca.

Prawdopodobnie z obawy, że Fred i Kay mogą obwiniać chłopaka Christi za to, co stało się, jej przyjaciółka powiedział im, co się naprawdę wydarzyło się w nocy, kiedy wróciły obie z łyżew . Christi była zdenerwowana, nie z powodu sprzeczki z przyjaciółką, ale dlatego, że została zgwałcona przez znajomego za lodowiskiem.

Stojąc przy łóżku Christi podczas realizacji filmu Christi's Choice, dokumentującego doświadczenie rodziny, Fred Stile skomentował, że gdyby Christi urodziła dziecko zamiast poddawać się aborcji, on teraz zmieniałby pieluchy swojemu wnukowi zamiast swojej niesprawnej córce. Dziecko oczywiście do czasu realizacji tego video wyrosłoby już z pieluszek. A teraz Christi byłaby młodą matką uczęszczającą do szkoły. Posiadanie dziecka nie zakończyłoby życia Christi. Aborcja skutecznie je odebrała.

Od chwili wydania Christi's Choice, rodzina Stile zgromadziła rachunki na usługi medyczne w wysokości ponad 250.000 dolarów. Christi pozostaje w stanie wegetatywnym, opiekują się nią rodzice. Nie wygląda na to aby jej stan się zmienił.

Źródło: RealChoice.com 15.12.2000

Aborcja główną przyczyną śmierci wśród kobiet ciężarnych

2009-05-18T06:41:00.000-07:00

Od wielu lat środowiska feministyczne i lewicowe próbują przekonywać, że nielegalność aborcji jest przyczyną wysokiego odsetka zgonów wśród kobiet, które decydują się na zabicie swojego poczętego dziecka. Żądają więc "bezpiecznej i legalnej aborcji". Bezpieczna aborcja nie istnieje, czego dowodzą badania naukowe.

Niebezpieczeństwa aborcji dowodzą naukowcy z finlandzkiego Narodowego Centrum Badań i Rozwoju ( National Research and Development Center for Welfare and Heath). Opublikowane przez nich wyniki badań nad śmiertelnością wśród kobiet ciężarnych wykazały, że jedną z głównych przyczyn zgonów wśród matek jest właśnie aborcja.

Naukowcy badali szczegółowo przyczyny śmierci kobiet, które zmarły w ciągu roku od zakończenia ich ostatniej ciąży, na przestrzeni lat 1987-1994. Analizując wyniki doszli do wniosku, że ryzyko zgonu wśród kobiet, które dokonały aborcji wzrasta o 76 % w stosunku do kobiet nie będących w ciąży.

Na 281 kobiet, które zmarły w ciągu roku od zakończenia ostatniej ciąży, 27 zmarło przy narodzinach, 48 wskutek poronienia lub ciąży pozamacicznej. Na skutek aborcji zmarło aż 101 kobiet.

Do głównych przyczyn zgonów powstałych na skutek aborcji należą krwotoki, zakażenia, zatory tętnicy płucnej i powikłania anestezjologiczne.

Źródło: Elliot Institute opr.Fronda

Związek pomiędzy aborcją a zwiększonym ryzykiem przemocy domowej

2009-05-06T00:29:00.000-07:00

Według najnowszego badania opublikowanego w dzienniku Zdrowia Publicznego 24 marca (Public Health) pary, które dokonały aborcji kłócą się dwa razy częściej przy temacie kolejnych dzieci i prawie trzy razy częściej cierpią z powodu przemocy domowej w porównaniu z tymi parami, gdzie kobiety donosiły ciążę i wychowały dziecko.

„Aborcja może odgrywać ogromną rolę w zrozumieniu przyczyn problemów w związkach” mówią autorzy. Badanie potwierdza, że dokonanie aborcji doprowadza do zwiększenia o 116% ilości kłótni w rozmowach na temat kolejnych dzieci i wzrostu przypadków przemocy domowej aż o 196%.

Naukowcy odkryli, że aborcja wpływa także na relacje w kolejnych zawartych związkach.

Autorzy piszą: „ zarówno dla kobiet jak i dla mężczyzn aborcja w poprzednim związku wiąże się z problemami w teraźniejszym związku z całkiem inną osobą.”

„Mężczyźni, których partnerki dokonały aborcji dużo częściej cierpią z powodu zazdrości (98% wyższe ryzyko) i używek (385% wyższe ryzyko). „Te wyniki sugerują, że zjawisko aborcji może odgrywać ogromną rolę w zrozumieniu problemów występujących w związkach kobiet i mężczyzn.”

Dr Priscilla Coleman- profesor Instytutu Rozwoju Człowieka i Badań nad Rodziną na Uniwersytecie Bowling Green State przeprowadziła badanie wraz z Vincentem Rue z Instytutu Utraty Ciąży na Florydzie i Catherine Coyle, która zajmuje się syndromem poaborcyjnym.

Badanie to potwierdza poprzednie odkrycia, że przerwanie ciąży wiąże się z częstszymi nadużyciami narkotyków i innych używek, poważną depresją i zwiększoną ilością samobójstw. W marcu 2008 roku, Brytyjski College Psychiatrów opublikował oświadczenie, które zawiera apel o bardziej szczegółowe badania i rozmowy przed podjęciem decyzji o aborcji, a także o w pełni uświadomioną zgodę kobiet, bez wpływu i presji osób trzecich. Oświadczenie to głosi, że: „potrzeba nowego, kompleksowego przebadania zjawiska aborcji i problemów psychicznych jakie ona powoduje.”

W 2005 roku badanie przeprowadzone w Finlandii wykazało, że "kobiety, które dokonały aborcji 3,5 razy częściej umierają w przeciągu roku po aborcji w porównaniu do kobiet, które zachowały ciążę i urodziły dziecko.”

Źródło: LifeSiteNews.com 20.04.2009

Zobacz też: Manipulacja Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego

Sesja rekolekcyjna w maju

2009-04-28T00:38:00.000-07:00

Fundacja Centrum Psychoedukacji i Mediacji zaprasza na sesję Aborcja - doświadczenie cierpienia i Miłosierdzia, która odbędzie się w terminie 08.05.2009 - 10.05.2009

Jest to sesja rekolekcyjna na którą zapraszamy osoby z doświadczeniem aborcji. Rekolekcje odbywają się cyklicznie dwa razy do roku (wiosną i jesienią). W rekolekcjach mogą brać udział kobiety i mężczyźni.

Sesję prowadzą: psycholog Agata Rusak, oraz ks. Eugeniusz Zarzeczny.

Miejsce: Dom Rekolekcyjny Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża, Laski, ul. Zielona 33.

Koszt: 250 zł (w tym noclegi i wyżywienie). W indywidualnych przypadkach możliwe jest dofinansowanie.

INFORMACJE I ZGŁOSZENIA

Anna Chudoba
tel. (022) 37-45-707, 0-662788595
e-mail: centrum@marianie.pl
www.centrum.marianie.pl

Byłam feministką

2009-04-24T03:22:00.000-07:00

Polecam książkę Lorraine V. Murray, pt."Byłam feministką".

Autorka opisuje historię swojego życia. Lorraine urodziła się i wychowała w przywiązaniu do wartości religijnych, ale porzuciła swoją wiarę z chwilą rozpoczęcia studiów i zamieszkania na uniwersyteckim kampusie. Wpadła w świat szalonych imprez, wolnej miłości, ekstrawaganckich poszukiwań naukowych i agresywnej ideologii feministycznej. Uzyskując doktorat z filozofii, Lorraine rozpoczęła nauczanie tego przedmiotu w collegu. Przez szereg lat, na sali wykładowej, prowadziła osobistą vendettę przeciwko Bogu, szydząc z wartości wyznawanych przez chrześcijan, promowała feminizm jako jedyne lekarstwo na choroby współczesnego społeczeństwa.

Odkrywszy, że jest w ciąży, udała się drogą proponowaną przez feministki jako szybkie „rozwiązanie problemu” dla niezamężnych kobiet. Aborcja, ku jej zaskoczeniu, okazała się jednak bolesnym emocjonalnym doświadczeniem, z którego skutkami przyszło jej się zmagać przez wiele lat. Było to pierwsze pęknięcie w jej „feministycznym pancerzu” i zarazem początek serii zdarzeń, poprzez które – jak się wydawało – „ktoś” zapraszał ją do powrotu do Boga. Polecana książka jest fascynującą opowieścią o tym, jak odpowiedź na owo wezwanie stało się punktem zwrotnym w jej życiu.

Wykorzystaj swoją szansę - wybierz życie

2009-04-21T01:39:00.000-07:00

Wykonywany przez Jaime Thietten utwór "My Chance" (Moja szansa) otrzymał tytuł Piosenki Roku 2008 podczas tegorocznej gali nagród dla niezależnych artystów chrześcijańskich Momentum Award w Nashville.

„Mówili nam, że nie będziemy żałować, a do dziś te słowa wciąż bolą. Modliliśmy się każdego dnia, by Bóg zrozumiał, ale nigdy nie dostaliśmy drugiej Szansy. On był moją jedyną Szansą” – śpiewa artystka.

Piosenka, którą można wysłuchać w internecie (www.jtmusic.net/home), opowiada historię kobiety, którą prześladują wspomnienia o dokonanej w przeszłości aborcji. Bohaterka, opłakująca swojego zabitego przed urodzeniem synka, nazywanego w piosence „Szansą” przyznaje, że nigdy już nie będzie mogła mieć dzieci.

Ok. 70 proc. kobiet dokonujących aborcji w USA to osoby przyznające się do chrześcijaństwa.

Źródło: KAI, LifeSiteNews.com 17.04.2009

Historia Holly Patterson

2009-04-17T03:48:00.000-07:00

Holly Patterson zmarła w wielu 18 lat w roku 2003 z powodu posocznicy spowodowanej pozostałymi w jamie macicy resztkami błon płodowych, po legalnej aborcji farmakologicznej.
Środki poronne otrzymała w klinice Planned Parenthood w Hayward (Kalifornia, USA) w dniu 10 września 2003. Wbrew zasadom jakie są zalecane przy przeprowadzaniu aborcji farmakologicznej, w klinice przyjęła pigułkę Mifeprex a tabletkę misoprostolu otrzymała do przyjęcia w domu.

Holy dostała silnych bóli i wróciła do pokoju pielęgniarskiego, gdzie została zbadana, podano jej leki przeciwbólowe i odesłano do domu. Za namowami przyjaciela, którego niepokoił jej stan powróciła do kliniki w dniu 17 września, gdy jej stan się pogorszył i szanse na uratowanie były znikome.

Monty Patterson, ojciec Holy powiedział w wywiadzie z San Francisco Chronicle: " Pracownicy medyczni traktują to jako prostą tabletkę, którą bierzesz, i jakby pozbywasz się bólu głowy. Procedura jaką zastosowano była lekkomyślna. Dziewczyna przyjęła tabletkę. Została odesłana do domu by tam przyjąć drugą tabletkę. Jest zbyt wiele rzeczy, które mogły pójść źle".

Przed tym wypadkiem w Ameryce Północnej w wyniku aborcji farmakologicznej zmarły dwie kobiety: jedną z nich była Kanadyjka, która zmarła na skutek rzadkiego zakażenia bakteryjnego podczas badań klinicznych środka poronnego przed jego zatwierdzeniem.

Następnie w roku 2002 po podaniu RU 486 zmarła kolejna kobieta w wyniku pęknięcia niezdiagnozowanej ciąży pozamacicznej. To skłoniło producenta i FDA do wystosowania pisma do lekarzy, w którym przypomniano o konieczności kontroli USG przed podaniem środka poronnego, aby wykluczyć ciążę pozamaciczną.

Aborcja farmakologiczna polega na podaniu dwóch tabletek: pierwszej mifepristonu (RU 486) i drugiej misoprostolu. Pierwsza blokuje odżywianie zarodka, druga powoduje skurcze i wydalenie go wraz z wyściółką macicy

Gdy mifepristone został zaaprobowany przez FDA, zalecano aby drugą tabletkę podać doustnie po dwóch dniach podczas drugiej wizyty w klinice.

Jednak ponieważ lekarze stwierdzili, że tabletka misoprostolu działa efektywniej oraz wywołuje mniej skutków ubocznych przy podaniu dopochwowym i jest to bardziej wygodne i mniej kosztowne dla pacjentek, zalecali przyjmowanie jej w domu.

Tak właśnie zrobiła Holy Patterson, zgodnie z tym co powiedział jej ojciec, który dowiedział się o aborcji, kilka godzin po jej śmierci.

Zobacz też: Wszystko co powinnaś wiedzieć o RU 486

Źródło: realchoice.com, trdd.org

Fundacja Stacy Zallie

2009-04-17T03:04:00.000-07:00

Amerykanka Stacy Zallie poddała się legalnej aborcji mając 19 lat w 1999 roku. Nie powiedziała o tym nikomu z rodziny i nie dawała po sobie poznać, że ma problemy. Była pod opieką psychiatry i ciągle utrzymywała swoje przeżycia w tajemnicy. W październiku 2000 roku, na kilka dni przed ślubem swojego brata, na którym miała być druhną, Stacy popełniła samobójstwo.

Rodzice, pogrążeni w ogromnym bólu, doświadczeni tym do czego może doprowadzić aborcja powołali do istnienia fundację imienia utraconej córki. Fundacja Stacy Zalli e ma na celu niesienie pomocy kobietom po aborcji, aby żadna z nich nie została bez opieki i nie powtórzyła błędu Stacy.

Rodzina Zallie nie zajmuje stanowiska w sprawie aborcji ale skupia się na pomocy kobietom cierpiącym po aborcji, bez względu na poglądy polityczne, wyznanie i religię.

STRONA FUNDACJI STACY ZALLIE

Zobacz też: Wielka Brytania: Samobójstwo po aborcji

Aborcja zwiększa ryzyko depresji

Manipulacja Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego (APA)

Kobiety, które straciły życie na skutek legalnej aborcji

Wielkanoc 2009

2009-04-09T07:02:00.000-07:00

Radości, nadziei, przebaczenia i miłości ...niech te Święta Wielkanocne będą wyjątkowe !

Dziecko, którego nie urodziłam

2009-04-01T06:18:00.000-07:00

Polecam książkę autorstwa Detleva Katzwinkela pt.:"Dziecko, którego nie urodziłam". Autor, będący ginekologiem położnikiem rozpatruje problem aborcji z perspektywy przeżyć kobiet, które, pod presją otoczenia, ostatecznie zdane wyłącznie na siebie, temu procederowi się poddały.

Czy musiało do tego dojść? Czy fakt aborcji rozwiązał ich problemy, czy jeszcze bardziej pogmatwał życie?

Czy słyszały wcześniej o syndromie poaborcyjnym (PAS) ?

Gdzie mogą szukać pomocy?
Co robić, by zapobiec kolejnym dramatom?

Książka zawiera zwierzenia kobiet dotkniętych problemem aborcji oraz informacje dotyczące poradnictwa w tym zakresie.

ZAMAWIAM KSIĄŻKĘ

Świadectwo Renaty

2009-03-23T09:16:00.001-07:00

Zachęcam do przeczytania świadectwa Renaty - jednej z pań, które występowały w opisywanym wcześniej programie "Rozmowy w toku". Ze swojej strony dziękuję Renacie za odwagę i szczerość. Dzięki temu, że stanęła w prawdzie ze samą sobą, może teraz spokojnie patrzeć w lustro, może spokojnie spojrzeć w twarz każdego człowieka. Nie ma ludzi idealnych, którzy nie popełniają błędów. Wszyscy je popełniamy. Sztuką jest jednak wyciągnięcie wniosków na przyszłość. Podniesienie się z upadku wymaga z pewnością ogromnej odwagi i samozaparcia.

Renato - dziękuję za Twoje świadectwo ! Uczyniłaś wielką rzecz, jesteś przykładem dla nas wszystkich.

ŚWIADECTWO RENATY

Jeśli chcesz podzielić się z innymi swoimi przemyśleniami, tym co przeżyłaś, bądź przeżywasz obecnie napisz : doscmilczenia@gmail.com

Aborcyjny talk-show ?

2009-03-23T08:51:00.000-07:00

W dniu 18 marca telewizja TVN wyemitowała popularny program "Rozmowy w toku" , który tym razem dotyczył aborcji. "Usuwałam ciążę 9 razy" - to tytuł wyemitowanego programu.
Prowadząca go dziennikarka Ewa Drzyzga zaprosiła pięć kobiet, które opowiadały o tym, dlaczego wielokrotnie zdecydowały się na aborcję. Każda z nich została przedstawiona jedynie z imienia. Widzowie talk-show nie mogli się więc domyślić, że anonimowa "Ewa", beznamiętnie opowiadająca o swoich trzech aborcjach, to w rzeczywistości szefowa organizacji walczącej o aborcję na życzenie - Ewa Dąbrowska-Szulc. Emisja programu odbyła się w porze, kiedy program mogły oglądać dzieci. Interwencję zapowiedziała Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji oraz Rada Etyki Mediów.

Więcej w artykule: Aborcja show w TVN, ND 21-22 marca 2009

Komentarz psychologa p. Beaty Rusieckiej

Aborcja. Przyczyny, następstwa, terapia.

2009-03-19T01:13:00.000-07:00

Polecamy książkę będącą zbiorem prac naukowych dotyczących badań nad procedurą medyczną, która ma na celu przerwanie życia zarodka lub płodu ludzkiego. Jest to zagadnienie wzbudzające wielkie emocje, a jednocześnie mało rzetelnie rozpoznane.

Ta niezwykła, bogato udokumentowana książka jest efektem współpracy europejskich (głównie polskich) i amerykańskich lekarzy różnych specjalności, a także psychologów, psychiatrów, socjologów i prawników.

O jej wartości przesądza zarówno wnikliwość autorów, szeroka panorama poruszanych zagadnień, jak i wytyczenie zakresu koniecznych dalszych badań.

ZAMAWIAM KSIĄŻKĘ

Bezpieczna aborcja to szkodliwy mit

2009-03-09T02:22:00.000-07:00

Prestiżowy magazyn medyczny „Journal of Reproductive Medicine” opublikował przegląd badań nad poaborcyjnymi konsekwencjami dla kolejnej ciąży.

Publikacja zawiera szczegółową analizę 21 badań klinicznych przeprowadzonych w latach 1995 – 2007. Autorzy skupili się na prawdopodobieństwie wystąpienia przedwczesnego porodu u kobiet, które wcześniej dokonały aborcji lub doświadczyły poronienia naturalnego.

We wnioskach podano, że wprawdzie każde uprzednie poronienie – naturalne, bądź sztuczne - niesie ze sobą zagrożenie porodem przedwczesnym w kolejnej ciąży, to w przypadku dokonania aborcji ryzyko wzrasta aż o 64 proc. (!)

Większość zwolenników aborcji zdecydowanie zaprzecza jakimkolwiek negatywnym następstwom tzw. bezpiecznej aborcji. Tymczasem w lutym br. ukazał się raport z kolejnych badań klinicznych, których rezultaty potwierdziły występowanie powikłań poaborcyjnych.

„Journal of Maternal-Fetal and Neonatal Medicine” zamieścił publikację naukowców z Australii, którzy przeanalizowali pierwsze porody pojedyncze pacjentek oddziałów położniczych w latach 1998-2003. Tu również okazało się, że aborcja prowadzi do przedwczesnego porodu przy następnej ciąży.

Autorzy stwierdzili: ”Wcześniej przeprowadzona aborcja i palenie papierosów podczas ciąży (szczególnie przez kobiety o ubogie) są czynnikami ryzyka porodu przedwczesnego. Ryzyka, któremu można zapobiegać.”

Natomiast czasopiśmie „Journal of Epidemiology and Community Health” (styczeń 2008 r.) możemy przeczytać o badaniach, które ujawniły, że przeprowadzenie aborcji trzykrotnie podnosi ryzyko urodzenia dziecka z niską wagą i dwukrotnie – ryzyko wystąpienia porodu przedwczesnego.

Źródło: LifeSiteNews.com 04.03.2009 r.via HLI.org.pl

Materiał źródłowy:

H. M. Swingle, T. T. Colaizy, M. B. Zimmerman, F. H. Morriss, “Abortion and the Risk of Subsequent Preterm Birth: A Systematic Review with Meta-analyses”, w: “Journal of Reproductive Medicine”, February 2009, Vol. 54, No 2.

R. Freak-Poli, A. Chan, G. Tucker, J. Street, “Previous abortion and risk of pre-term birth: a population study”, w: „Journal of Maternal-Fetal and Neonatal Medicine”, Vol. 22, Issue 1, January 2009, pages 1 – 7.

J. S. Brown Jr, T. Adera, S. W. Masho, “Previous abortion and the risk of low birth weight and preterm births”, w: „Journal of Epidemiology and Community Health”, January 2008, Vol. 62, pages 16 - 22.

Zmiana adresu mailowego

2009-03-04T04:05:00.000-08:00

Informujemy, że zmianie uległ nasz adres mailowy.

Aktualny adres to doscmilczenia(małpa)gmail.com

Manipulacja Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego (APA)

2009-02-25T00:38:00.000-08:00

Obrona aborcji w wydaniu Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologii zawiera wiele błędów.Użyto w niej tej samej logiki, którą stosują firmy tytoniowe do obrony palenie papierosów.

Nowy raport Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologicznego (APA) twierdzi, że kobiety, które poddały się pojedynczej aborcji nie są bardziej narażone na problemy psychiczne niż te kobiety, które zdecydowały się urodzić. Jednakże naukowcy, którzy analizowali ten raport stwierdzili, iż użyto w nim tej samej logiki, która stosowana jest przez firmy tytoniowe do obrony własnego biznesu.

Raport APA stwierdza, że naukowcy nie znaleźli wiarygodnego dowodu na to, że zdrowe, dorosłe kobiety, które przeszły przez jedną aborcję mają większe ryzyko problemów psychicznych.

David Fergusson - naukowiec z Nowej Zelandii powiedział w swoim wywiadzie dla Warren Throckmorton: „Nie można tu mówić o żadnej obronie jeśli posiadamy fakty, które tak silnie kierują w stronę niebezpiecznych i niekorzystnych efektów. W tym przykładzie APA zachowuje się tak samo jak koncerny tytoniowe broniące swego przemysłu: Ponieważ według naszej opinii nie ma ostatecznego dowodu na to, że produkt ten powoduje szkodę, można go uznawać za bezpieczny.”

Fergusson jest jednym z 20 naukowców, którzy skomentowali ów raport.

„Według raportu badania naukowe dotyczące tematu aborcji zawierają wiele błędów i nieścisłości jeśli chodzi o statystykę, wybór członków itp. Znaczy to, że najlepszy naukowy dowód do którego te badania się odwołują, wcale nie jest taki najlepszy.”

„Jeśli to byłoby prawdą to wtedy wyciągnięcie jakichkolwiek wniosków z tych badań byłoby niewłaściwe. Jednak APA wyciąga i to bardzo silne i pewne wnioski z ich badań, mimo tego, iż sami stwierdzają, że takowych nie można z tych badań wyciągnąć.”

„Jak już to powiedziałem komisji APA komentując ich wstępną kopię roboczą, iż jedyny prawidłowo naukowy wniosek jaki można wyciągnąć z tych badań jest, że dowody w tym zagadnieniu są zakwestionowane i sprzeczne. W takim przypadku jedynym, sensownym, naukowym wnioskiem jest przyznanie niepewności i zaproponowanie wykonania lepszych badań, aby móc cokolwiek stwierdzić.”

Mimo tego komitet stwierdził, że „do tego czasu, kiedy znajdziemy nieodparte dowody na szkodliwe efekty aborcji, ludzie powinni zachowywać się tak jakby ich nie było. To wcale nie można nazwać obroną aborcji, kiedy istnieją silne dowody wskazujące na szkodliwe jej efekty.” mówi Fergusson.

„Z naukowego punkty widzenia wyciąganie silnych wniosków ze słabych dowodów jest po prostu złą praktyką. Raport APA na temat aborcji i skutków psychicznych podlega pod tą kategorię. „

Brenda Major, psycholog specjalizujący się w stresie Uniwersytetu Kalifornii Santa Barbara, która przewodniczyła zbieraniu badań dla APA stwierdziła: „Najlepsze dowody wskazują na brak zwiększonego ryzyka problemów psychicznych pomiędzy kobietami, które usunęły nieplanowaną ciążę w pierwszym trymestrze, a tymi, które urodziły dziecko.”

Powiedziała także: „dowody na brak problemów psychicznych w przypadku kilku aborcji są niepewne.”

Według LifeSiteNews.com wynik raportu prac tego panelu łatwo można było przewidzieć, gdyż zasiadali w nim ludzie gorąco popierający aborcję.

W raporcie tym powiedziano, że wiele badań, które wskazują na związek pomiędzy aborcją a problemami zdrowia psychicznego zawierają nieścisłości. LifeSiteNews opublikował raport z Norwegii, który takich krytyk nie otrzymał.

„Norweskie badania przeprowadzone przez Dr Willy Pedersen zostały niedawno opublikowane w skandynawskim Dzienniku Zdrowia Publicznego. Autorzy klarownie wskazują na link pomiędzy aborcją, a szkodami jakie ona wyrządza: Młode, dorosłe kobiety, które usunęły ciąże mogą w przyszłości cierpieć na problemy psychiczne.”

Raport mówi, że norweskie badanie objęło 5768 kobiet pomiędzy 15, a 27 rokiem życia. Pytało ono kobiety na temat aborcji, porodu, wychowania dziecka, a także sytuacji w rodzinie, związku i szereg innych sfer z życia prywatnego takich jak wykształcenie, zatrudnienie itp.

Wyniki stwierdzają, że „kobiety w wieku 20-29lat, które dokonały aborcję częściej były zdiagnozowane z depresją.”

Raport cytuje także inne badanie z Nowej Zelandii, które stwierdza, że przejście aborcji w młodym wieku „podnosi ryzyko zachorowania na problemy psychiczne takie jak depresja i niepokój.”

tłum.Caroline

Źródło: WorldNetDaily

Zobacz też: Aborcja zwiększa ryzyko depresji

Aborcja niszczy kobietę - wypowiedź hiszpańskiej biolog

2009-02-19T00:21:00.000-08:00

Wybitna hiszpańska biolog i bioetyk w swoim wywiadzie w Gwatemali powiedziała, że nauka udowodniła szkodliwe skutki aborcji dla kobiet, które jej się poddają.

Dr. Natalia Lopez Mortalla jest magistrem bioetyki i doktorem biologii. Jest także byłym dyrektorem Wydziału Biochemii i Biologii Molekularnej na Uniwersytecie Nawarra - Szkole Medycznej w Hiszpanii. Obecnie należy do panelu, który przygotowuje i bada dla parlamentu hiszpańskiego reformę aborcyjną.

Jest autorem książek: „Komunikacja rodzica i dziecka w czasie ciąży: więź przywiązania” oraz „Mózg kobiety i mózg mężczyzny”, a także współautorem książki„Pierwsze pięćdziesiąt dni ludzkiego życia.”(wszystkie pozycje w języku hiszpańskim).

W wywiadzie dla Prensa Libre, Lopez Moratalla oświadczyła, iż jest przeciwna jakiejkolwiek formie aborcji, „ponieważ udowodniono już naukowo, że ludzkie życie zaczyna się w momencie poczęcia. Ciąża pozostawia w mózgu kobiety, więź przywiązania do dziecka. Natura przygotowuje kobietę do bycia matką. Istnieją naukowe dowody na to jak bardzo aborcja niszczy kobietę i jak bardzo ta cierpi z jej powodu.”

Lopez Mortalla mówi: „Wśród tych zniszczeń dokonanych przez aborcję jest uzależnienie od narkotyków oraz samobójstwo.” Dodaje także: „uszkodzenia w mózgu podobne do tych, na które cierpią byli weterani wojenni albo Ci, którzy przeszli przez okropny wypadek. Pamięć emocjonalna zostaje zablokowana.” Wyjaśnia ona: „skutki te nie są widoczne u wszystkich kobiet, jednakże te, które cierpią z tego powodu częściej poddają się kolejnym aborcjom, ponieważ muszą one wracać do tych okropnych scen na nowo.” Dodała: „dla niektórych z nich to wszystko kończy się samobójstwem”.

Zapytana o kobiety, które chcą aborcji Lopez odpowiedziała, że kobiety zawsze są w pewnym sensie zmuszane do aborcji ponieważ ojciec dziecka opuszcza ją lub nie ma ona wystarczających środków na jego utrzymanie.”

Powiedziała także, że ciąża jest czymś dobrym dla zdrowia kobiety i że aborcje są tak naprawdę spowodowane przez środowiska, gdzie dominuje „zbyt wygórowana męskość”.

„Doświadczenie na całym świecie ukazuje, że jeżeli kobieta otrzyma pomoc i inne opcje nigdy nie wybierze aborcji. Nie ma czegoś takiego jak prawo do aborcji. Zniszczenie i skutki jakie cierpi kobieta są spowodowane „męskim” społeczeństwem: oni nigdy nie będą musieli przez to przechodzić.”

Wywiad w języku hiszpańskim

Źródło: LifeSiteNews, 16.02.2009

Rekolekcje w Licheniu - marzec 2009

2009-02-06T04:43:00.001-08:00

W dniach 13-15 marca 2009 w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu odbędą się rekolekcje pt." "Aborcja. Kobieta. Mężczyzna. Dziecko."

Spotkanie będzie się opierało na częściach wykładowej oraz warsztatowej. Uczestnicy zostaną zaproszeni do osobistego przyjrzenia się swojej stracie dzięki proponowanym przez prowadzących ćwiczeniom oraz rozmowom indywidualnym.

Każdy dzień będzie w sobie łączył elementy konferencji psychologicznych oraz duchowych zbliżających do tematu śmierci i ułatwiających modlitwę. Uczestnicy będą mieli czas na indywidualne przeżycie zadanych treści (poprzez proponowane ćwiczenia). Przewidziany jest też czas na dobrowolne dzielenie się przeżytymi uczuciami z innymi uczestnikami warsztatów.

W programie, poza wykładami i ćwiczeniami, codzienne Msze św. i nabożeństwa. Możliwość skorzystania z sakramentu pojednania oraz rozmów indywidualnych z prowadzącymi.

Koszt:
Od jednej osoby z noclegiem i wyżywieniem 250 zł
Opłatę za udział w rekolekcjach prosimy uiścić na konto:
Dom Zakonny Zgromadzenia Księży Marianów, ul. Klasztorna 4, 62-563 Licheń Stary
96 12 40 14 15 1111 0000 18 42 88 96 z dopiskiem „REKOLEKCJE”
POTWIERDZENIE WPŁATY PROSZĘ ZABRAĆ ZE SOBĄ NA REKOLEKCJE

Zgłoszenia:
Recepcja Domów Pielgrzyma
Tel. 063 270 81 62
Fax. 063 270 83 20
e-mail:arka(małpa)lichen.pl

UWAGA! Jeżeli chcesz wziąć udział w rekolekcjach ale przeszkodą jest ich koszt - napisz do nas : doscmilczenia(małpa)tlen.pl

TERMINY WSZYSTKICH REKOLEKCJI W LICHENIU W ROKU 2009

Wsparcie ojca odgrywa dużą rolę w podjęciu decyzji o aborcji

2009-02-04T00:35:00.000-08:00

Nowe badania opublikowane w Międzynarodowym Dzienniku Zdrowia Psychicznego I Uzależnień (The International Journal of Mental Health & Addiction) wskazują, że związek pomiędzy kobietą, a mężczyzną oraz ilość i jakość jego pomocy odgrywają dużą role w decyzji o dokonaniu aborcji.

Badanie to, którego głównym koordynatorem była prof. Priscilla Coleman z Uniwersytetu Bowling Green State zostało przeprowadzone w kilku szpitalach w różnych miejscach kraju wśród kobiet posiadających niskie dochody. Kobiety te zaszły po raz kolejny w ciążę w ciągu 18 miesięcy od urodzenia pierwszego dziecka i usunęły ciąże bądź donosiły ją. Uczestniczki badania odpowiadały na pytania o ich związek z ojcem dziecka, nadużywanie alkoholu oraz problemy dotyczące wychowania tego pierwszego dziecka.

Kobiety, które uważały, że nie mogą polegać na swoim partnerze przy wychowywaniu dziecka częściej dokonywały aborcji. Badanie także, ukazało, że kobiety, które usunęły ciążę średnio o trzy razy częściej sięgały po alkohol i aż o dwa razy po papierosy, niż te, które donosiły ciążę.

Podczas innych podobnych badań odkryto, że kobiety, które dokonały aborcji w porównaniu z tymi, które donosiły ciążę, częściej nadużywają narkotyków oraz innych używek, częściej popełniają lub próbują popełnić samobójstwo, częściej cierpią na depresję i zaburzenia lękowe, i inne.

Ostatnie badanie naukowe opublikowane przez Coleman ukazało, że aborcja jest połączona ze znacznie podwyższonym ryzykiem cierpienia na problemy psychiczne, z którymi wiążą się także ataki paniki, lęki przestrzeni, zespół stresu pourazowego, choroba afektywna dwubiegunowa oraz poważna i długotrwała depresja.

W jednym z badań, naukowcy odkryli, że kobiety, które miały problemy z wychowaniem pierwszego dziecka lub, których pierwsze dziecko miało problemy medyczne wcale nie były w grupie bardziej pragnących aborcji.

„Wyniki te sugerują, iż kobiety, które uważają, że ojciec dziecka nie pomagał im wystarczająco w wychowaniu tego pierwszego, są dużo mniej przychylne posiadaniu kolejnego potomka” piszą naukowcy.Podkreślają oni także, że kobiety, które dopuściły się aborcji są częściej bite bądź opuszczane przez ojca dziecka, co sugeruje, że stres związany z aborcją przeradza się w przemoc domową.

Pomoc i wsparcie innych jest konieczne !

Inne ankiety przeprowadzane wśród kobiet już po aborcji dowodzą, że wsparcie oraz postawa osób otaczających kobietę zarówno w życiu prywatnym jak i profesjonalnym odgrywa dużą rolę w decyzji o usunięciu bądź kontynuacji ciąży.

Ankieta przeprowadzona wśród kobiet, które usunęły ciążę, opublikowana w Monitorze Nauk Medycznych (Medical Science Monitor) wskazuje, iż 64% kobiet czuły presję, aby przerwać ciążę, a aż, 80% przyznało, iż nie otrzymały wystarczających informacji, aby podjąć decyzję. Kolejna ankieta przeprowadzona wśród kobiet uczęszczających na poaborcyjne grupy wsparcia ukazała, że aż 83% kobiet donosiłoby ciąże, gdyby otrzymały wsparcie od innych.

Kobiety, po doświadczeniu aborcji często powtarzają, że nie miały innego wyboru. Opisują one szereg sytuacji, które prowadziły do aborcji i zaliczają do nich między innymi brak wsparcia, bądź środków na utrzymanie dziecka, presje i groźby najbliższych oraz ludzi ich otaczających, niewystarczające i mylne porady na temat alternatyw aborcji, mylne informacje lub ich brak na temat rozwoju dziecka i ryzyka, jakie niesie ze sobą aborcja, a także niekiedy nawet przemoc.

Jedna kobieta opowiada o tym jak została wyrzucona z domu przez rodziców, kiedy zaszła w ciążę jako nastolatka:

Powiedzieli mi, abym opuściła ich dom i zapomniała, że jestem ich córką. Odeszłam bez pracy, bez pieniędzy, bez domu. Nie miałam dokąd pójść, Czułam się przygnębiona, samotna, porzucona. Mimo tego, byłam pewna, że chcę to dziecko. Nie chciałam aborcji…

Mój ojciec wysłał mi kilka sms-ów i namawiał mnie w nich, abym usunęła ciąże. Odmówiłam. Ale kiedy coraz bardziej popadałam w desperację zamknęłam w sobie uczucia… postępowałam jak obserwator, a nie jak ktoś, kto ma cała sytuację pod kontrolą… Nikt nie wytłumaczył mi, na jakim etapie rozwoju jest moje dziecko, jak będzie wyglądać aborcja i na czym polega… Leżałam tam i nie pragnęłam niczego tak bardzo jak mojej śmierci.

Mimo tego, że czasami partner lub rodzina kobiety, chcieliby ją wesprzeć, mogą oni być zmyleni informacjami, które sugerują zbyt ogromne trudności w wychowaniu dziecka bądź brak innych opcji oprócz aborcji. Świadomość krzywdy, jaką aborcja może uczynić bliskiej osobie, a także dostępność innych alternatyw do aborcji jest niezbędna do tego, aby kobiety znalazły w swoich bliskich wsparcie i pomoc, której potrzebują one i ich poczęte dzieci.

Autorzy omawianego badania podkreślają, że powinno się zwracać więcej uwagi na związek kobiety z osobami ja otaczającymi mimo przyjętego myślenia, że aborcja to „prywatna sprawa kobiety”. Dzięki takiemu myśleniu naukowcy i socjolodzy z wahaniem patrzyli i badali jak związek kobiety z innymi wpływa na rezultat ciąży.

Badacze nawoływali również, aby kobiety w ciąży kryzysowej miały więcej alternatyw i źródeł informacji, a także, aby miały one łatwy dostęp do profesjonalistów pracujących z kobietami w ciężkich sytuacjach.

,„Jeżeli ojciec jest psychicznie i/lub fizycznie niedostępny, doradcy mogą pomóc kobiecie w znalezieniu innych osób, na których mogą one polegać czy to z rodziny czy też spoza niej. Powinno się także bliżej zbadać używanie substancji nielegalnych i innych używek oraz edukację na temat ryzyka nadużywania tych substancji z powodu aborcji."

Więcej informacji na ten temat :Recent Research (język angielski).

tłum.Caroline

Cytaty za:

1. PK Coleman et. al., "Predictors and Correlates of Abortion in the Fragile Families and Well-Being Study: Paternal Behavior, Substance Abuse and Partner Violence," International Journal of Mental Health and Addiction, DOI 10.1007/s11469-008-9188-7, Published Dec. 31, 2008.

Pomoc dla kobiet po aborcji na Wyspach Brytyjskich, we Francji i Hiszpanii

2009-02-03T03:12:00.001-08:00

Na stronie Silent No More opublikowano aktualne dane koordynatorek, przedstawicielek organizacji na terenie Europy. Kobiety, które przebywają w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Szkocji, Hiszpanii lub we Francji mogą kontaktować się bezpośrednio z koordynatorkami i u nich uzyskać wszelką pomoc.

REGIONALNE KOORDYNATORKI NA WYSPACH BRYTYJSKICH

KOORDYNATORKA WE FRANCJI

KOORDYNATORKA W HISZPANII

Amerykański aktor robi rachunek sumienia

2009-02-03T02:29:00.000-08:00

Gary Graham, aktor, odtwórca roli ambasadora Sovala w "Star Trek: Enterprise" pisze na swoim blogu o faktach całkowicie ignorowanych przez establishment Hollywood.Aktor, w dość brutalnych sformułowaniach, opisuje nieodpowiedzialność swej młodości.

Stwierdza, że dla uprawiającego "wolną miłość", pobudzanego narkotykami młodego aktora bardzo wygodną opcją była aborcja. Przyznaje, że zapłacił za szereg aborcji swoich dziewczyn, dzięki czemu nie czuł się odpowiedzialny aby brać za nie odpowiedzialność. Najłatwiej było wcale o "problemie ciąży" nie myśleć - zapłacić i mieć to z głowy.
Jednak w pewnym momencie przyszło otrzeźwienie, czego rezultatem jest następujące wyznanie:

- Mówi się nam, że mamy prawo do seksu, gdy tylko przyjdzie nam na to ochota. W szkole dostarcza się nam prezerwatywy. Rozwiązłość seksualna jest nie tyle wybaczana, co pochwalana. Jeżeli zajdziesz w ciążę, a jest ci to niewygodne, nie martw się, dostępne są usługi Planowanego Rodzicielstwa. Niewygodne dziecko może zostać chirurgicznie wyrwane z macicy, zmielone i wyrzucone do kosza jak śmieć. Problem rozwiązany, a matka może kontynuować swój egocentryczny styl życia. Jednak blizny na jej duszy nigdy się do końca nie zagoją. Jestem mężczyzną, lecz na mojej duszy są te blizny...

Nawołujecie, by "aborcja była legalna lecz rzadka". Dlaczego rzadka? Co takiego jest złego z aborcją, że uważacie, że powinno jej być mniej? Usuwano mi pieprzyki ze skóry. Żaden lekarz mi nigdy nie powiedział, że powinno się rzadziej usuwać pieprzyki. O co z tym chodzi? A może to nieme przyznanie, że aborcja jest... po prostu zła? Wypróbuj taką rzecz - za każdym razem gdy usłyszysz frazę "Kobieta ma prawo wyboru" dodaj "zabicia swego dziecka". O to chodzi. O prawo kobiety do wyboru zabicia swego dziecka.

Mam zamiar powiedzieć to, co świadomie rozumieją miliony ludzi, co wiele kolejnych milionów czuje w głębi swoich serc, lecz nie pozwala sobie, by o tym myśleć czy naprawdę to poczuć. I wierzcie mi, wiem, że za to co napiszę będą mnie nienawidzić ludzie, którzy mnie nawet nie znają, którzy nigdy ze mną nie pracowali, którzy ze mną nie grali w golfa, ani nie poszli na drinka.

Powiem to mimo wszystko: Aborcja jest morderstwem!

Całość świadectwa w języku angielskim na blogu Grahama. (Uwaga, brutalny język).

Źródło: LifeSiteNews.com, tłum. Fronda

Należy kochać ich oboje !

2009-01-09T09:13:00.000-08:00

Poniżej przedstawiam fragment książki Johna Willke "Why can't we love them both"

Rozdział Pierwszy

Sytuacja w Stanach Zjednoczonych w dwie i pół dekady po zalegalizowaniu aborcji w całym kraju, wydaje się bez wyjścia. Sytuacja Kanady, gdzie aborcja była dozwolona już cztery lata wcześniej (teraz na życzenie) też nie jest dużo inna. Jedyną pewną rzeczą jest to, że problem aborcji nigdy nie zniknie.
Kolejną oczywistą rzeczą jest to, że dwie strony konfliktu są ze sobą kompletnie poróżnione. Wydaje się, iż nie ma tu miejsca na kompromis, na złoty środek. Jednakże kiedy zanurzymy się w głębię problemu, nie trudno dostrzec, że w tej sytuacji nie ma kompromisów. Albo przyjmiemy, że życie zaczyna się w momencie zapłodnienia, albo nie. Ten poczęty człowiek ma dwie opcje: może mu być dane rozwijać się dalej, albo może zostać zabity jeśli taka jest wola matki. Oczywistym jest, iż ten mały człowiek nie może być nieczłowiekiem w pewnym momencie, by później stać się człowiekiem po przekroczeniu pewnej granicy. Albo jest on człowiekiem, albo nim nie jest. Fakt tak prosty jak istnienie życia i śmierci. Nie ma środka, nie ma kompromisu.

Kompromis?

Zwolennicy aborcji, którzy lubią nazywać się zwolennikami wyboru (pro-choice) nie chcą dać za wygraną pod żadnym pozorem. Czy będą oni zdolni poprzeć prawo pozwalające dokonywać aborcji w trzecim trymestrze ciąży w związku z wyborem płci, tak aby utrzymać swoja ekstremalną pozycję? Nie! Zwalczali oni, każdą taka próbę.

Czy którykolwiek prawdziwy zwolennik życia, jeśli miałby wybór, pozwoliłby na aborcję, w przypadku gdy ciąża jest wynikiem gwałtu czy kazirodztwa, albo kiedy dziecko jest upośledzone? Nie, mogą oni być zmuszeni do politycznego kompromisu jako tymczasowe wyjście. Ale etycznie rzecz biorąc, żaden prawdziwy zwolennik życia nie zgodziłby się na coś takiego. Wydaje się tutaj, że kompromis nie istnieje. Z drugiej strony, ludzie dobrej woli muszą ciągle poddawać się takim politycznym kompromisom, aby dążyć do wygranej.

Ostateczny cel zwolenników aborcji:

Wiele z tych ostatecznych celów, które pragnęli osiągnąć zwolennicy aborcji już istnieją. Aborcja jest legalna, aż do momentu narodzin ze względów socjalnych i ekonomicznych. Wiele stanów, używa pieniędzy podatników, aby płacić za takie aborcje. Czego jednak nie udało się zwolennikom aborcji, to wdrożyć tą praktykę w codzienne życie medycyny. Wciąż nie uzyskali statusu respektu społecznego, jako iż słowo aborcjonista, wciąż ma negatywne znaczenie i niesie za sobą pewnego rodzaju potępienie społeczne. Aborcja jest także potępiona przez wiele ważnych segmentów społeczeństwa zarówno w USA jak i w Kanadzie.

Ostateczny cel zwolenników życia

Ostateczny cel zwolenników życia jest bardzo prosty i klarowny. Chcą oni zmiany w Konstytucji Stanów Zjednoczonych, a także ustawodawstwa w Kanadzie, które prawnie dawałyby równe prawo i ochronę wszystkim żyjącym ludziom od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Rozumiejąc, że cel ten jest daleko, ale osiągalny, zwolennicy życia posiadają kilka celów pośrednich, które pozwolą im dotrzeć do tego ostatecznego punktu. Jeden z pośrednich celów to zmiana prawa, która pozwalałaby każdemu stanowi i każdej prowincji w Kanadzie podjąć decyzję czy na jego terytorium będzie dostępna legalna aborcja, czy też nie. To usunęłoby z równania sędziów federalnych i dało prawo każdemu stanowi do zdecydowania. Każdy stan, prowincja mogłaby w takim wypadku sama zdecydować o legalności aborcji i dostępie do niej.

Ponieważ nawet ten powyższy cel pośredni jest wciąż nieosiągalny, ruch pro-life stara się dotrzeć do bardziej dostępnych możliwości, szczególnie w USA.

Walczą oni o to aby rodzice musieli udzielić zgody na aborcje u nieletnich, młodych córek, bardziej szczegółowe prawa dotyczące prywatnych klinik aborcyjnych, prawo kobiet do kompletnej informacji na temat wykonywanego zabiegu i jego konsekwencji, a co za tym idzie uświadomioną zgodę na podjęcie aborcji, zabronienie pewnych metod aborcji (takich jak wysysanie mózgu, albo aborcje przez częściowy poród), zabronienie aborcji z pewnych powodów takich jak wybór płci, a także po osiągnięciu określonego wieku płodowego.

Pewne pokrewne dziedziny mogą być także zalegalizowane takie jak destruktywne badania na embrionach ludzkich. Wolność sumienia musi być zagwarantowana zarówno dla osób indywidualnych jak i instytucji. Prawo, które pozwala używać pieniędzy podatników do finansowania aborcji na życzenie było pierwszym celem ataków pro-life, ale wciąż jest wiele do zrobienia. Zdarzyło się wiele okazji, kiedy to pieniądze rządowe były przekazane grupom popierającym aborcję. Głównym przykładem są centra planowania rodziny, gdzie jednym z wyborów planowania jest aborcja. Możliwe jest, aby pieniądze rządowe zostały wycofane z organizacji, które popierają i odsyłają kobiety ciężarne na aborcję. Pieniądze te mogłyby być przekazane organizacjom, które wspierają kobiety przed, w trakcie i po narodzinach dziecka.

Adopcja:

Istnieją rozwiązania omawianego problemu, które nie budzą kontrowersji, albo przynajmniej nie powinny. Jednym z nich jest adopcja. Zwolennicy życia, gorąco popierają tą inicjatywę. Niestety, zwolennicy aborcji, nie wiedząc nic na temat adopcji, gorąco odradzają adopcję aż do potępiania jej. Typowa rada Planned Parenthood dawana niezamężnej nastolatce, która rozważa adopcję jest przekonanie jej, iż adopcja jest dużo gorsza niż zabicie jej własnego dziecka. Niestety mimo tego, iż adopcja powinna być wspólnym celem, nie jest nim.

Antykoncepcja:

Większość zwolenników aborcji wierzy, że jeśli młodzi ludzie otrzymaliby odpowiednią wiedzę na temat stosowania antykoncepcji, a także łatwy dostęp do niej, problem zostałby rozwiązany.

Zwolennicy pro-life mają poważne moralne zastrzeżenia co do antykoncepcji w ogóle. Wielu członków pro-life nie zgadza się z tymi stwierdzeniami. Praktycznie rzecz biorąc, zwolennicy życia wierzą, iż łatwy dostęp i zachęcanie do używania antykoncepcji wśród młodzieży prowadzi do cudzołóstwa i rozwiązłości seksualnej wśród coraz młodszych grup. Większość zwolenników pro-life nie popiera antykoncepcji jeśli ma ona miejsce podczas współżycia przed ślubem, podczas zdrady, a także dla usprawiedliwienia dla homoseksualistów.

Projekt X, w USA, który miał na celu poprawienie świadomości planowania rodziny, na który wydano miliardy dolarów, a który polegał na dawaniu młodym antykoncepcji okazał się totalną klęską. Gdziekolwiek powstały ośrodki nauczania poprawnego stosowania antykoncepcji, wiele niezamężnych nastolatek dostało dostęp do tych informacji. Jakie były wyniki? Ilość nieplanowanych i niechcianych ciąż zwiększyła się. Ilość chorób przenoszonych drogą płciową zwiększyła się. Wiek inicjacji seksualnej obniżył się. Planned Parenthood oświadczyła, że 60% kobiet, które dopuściły się aborcji stosowało antykoncepcję w miesiącu, w którym zaszły w ciążę.(Rozdział 35). Te fakty uświadomiły wielu, że powiedzenie „dajmy im antykoncepcję i pozbędziemy się problemu” nie jest prawdą, ale jest raczej częścią problemu.

Legalizacja aborcji została nam sprzedana jako uzdrowienie naszego amerykańskiego społeczeństwa.

Popatrzmy na wyniki:

Problem 1970 1990
Niechciane ciąże 10.7% 26.2%
Dzieci wychowywane przez samotne matki 11% 22%
Przestępczość (na 100 000) 36.42 73
Samobójstwa nastolatek 5.9% 11.3%
Dzieci nadzorowane przez opiekę socjalną 8.5% 11.9%

Źródło: the Index of Leading Cultural Indicators Empower America and William J. Bennett.

Kochajmy ich oboje:

Autorzy tego artykuły nauczali, wykładali, pisali koncentrując się na polu ludzkiej seksualności przez ponad 40 lat, a przez ponad 25 zostali pochłonięci zawirowaniami związanymi z legalizacją aborcji. Czy jest tu jakiś wspólny punkt?

Wielu z nas skłania się w kierunku pewnych stron sporu. Jednakże my widzimy jedno małe światełko nadziei, które miejmy nadzieję przemówi do każdej z grup. To właśnie nacisk na odpowiedź na jedno pytanie: „Dlaczego nie możemy kochać ich oboje?”

Dlaczego nie możemy opowiedzieć się po stronie kobiet w ciąży? Dlaczego nie możemy powiedzieć, że podzielamy dramat jej decyzji? Powiedzieć, że wiemy, iż nie istnieją „dobre aborcje”. Dlaczego nie możemy jej powiedzieć że jesteśmy z nią, a nie przeciwko niej? Dlaczego nie możemy zacząć rozważać i szukać innych alternatyw dla aborcji, popierając adopcję?

Dlaczego nie możemy razem współpracować i dać jej wszystkie informacje, wszystkie za i przeciw każdej grupy? Dlaczego nie uświadomić jej kompletnie? Podać jej wszystkie skutki aborcji? Prawo pozwala na to, a nawet nakazuje. Ale przede wszystkim podać jej wszystkie powody, dla których powinna poczekać, urodzić, podając jej wszystkie alternatywy. Jeśli prawo, daje jej możliwość wyboru do urodzenia, albo zabicia swojego dziecka, niech przynajmniej jej wybór będzie świadomy. Nie powinno to być jedynie techniczne poinformowanie o wszystkim na raz. Nie! Kobieta powinna też zostać dokładnie poinformowana o tych wszystkich wyborach, które stoją przed nią, a które odsuwają zimną techniczną aborcję.

W nadchodzących latach, głównym celem pro-life nie powinno być jedynie ratowanie dziecka, ale kochanie ich obydwojga. Matki i dziecka.

Tłumaczyła Caroline

2008-12-22T02:22:00.000-08:00

Aby radość i pokój Bożego Narodzenia
pozostały z Wami przez cały Nowy Rok

W Hiszpanii 80% kobiet po aborcji cierpi na depresję

2008-12-15T06:58:00.001-08:00

Wśród kobiet, które poddały się aborcji, 80 proc. przeżywa depresję, a 40 proc. z nich ma zamiary samobójcze – wynika z najnowszego raportu hiszpańskich psychiatrów z Uniwersytetu w Nawarze. Opracowanie metody leczenia tzw. syndromu poaborcyjnego jest szczególnie konieczne w kraju, w którym w ciągu ostatnich 20 lat dokonano ponad 1,2 miliona „zabiegów” przerwania ciąży.

Badania przeprowadzone pod przewodnictwem Carmen Gómez-Lavin wykazały występowanie także innych objawów pourazowych w następstwie dokonania przerwania ciąży. Należą do nich:
- problemy w życiu seksualnym (40 proc. badanych),
- uzależnienie od narkotyków, szczególnie u kobiet młodych (30 proc.),
- zmiany w zachowaniu (60 proc)
- nerwice (70 proc.).

Z raportu wynika także, że śmiertelność kobiet w ciągu roku po zabiciu dziecka jest 3,5-6 razy większa niż w tym samym okresie u matek po porodzie. Dzieje się tak za sprawą różnych wypadków.

Główną przyczyną tak wysokiej śmiertelności są jednak samobójstwa, które kobiety po dokonaniu aborcji popełniają około 7 razy częściej w stosunku do tych które urodziły.

Dr Gómez zauważyła „paradoks”, że w Hiszpanii 97 proc. z ponad 100 tys. aborcji, o których mówi się oficjalnie w ciągu roku, dokonywanych jest właśnie ze względu na prawdopodobne poważne zagrożenie zdrowia fizycznego bądź psychicznego kobiety. Tymczasem „cała literatura naukowa podkreśla w sposób wyraźny i niepodważalny, że największe ryzyko dla zdrowia kobiety powstaje po aborcji” – stwierdziła psychiatra.

Źródło: KAI

Zobacz : 2/3 kobiet, które dokonały aborcji, cierpi na stres pourazowy

Psychiczne konsekwencje aborcji -Syndrom poaborcyjny (jęz.hiszpański)

Podział diagnostyczny syndromu poaborcyjnego (jęz.hiszp.)

Szukałam w sieci informacji na temat współautorki przytoczonych badań dr Gomez-Lavin. Znalazłam dużo rzeczowych informacji w języku hiszpańskim, angielskim. Przejrzałam również prasę polską. Nieliczne media opublikowały tą informację. Ponieważ informacja była opublikowana przez KAI, to jakimś cudem jej kawałeczek znalazł się na stronie Gazety Wyborczej. Aż wstyd, że tylko taki nędzny fragment...Pozdrawiam - Anka

Nowe badania na temat wpływu aborcji na występowanie zaburzeń psychicznych

2008-12-02T00:56:00.000-08:00

U kobiet, które usunęły ciążę występuje większe ryzyko rozwinięcia się problemów psychicznych takich jak depresja.
Naukowcy z Nowej Zelandii opisali wyniki swoich badań w renomowanym przeglądzie naukowym British Journal of Psychiatry.

Przestudiowali zaburzenia psychiczne ponad 500 kobiet między 15. a 30. rokiem życia. Badanie dowiodło, że u kobiet, które poddały się aborcji wskaźnik tych zaburzeń jest o 30 proc. wyższy.

Co ciekawe, badania wykazały, że ciąża, nawet jeśli kończy się poronieniem, nie wpływa negatywnie na umysł kobiety. Naukowcy uznali, że aborcja jest odpowiedzialna za kilka procent wszystkich chorób psychicznych u kobiet.

Źródło: Medical News Today (opr.Fronda)

Aborcja - moja tajemnica

2008-10-06T06:01:00.001-07:00

Dziesięć lat temu zauważyłam, że mój okres spóźnia się już trzeci miesiąc. Akurat zaczęłam nowy romans. Miałam wtedy 23 lata, pierwszą pracę w mediach i dopiero poznawałam Daniela, wówczas studenta uniwersytetu. Gdy ginekolog z kliniki planowania rodziny zapytał mnie „jak się Pani czuje będąc w 15. tygodniu ciąży?” byłam zszokowana, ale nie załamana. Nie chciałam utożsamiać tej ciąży ze swoim dzieckiem.

Więcej: Aborcja jest moją tajemnicą onet.pl

Moja aborcja - historia napisana przez życie

2008-09-11T06:01:00.000-07:00

Czasem przeszukuję sieć, otwieram Google i wpisuję "aborcja". Polskie odnośniki przerażają mnie.
Nie ma nic dla kobiet które to zrobiły, żadnej porady, wsparcia w artykule, żadnego dobrego forum, zero szacunku... no ale to przecież norma. Jak bardzo odwrotnie jest gdy przeszukuję linki z Wielkiej Brytanii.
Byłam wtedy z moim partnerem nie całe dwa lata, mieszkaliśmy razem w Londynie. Czasem zdarzało mi się zapomnieć, albo wziąć później pigułkę, tym razem jednak miało to swoje konsekwencje...
Poczułam to od razu, następnego dnia. Inne uczucie, w ciele i.. w duszy?
Testy ciążowe zaczęłam robić jeszcze ponad tydzień przed planowanym okresem - nic nie pokazywały. Akurat chłopak musiał wyjechać na urlop do Polski, poprosił, żebym jeszcze raz dla pewności zrobiła ten test. No i wyszło.

Powody zachowam dla siebie, ale wahałam się. Nie teraz, nie ten czas, nie te warunki i kilka innych spraw.

Poszłam do mojego lekarza, bez żadnej krytyki w głosie czy moralizatorstwie, powiedział, że pomoże mi jakąkolwiek decyzję podejmę.
Mój chłopak twierdził, że wolałby nie mieć dziecka teraz, ale będzie przy mnie cokolwiek wybiorę. Ciężar decyzji pozostawił na mnie całkowicie i teraz na nikogo nie mogę zrzucić winy... a trochę bym
chciała się jakoś od tego uwolnić... Tak naprawdę pragnęłam, że powie, że jakoś sobie poradzimy i będzie dobrze - żebym nie musiała nawet się zastanawiać nad kwestią aborcji.
Wcześniej nie chciałam mieć dzieci i to bardzo kategorycznie, co najwyżej za 7 lat. Jednak to uczucie, ten początek życia we mnie z nas dwojga, zmienił mnie.

Odciągałam podjęcie decyzji, myliły mi się terminy badań, koszmarnie się czułam. Nie widziałam innego wyjścia z tej sytuacji... W końcu była już wyznaczona data.

Była śliczna pogoda tamtego dnia, wiosna, świeciło słońce, było bardzo ciepło.
Poczekalnia była pełna kobiet, w różnym wieku, różnych ras. Były same, z partnerami, z matkami lub z przyjaciółkami. Jednak poza poczekalnią, jest się samemu. Moim wyborem była: nieświadomość - narkoza. Przebierałyśmy się razem, w pokoju z boxami jak przebieralnie w sklepach. Koniecznie kazali
zrobić siusiu. Potem pielęgniarka prowadziła każdą osobno do pokoju przygotowawczego.
Położyłam się na łóżku, asystentka przewiozła mnie do pokoju zabiegowego.
Lekarz zapytał jak się nazywam, z jakiego kraju jestem. Uśmiechnął się i niezdarnie powiedział do mnie "Lech Walensa", zapewnił potem, ze wszystko będzie dobrze i żebym się zrelaksowała. Poczułam tylko ból w dłoni gdzie miałam wenflon, gdy dostawałam narkozę...
Otworzyłam oczy i zdziwiłam się skąd to okno naprzeciwko mnie. Powoli zaczęłam czuć ból w dole brzucha. Zorientowałam się szybko, że mam jakąś podpaskę między nogami... i dotarło do mnie, że już jest po...
Rozpłakałam się, po prostu płakałam... że już jest po, że już... już jest po...

W pomieszczeniu stało więcej łóżek z dziewczynami. Wszystkie które się obudziły płakały. Pielęgniarki krzątały się, podawały chusteczki.
Poznawałam wszystkie kobiety z poczekalni. I szloch wyrywający się z piersi. Dostawili łóżko obok mnie. Młoda dziewczyna, może z 16 lat. Przyszła z przyjaciółkami i mamą. Po chwili rozbudziła się i też płakała.

Ból brzucha sprawia, że zaczynasz się wiercić, podciągasz kolana wyżej, przekręcasz się na bok. Podchodzi pielęgniarka, pyta jak się czujesz, czy możesz wstać. Od narkozy kręciło mi się jeszcze trochę w głowie.
Zostałam przeprowadzona do drugiego pomieszczenia, posadzona w dużym wygodnym fotelu. Foteli było sześć i każdy miał stolik z wodą, czasopismami i kubełkiem. Dostałam dwie tabletki przeciwbólowe i miałam odpocząć. Dziewczynie na przeciwko mnie było niedobrze, była blada, nawet lekko zielonkawa - wymiotowała. Trochę jeszcze płakałyśmy...

Po jakimś czasie zabrali mnie do małej jadalni z dwoma stolikami. Pielęgniarka podała mi kanapkę, którą jeszcze przed zabiegiem trzeba sobie wybrać, bo nie wolno nic wcześniej jeść. Była kawa, herbata, sok, napój, mleko, chłodna woda - kto co lubi. Coś leciało w telewizji, było więcej różnych czasopism na stolikach.
W końcu wywołała mnie pielęgniarka. Dała dokumenty, powiedziała jeszcze raz co i jak się odbyło, co robić i nie robić w najbliższych tygodniach, dostałam broszurkę i paczkę kondomów.

Wróciłam do poczekalni. Tak samo pełnej jak rano, tylko już inne kobiety... Mojego chłopaka nie było, poczekałam na niego chwilę, zadzwoniłam, że już jest po. Nie mogłam znieść tego jak się na mnie
patrzyły - one przed, ja po. Wyszłam. Spotkałam zaraz mojego chłopaka, byłam zła, że go nie było. Nie pamiętam co do mnie powiedział. Ja mało mówiłam. Chciałam to wszystko wykrzyczeć, ale jakoś milczenie było lepsze...

I jakoś to było, nawet nie płakałam potem tak dużo. Był okres, gdy tylko wchodziłam pod prysznic, od razu płakałam i nie mogłam przestać. Teraz myję się szybko i jak najmniej przy tym myślę.

Wróciliśmy do Polski. A ja czuję, że coś jest nie tak jak powinno. Coś jest źle. Teraz tak bardzo bym chciała mieć dziecko. Złoszczę się na mojego chłopaka ciągle. On mi przypomina to wszystko. Od tego momentu nasz związek powoli się rozpada. On jest bardziej oziębły w stosunku do mnie, nie okazuje już tak otwarcie uczuć. Mi tego bardzo brakuje i w kółko są o to kłótnie... Stałam się słaba, nie panuję nad emocjami, często płaczę. Zastanawiam się czy może mam depresję, ale przecież zawsze byłam silna. On nie wie jak mi pomóc. Nie potrafi o tym rozmawiać. Nikomu nie powiedziałam, przecież to Polska...

Boję się o mój związek teraz, nie chcę go stracić. Mieliśmy przedtem poważne problemy, ale umieliśmy je razem pokonać. Nie chcę, żeby to doświadczenie zniszczyło nas.

Miałam w sobie jego dziecko, czy to nie powinno nas zbliżyć?
Nie wiem co robić...

(dane autorki do wiadomości Redakcji)

Wielka Brytania - pomoc dla kobiet w ciąży i po aborcji

2008-08-11T09:18:00.000-07:00

Podajemy informację o organizacji, która pomaga kobietom w ciąży oraz po aborcji na terenie Wielkiej Brytanii

LIFECHARITY

ogólnokrajowa hotline: 0800 915 4600

01926 311 511, 01926 421 587

Email: info@lifecharity.org.uk

Aborcja ma znaczny wpływ na depresję

2008-08-07T23:45:00.000-07:00

Polecamy informację : "Aborcja zwiększa ryzyko depresji"
Dotyczy to badania jakie przeprowadzono w bieżącym roku na Uniwersytecie w Oslo (Norwegia).

Zaproszenie na modlitwę wstawienniczą

2008-07-23T02:40:00.000-07:00

Przekazujemy otrzymane zaproszenie na spotkania z o. Johnem Bashoborą.
Ksiądz John Bashobora jest diecezjalnym koordynatorem Odnowy w Duchu Świętym w Diecezji Mbarara w południowo - zachodniej Ugandzie. Współorganizuje konferencję New Dawn, która odbywa się w Ugandzie od 2002 r. Jest członkiem Narodowego Stowarzyszenia Modlitwy Wstawienniczej, zaangażowany w posługę uwalniania i uzdrawiania na całym świecie.

Ksiądz ten modli się nad każdym osobiście kto go o modlitwę poprosi.

Spotkania z o Bashoborą odbędą się w kilku miejscach Polski. Prezentujemy program spotkań:

Kraków 24.07 godz. 15.00 Nowa Huta parafia NMP Częstochowskiej
Kraków 25.07 godz. 15.00 parafia Św. Katarzyny
Warszawa 26.07 godz. 19.00 parafia Bł. Władysława z Gielniowa ( blisko metra Natolin)
Warszawa 27.07 godz. 18.00 Sanktuarium Św. Andrzeja Boboli ( blisko metra Pole mokotowskie)

Szczegóły na stronie Charyzmatycy.pl

Namaszczenie jakie o. John uzyskał od Boga w posłudze uzdrawiania i uwalniania owocuje wielkimi znakami i cudami, za jego pośrednictwem Bóg wskrzesił już kilka osób. Ksiądz ten modli się nad każdym osobiście kto go o modlitwę poprosi.

Zobacz też: Nadchodzi czas uzdrowienia świata

Szkocja - pomoc dla kobiet w ciąży

2008-07-17T05:27:00.000-07:00

Podajemy kontakt do sióstr zakonnych które pomagają kobietom w ciąży na terenie Szkocji.
Jeżeli znacie kobietę, która by takiej pomocy potrzebowała przekażcie jej poniższe informacje.

Strona internetowa: www.gospeloflifesisters.wordpress.com

Adres:
106 Dixon Ave
Glasgow
G42 8EL

Adres mailowy:

gospeloflifesisters(małpa)googlemail.com

Telefon:
0141 422 2634 (convent) or 0141 433 2680 (office)

Nie trać nadziei. Problemy kobiet po aborcji.

2008-07-14T05:07:00.000-07:00

Polecamy kolejną książkę na temat doświadczeń związanych z aborcją. Jest nią : "Nie trać nadziei.Problemy kobiet po aborcji" autorstwa Williama Maestrii.

Autor przedstawia świadectwa kobiet, które niegdyś zdecydowały się na przerwanie ciąży. Rozważaniom autora towarzyszą relacje kobiet — świadectwa ich drogi życia po dokonanej aborcji. Kobiety nie roztrząsają przyczyn tragedii, stają przed nią jako przed faktem nieodwracalnym, którego żałują, ale muszą z nim żyć. W bólu, cichej samotności i lęku. Lęk bowiem będący głównym źródłem decyzji o aborcji nie wygasa jednak po jej dokonaniu. Rodzi dotkliwy ból fizyczny i psychiczny oraz obezwładniające poczucie winy. Autor podkreśla, że nie wszystko jest stracone i że dla każdej kobiety jest nadzieja i szansa na uzdrowienie.

Wybrane fragmenty książki

Rosyjskie strony pomocowe dla kobiet

2008-06-20T09:12:00.001-07:00

Dzisiaj do linków została dodane dwie rosyjskie strony o aborcji. Jest tam mnóstwo materiałów na temat aborcji . Są tez zamieszczone niepowtarzalne, szokujące zdjęcia oraz historie różnych kobiet.
Zamieszczone są też informacje na temat punktów i możliwości pomocy.

Polecam. Może ta informacja przyda się dla jakiejś rosyjskojęzycznej kobiety, która potrzebuje pomocy.

Adresy stron:

http://aborti.ru/

http://www.noabort.net/help

Aborcja to nie koniec kłopotów

2008-06-19T00:49:00.000-07:00

Aborcja to początek kłopotów, a nie ich koniec - mówi w rozmowie z Newsweek.pl znana działaczka pro-life Maria Bienkiewicz.

Z Marią Bienkiewicz spotykam się w jej mieszkaniu na Mokotowie. W kuchni czeka na mnie talerz naleśników i bita śmietana z cynamonem. Masz ochotę na dwa, czy trzy? - pyta pani Maria. - Poproszę dwa - odpowiadam. Olej skwierczy na patelni. Choć panuje miła atmosfera trudno jest zacząć rozmowę. Sprawa 14-letniej Agaty z Lublina przerodziła się w brutalną, ideologiczną wojnę. Tymczasem za hasłem "Agata" kryje się nie tylko historia gimnazjalistki z Lublina. Każdego dnia kobiety decydują o życiu lub śmierci swoich dzieci. Zwolennicy aborcji twierdzą, że rozwiązuje ona problemy. Przeciwnicy, że jest to dopiero ich początek. O tym, jak wygląda życie po aborcji opowiada w rozmowie z Newsweek.pl Maria Bienkiewicz.

Więcej w wywiadzie Agaty Ślusarczyk: "Zabić jest łatwiej niż pomóc"

Ryzyko przerwania pierwszej ciąży dla rozwoju następnej

2008-06-17T03:55:00.000-07:00

Rys. 1. Ryzyko przerwania pierwszej ciąży dla rozwoju następnej. (cyt. za. prof. M.Troszyński 1981, s.12)

W. Brytania: śledztwo w sprawie śmierci nastolatki po ”legalnej” aborcji

2008-06-13T06:46:00.000-07:00

W Wielkiej Brytanii trwa śledztwo w sprawie dziewczyny, która trzy lata temu zmarła w wyniku „bezpiecznej i legalnej aborcji”. Osiemnastoletnia Walijka zabiła własne nienarodzone dziecko przy pomocy środków chemicznych. Wczoraj śledczy usłyszeli, że dziewczyna zdecydowała się na aborcję, gdyż obawiała się niezadowolenia swojego „chłopaka” oraz jego rodziny – donosi portal LifeSiteNews.com.

Manon Jones, studentka I roku zgłosiła się do szpitala Southmead Hospital w Bristolu po dokonaniu „legalnej” aborcji chemicznej w domu.

Śledczy usłyszeli m.in., że lekarze z tego szpitala z wielką ochotą „pomogli” dziewczynie „usunąć” sześciotygodniowe dziecko poczęte, a kiedy trzeba było ocalić jej życie dopuścili się zaniedbania przez nieprzeprowadzenie na czas transfuzji krwi, gdyż byli zbyt zajęci innym, nagłym przypadkiem.

Matka dziewczyny powiedziała śledczym, że jej córka była zakochana w ojcu dziecka i chociaż chciała je urodzić to obawiała się złości muzułmańskiej rodziny „chłopaka”.

– Manon było bardzo trudno podjąć decyzję, by „przerwać ciążę”. Chciała zatrzymać dziecko, lecz istniały bardzo trudne okoliczności związane z rodziną chłopca i ich religią muzułmańską, które trzeba było wziąć pod uwagę – stwierdziła pani Jones.

Zdarzenie miało miejsce w czerwcu 2005 r. Matka przyjechała do dziewczyny 11 czerwca, dzień po wzięciu przez nią środka, który miał spowodować poronienie.

– Bardzo się bała a ja próbowałam ją uspokoić. To było bardzo przejmujące przeżycie dla nas być świadkiem tego jak jej dziecko a mój wnuk wpada do basenu – stwierdziła matka.

Jones była w szóstym tygodniu ciąży. Jest to etap, kiedy rozwijają się u dziecka poczętego palce u nóg i stóp.

12 czerwca matka wraz z córką przyjechały do szpitala, by dokończyć aborcję. Jednak w ciągu 48 godzin od wyjścia ze szpitala dziewczyna dostała obfitego krwotoku. Jej „chłopak” zabrał ją z powrotem do placówki 15 czerwca. Tam dokonano prześwietlenia i stwierdzono, że wszystko przebiega „normalnie”.

Wobec tego, że krwawienie się utrzymywało a dziewczyna czuła się źle wróciła do szpitala 23 czerwca. W szpitalu podjęto decyzję o wpisaniu jej na listę oczekujących na transfuzję krwi. Dziewczyna w czasie oczekiwania dostała zatoru i doszło do zatrzymania pracy serca. Cztery dni później lekarze, ze względu na brak nadziei na odzyskanie przytomności, podjęli decyzję o zaprzestaniu podtrzymywania funkcji życiowych.

Śledztwo wykazało, że Jones zmarła w wyniku hipowolemii (tj. spadku objętości krwi w łożysku naczyniowym) i wstrząsu toksycznego spowodowanego przez nieusunięte szczątki sześciotygodniowego płodu.

Dr Lucy Jackson, która zajmowała się dziewczyną wyjaśniała, że nic nie wskazywało na hipowolemię i dlatego podjęła decyzję o odłożeniu transfuzji, gdy w tym czasie zajmowała się innym nagłym przypadkiem.

– Gdybyśmy nie byli wtedy tak zajęci innym nagłym przypadkiem, wówczas mielibyśmy więcej czasu i teraz rzeczy wyglądałyby inaczej – stwierdziła.

Śledztwo w tej sprawie jeszcze się nie zakończyło.

Źródło: LifeSiteNews.co m,

Rozmowa z Normą McCorvey, "Roe" z procesu "Roe przeciw Wade" i Sandrą Cano, "Doe" z "Doe przeciw Bolton"

2008-06-13T00:55:00.000-07:00

Ann Scheidler, Chicago Pro-Life Action League

Ann: Nie wiem co ty sądzisz, ale dla mnie jest to zadziwiające. Nigdy nie przyszłoby mi na myśl, że będę siedzieć tutaj z "Jane Roe" i "Mary Doe," dwoma osobami, które w roku 1973 obarczaliśmy odpowiedzialnością za rozszerzenie aborcji w naszym kraju. Po poznaniu ich i rozmowie z nimi dowiedzieliśmy się, że i one zostały poddane manipulacji tak jak i my wszyscy.

Zanim Sąd Najwyższy zalegalizował aborcję, zwolennicy aborcji przez długie lata robili wszystko, co w ich mocy, aby doprowadzić do jej legalizacji oraz przekonać do niej Amerykanów. Każdy, kto kiedykolwiek czytał książkę Dr. Bernarda Nathansona lub słyszał jego przemówienie, wie o kłamstwach i oszustwach jakimi posługiwali się zwolennicy aborcji. Obwiniali oni kościól, a w szczególności Kościół Katolicki za rzekomą śmierć 10 tysiecy kobiet, które miały być ofiarami nielegalnej aborcji. Nie istnieją żadne dokumenty, które czyniłyby te dane wiarygodnymi.

Wiemy zatem, że zwolennicy aborcji naciskali bardzo mocno, aby zmienić poglądy Amerykanów w kwestii wartości poczętego życia. Do realizacji tego celu potrzebowali oni kobiety w ciąży, których przypadki mogłyby być użyte do wystąpienia przeciwko obowiązującym prawom stanowym i w rezultacie mogłyby doprowadzić do obalenia prawa zakazującego aborcję.

Ann: Chciałabym zatem zapytać Normę i Sandrę, jaka dokładnie była ich sytuacja w 1972 roku, kiedy ich nienarodzone dzieci i one same zostały okrutnie wykorzystane przez zwolenników aborcji.

Norma: Cóż, ja byłam w ciąży po raz trzeci. Wiedziałam, że nie poradzę sobie z trzecim dzieckiem. Już poprzednio musiałam oddać dziecko do adopcji. Skontaktowałam się z Sarą Weddington i Lindą Coffee. Były one młodymi prawniczkami, i jak mi powiedziano, starały się zmienić prawo stanowe Teksasu w dziedzinie aborcji. Myślałam wtedy, że gdyby aborcje zalegalizowano dotyczyłoby to tylko Teksasu. Nie miałam pojęcia, że obejmie to cały kraj.

Ann: Byłaś dumna z tego, że to właśnie twój przypadek zostanie wykorzystany jako wiodący w sprawie dotyczacej aborcji?

Norma: Nie, nie byłam dumna. Pozostałam anonimowa przez prawie 17 lat. W ciągu tych 17 lat dwa razy próbowałam popełnić samobójstwo. Wstydziłam się tego co zrobiłam i szukałam przebaczenia nie tylko u Boga, ale także u siebie samej.

Ann: Sandro, a ty? Jaka była twoja sytuacja kiedy po raz pierwszy udałaś się po pomoc do prawników?

Sandra: Po pierwsze, nigdy nie udałam się do prawników, aby uzyskać zgodę na aborcję. Udałam się do Atlanta Legal Aid, aby otrzymać rozwód. Byłam wtedy w ciąży, ale nigdy nie myślałam o jej usunięciu. Poszłam po rozwód. Prawnikiem w Atlanta Legal Aid była wtedy T. Schwartz. To właśnie ona dwa tygodnie później przedstawiła mi kobietę, Margie Pitts Haimes (nie jestem pewna jej prawdziwego nazwiska) i ona właśnie miała mi pomóc otrzymać rozwód i odzyskać dzieci, które były pod opieką rodzin zastępczych. Nie miałam najmniejszego pojęcia w co mnie wtedy wciągnięto.

Ann: Mieliśmy zatem do czynienia z oszustwem ze strony prawników, którzy podejmowali się tych spraw tylko po to, aby doprowadzić do końca swoje własne ukryte plany. Nie byli oni zainteresowani pomocą żadnej z kobiet przeżywających problemy w tym czasie. Myślę, że wszyscy wiedzą, że pierwotna historia o rzekomym gwałcie, którą wtedy podawałaś, nie jest prawdziwa.

Norma: Wymyśliłam wtedy tę historię, że zostałam zgwałcona i opowiedziałam ją prawnikom w nadziei, że przyspieszy to sprawę w sądzie. Niestety machina prawna kręci się powoli, a kobieta może być w ciąży tylko przez określony czas.

Ann: Do czego zobowiązała się wtedy Sara Weddington, co spowodowało, że wtedy zaufałaś, że ona rzeczywiście chce ci pomóc?

Norma: Pozwoliła mi uwierzyć, że sprawa będzie prosta, że wystarczy, iż ona stawi się przed sędzią w Dallas i powie " Pewna Pani, Norma McCorvey, chce mieć aborcję". Sędzia odpowiedziałby: "W porządku, niech tak będzie" następnie ja pozbyłabym się tej ciąży. Niestety, nie było to takie proste.

Ann: A w twoim przypadku, Sandro, czy zobowiązanie ze strony prawników było takie, że odzyskasz dzieci i dostaniesz pomoc w rozwodzie?

Sanda: Tak.

Ann: A czy żądali, abyś zgodziła się na aborcję?

Sandra: Nie, ale wszystko było starannie przygotowane. Szczegółów dowiedziałam się dopiero po latach, kiedy dokumenty zostały ujawnione. Rzekomo ja wniosłam petycję o przydzielenie mi dziewięcioosobowej ekipy lekarzy i pielęgniarek, którzy mieli dokonać aborcji w szpitalu (Grady Hospital) w Atlancie.
Była to petycja, o której wtedy nie wiedziałam, i nigdy w tej sprawie nie stawiłam się w sądzie.

Ann: I rzeczywiście nie zgodziłaś się na to?

Sanda: Nie. Był w to zamieszany lekarz położnik, do którego wtedy chodziłam, Dr. Donald Block. To on, razem z Margie Haimes (wtedy nie zdawałam sobie z tego sprawy) zwrócili się do sądu o przyznanie zgody na aborcję dla mnie. Zamierzano mnie do tego zmusić, i dlatego uciekłam.

Ann: Tak więc miałaś wyznaczony termin aborcji na następny dzień, co wtedy zrobiłaś?

Sandra: Było to kilka tygodni później. Uciekłam do Oklahomy, moja walizka była już spakowana, a mama również naciskała, abym się zgodziła, ale ja tego nie uczyniłam. W rezultacie nigdy nie miałam aborcji.

Ann: A zatem żadna z tych kobiet nie miała aborcji. Obydwie zeznawałyście przed Sądem Najwyższym i sądami stanowymi w Teksasie i w Georgii. Czy spodziewałyście się szybkiego rozwiązania, czy raczej dano wam do zrozumienia, że to długi proces?

Norma: Właściwie to było tak, jak już wcześniej wspomniałam, myślałam, że ktoś pojedzie do sądu gdzieś w centrum miasta i powie sędziemu, aby zalegalizował aborcję. Tak więc oczekiwałam szybkiego rozwiązania sprawy.

Ann: A potem, kiedy urodziło się dziecko i nie miałaś już możliwości dokonania aborcji, co czułaś? Czy czułaś się zdradzona przez ludzi, którzy początkowo oferowali swoja pomoc, czy też byłaś zadowolona, że nie miałaś aborcji?

cdn...

Źródło: Mateusz.pl tłumaczenie dla Mateusza: Marilla Klima
na podstawie http://priestsforlife.org/normasandra.html

dokumenty sądowe związane ze sprawą znajdują się
http://www.law.cornell.edu/supct/classics/410us113.ovr.html
http://www.law.cornell.edu/supct/classics/410us113.o1.html
http://www.law.cornell.edu/syllabi?abortion

Nieczyste gry o aborcję

2008-06-13T00:46:00.000-07:00

Od kilku dni nie ustaje burza medialna wokół ciężarnej 14-latki z Lublina i jej perypetii związanych z tym, czy powinna urodzić dziecko czy dokonać aborcji.

Ten przypadek doskonale pokazuje niezmienne od lat metody działania środowisk proaborcyjnych.

Pomyłki nigdy nie sprostowane

Ciekawe, że zarówno w tym przypadku, jak i w innych tego typu bardzo często sprawa zaczyna się od przeinaczenia czy wręcz kłamstwa. „Odmówili aborcji zgwałconej 14-latce” – krzyczał duży tytuł na drugiej stronie „Gazety Wyborczej” (7 – 8 czerwca 2008 r.). Potem okazało się, że dziewczyna nie została zgwałcona, lecz zaszła w ciążę z rówieśnikiem. „Wyborcza” utrzymywała, że nieletnia dziewczyna nazwana Agatą domagała się aborcji. W rzeczywistości do aborcji dążyła od początku jej matka. Sama dziewczyna nie wiedziała, jak postąpić, wahała się, zmieniała zdanie, ulegała presji.

Nawet kiedy inne media podały prawdziwe informacje, „Wyborcza” nie sprostowała swoich pomyłek i nie przeprosiła czytelników za wprowadzenie w błąd. Nieprawdziwa informacja zaczęła żyć własnym życiem, a nawet stała się punktem wyjścia do prowadzenia dyskusji na temat zalegalizowania w Polsce aborcji.

Federacja Wandy Nowickiej z uporem dąży do tego, by „Agata” nie urodziła dziecka. Chce też, by sprawa nastolatki z Lublina stała się pretekstem do zmiany prawa

Warto przypomnieć, że w Stanach Zjednoczonych precedensowa sprawa (Roe vs. Wade), która doprowadziła w 1973 r. do legalizacji aborcji, opierała się na takim samym kłamstwie. Młoda kelnerka z Teksasu Norma McCorvey, występująca pod pseudonimem Jane Roe, zeznała, że chce usunąć ciążę, która jest wynikiem gwałtu. Złożyła fałszywe zeznania. Dopiero w 1980 r. przyznała się, że żadnego gwałtu nie było.

Więcej w artykule: Nieczyste gry o aborcję, Rzeczpospolita

Zobacz też: Rozmowa z Normą McCorvey i Sandrą Cano

LIST OTWARTY W SPRAWIE 14-LETNIEJ MATKI

2008-06-12T23:30:00.000-07:00

Sprawa "Agaty" przypomina historię 13-letniej Włoszki, która próbowała się zabić, bo poddano ją przymusowej aborcji. Valentina chciała urodzić, ale rodzice wyrokiem sądu zmusili ją do usunięcia dziecka. Skończyła w szpitalu psychiatrycznym.

Kobieta w ciąży potrzebuje wsparcia. Szczególnie 14-letnia. Agata z Lublina sama zwróciła się o pomoc do dorosłych. To od niej obrońcy życia usłyszeli, że chce urodzić, ale jest pod silną presją otoczenia. Natychmiast zaoferowali pieniądze, opiekę, zakwaterowanie, adopcję i wszystko inne, czego mogła potrzebować na czas ciąży i później, gdyby zdecydowała się dziecko zatrzymać.

Działacze pro-life kontaktowali się z Agatą, ponieważ ona tego chciała. Byli do jej dyspozycji o każdej porze, gotowi służyć pomocą w swoim prywatnym czasie, nie mając w tym żadnego interesu własnego.

Dziś, w środku agresywnej nagonki, tych ludzi dobrej woli, którzy dołożyli wszelkich starań, żeby odpowiedzieć na prośby dziewczyny o wsparcie, spotyka publiczny samosąd, oszczerstwa, groźby przemocy.

Na podziw zasługuje ich pokorna postawa. Nie zważając na własne bezpieczeństwo, nadal mają na względzie tylko dobro Agaty. Nie podejmują dialogu z mediami, przez delikatność i szacunek do prywatności młodej matki, do której zostali dopuszczeni.

Przeraża znieczulica osób, które tak łatwo skazały młodziutką dziewczynę na traumę aborcji. Wstrząsające są próby zbicia kapitału politycznego na jej dramacie podejmowane przez lewicę. Zaskakuje łatwość, z jaką niektórzy podżegają do agresji wobec obrońców życia. Zdumiewa polskie prawo, które chociaż chroni dorosłe kobiety przed tragedią aborcji, jednocześnie zezwala na zabieg na życzenie dziewczynkom poniżej 15. roku życia.

Apelujemy o zaprzestanie spektaklu politycznego wokół tego dramatu, prześladowań ludzi dobrej woli, którzy odpowiedzieli na wołanie o wsparcie oraz publicznej presji pro-aborcyjnej na młodziutką matkę.

Aby dodać swój podpis prosimy pisać na adres: agataidziecko@gmail.com

PEŁNA LISTA PODPISÓW

Sprawa 14- letniej mamy

2008-06-09T10:17:00.000-07:00

W ubiegłym tygodniu „Gazeta Wyborcza” napisała artykuł na temat rzekomo zgwałconej 14-nastolatki, której w szpitalu odmówiono aborcji. Zrobiono wielki szum wokół prawa do aborcji oraz ludzi zwanych „moherowymi beretami”, którzy rzekomo nagabywali Dziewczynkę do tego, aby nie przerywała ciąży.

Tą sprawę myślę, że zna większość z Was. Najpierw w sobotę 07.06.2008 ukazał się w „GW” artykuł: "Zgwałcona 14 –latka nie mogła usunąć ciąży "

Wczoraj ton już zelżał, bo okazało się, że jednak dziewczynka nie została zgwałcona ale zaszła w ciążę ze swoim rówieśnikiem. Zaroiło się za to od kolejnych artykułów: "Wojna o ciążę 14-latki", "Wyborcza napisała o gwałcie , którego nie było"

Na forach internetowych zaczęły się gorące dyskusje, za wszystko obwiniano Kościół Katolicki i księży oraz tzw. „moherowe berety”.

Ponieważ znam tą historię z innej strony, postanowiłam, że podzielę się swoją wiedzą.

Dziewczynka, mieszkanka Lublina jest w ok. 10-11 tygodniu ciąży, ojcem dziecka jest jej kolega, równolatek. W rodzinie dziewczynki istnieje pewien konflikt, między jej rodzicami, co ona osobiście bardzo przeżywa. Matka, chcąc aby córka pozbyła się kłopotu zwraca się z prośbą o pomoc do Wandy Nowickiej - szefowej Federacji na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny. W Lublinie lekarze odmawiają aborcji ze względu na to, że dziewczynka świadomie nie zgadza się na aborcję. Dzięki Federacji zostaje przetransportowana do warszawskiego szpitala przy ulicy Inflanckiej, gdzie ma być przeprowadzony zabieg przerwania ciąży. Nadmienię, że ów szpital jest odznaczony tytułem szpitala „przyjaznego dziecku”, a na swojej stronie informuje :"Ciąża w szkole, to nie problem".

Dzięki temu, że dziewczynka ma kontakt ze znajomym księdzem z Lublina, o jej przyjeździe dowiadują się członkowie Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia (PFROŻ) z Warszawy. Ktoś z nich przyjeżdża do niej z psychologiem i rozmawia o całej sytuacji. Dziewczynka mówi, że zdaje sobie z powagi sytuacji i z konsekwencji jakie poniesie, ale mimo to chce urodzić. Wspomniana wcześniej Wanda N. namawia Dziewczynkę mówiąc, że jeśli podda się aborcji to rodzice się pogodzą. Mało tego dziewczynkę do aborcji namawiają położne (!) i salowa, mówiąc: „Nic się nie martw, to NIC TAKIEGO. Nie będzie cię bolało, to tylko chwilę potrwa.” Potem po wielu perturbacjach (uprowadzenie ze szpitala - bo Wanda N. zapowiedziała, że jak będzie trzeba to i do Holandii ja zawiozą a Federacja opłaci wszystko - zawiadomienie policji, pościg), dziewczynka zostaje przeniesiona do Pogotowia Opiekuńczego w Lublinie. Jej znajomy, wspomniany już ksiądz Krzysztof proponuje, że może ją umieścić na pewien czas w Domu Samotnej Matki. Obecnie dwie prokuratury: lubelska i warszawska rozpatrują sprawę, czy nie zaszło tutaj naruszenie prawa w postaci nakłaniania do aborcji.

Newsweek w artykule 14-letnia Agata wciąż chce usunąć ciążę napisał, że Dziewczynka powiedziała, że chce usunąć ciążę, zaś na stronie Dziennika Wschodniego ukazał się artykuł: Dziecko chce urodzić dziecko z którego wcale jednoznacznie nie wynika, że jest to prawda. Myślę sobie, że rzeczywiście Dziewczynka ma już pewnie dosyć tej całej afery i jest bardzo prawdopodobne, że w obliczu osaczenia przez tych którzy ją ze wszystkich sił namawiają do aborcji w końcu się podda.

Jedno jest w tym wszystkim pewne : MEDIA OKŁAMUJĄ nas na każdym kroku, manipulują naszymi emocjami, nie liczy się prawda tylko sensacja. Wielu ludzi ofiarowało swoją bezinteresowną, także finansową pomoc Dziewczynce i jestem pewna, że nie uczynił tego nikt z kręgu pani Nowickiej ani żaden z dziennikarzy, którzy są odpowiedzialni za tą całą nagonkę.

Moim zdaniem jest to najwyższy czas na to aby prokuratura zajęła się działalnością pani Wandy N. i jej organizacji feministycznej, która z planowaniem rodziny nie ma NIC wspólnego.

Na koniec zacytuję świadectwo kobiety, młodej studentki, która mieszka w Anglii i spodziewa się dziecka.

„(…)Co do sprawy aborcja-ciąża. Sama jestem matką oczekującą na poród. I powiem tyle: Kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży (obecnie przebywam w UK) nikt oprócz środowiska pro-life nie chciał mi pomóc.
Poszłam na uniwersytet i spytałam jaką pomoc mogą mi ofiarować? I co uslyszalam?: ‘A czy jesteś zadowolona z faktu bycia w ciąży? Czy Ty naprawdę tego chcesz? Bo wiesz przedszkole drogie, ciężko miejsce dostać, kasy dla ciebie bidulko nie ma, więc po co się męczyć? Przecież masz jeszcze tyle szans na zajście w ciążę, że jak nie teraz to możesz później.’
Byłam u lekarza i to samo. Wręcz czułam się zmuszana do tego żeby zrobić badania na Zespół Downa i inne schorzenia. Nie chciałam. Pani doktor powiedziała, że powinnam, bo jak się okaże, że coś jest nie dobrze to mogę usunąć, i nie dość, że studentka to jeszcze będę mieć chore dziecko.

Poszłam do organizacji pro-life. Nic od nich nie chciałam. Nie prosiłam o nic. Poszłam tylko porozmawiać. A gdy tylko usłyszeli o tym, że jestem w ciąży to od razu mi gratulowali. I sami wpadli na pomysł, że mogę potrzebować pomocy. Zaraz dali mi adres do sióstr zakonnych, które nawet nie zadawały mi żadnych pytań. Ofiarowały wszystko co tylko chciałam. Od razu dostałam nosidełko i wózek maja mi dosłać za jakiś miesiąc.

Obiektywnie patrząc- moje dziecko żyje tylko i wyłącznie dlatego, że wygrałam walkę z Pro-Choice. Choć od początku chciałam urodzić, to stawiając się na miejscu dziewczyny, która nie jest pewna wiem, że usunięcie jest o 100 razy łatwiejsze i wszyscy do tego namawiają.
Nie uwierzyłabym, jeśli sama bym tego nie doświadczyła. Od teraz wiem, że Pro-Choice i zagorzałe "feministki" nigdy Ci nie pomogą. Nakłamią, nakrzyczą, "zaszczują"(bo tak się czułam), ale nie pomogą. I co najważniejsze nie dadzą Ci wyboru (choć jak nazwa wskazuje po to są).
Modlitwą wspieram tą 14-latkę. I życzę jej dużo siły, bo wiem, że będzie jej potrzebować jeśli chce żeby jej dziecko żyło.”

Widzę moje dziecko we śnie - świadectwo Karin Struck

2008-05-20T05:42:00.000-07:00

"Widzę moje dziecko we śnie" - to poruszające świadectwo Karin Struck, byłej działaczki niemieckich ruchów lewicowych, która po wstrząsie wywołanym dokonaniem aborcji stała się obrończynią życia. Publikacja ukazała się nakładem Domu Wydawniczego "Rafael".

Karin Struck w latach 70. i 80. ubiegłego wieku była jedną z najpopularniejszych pisarek niemieckich. Nagradzana, zapraszana na wykłady i na łamy największych pism. Działaczka ruchów lewicowych a nawet członkini Niemieckiej Partii Komunistycznej.

14 lipca 1975 roku zabiła swoje dziecko – dokonała aborcji. To wydarzenie odcisnęło na niej wielkie piętno – nie mogła odzyskać równowagi emocji i sumienia – z czasem stała się zagorzałą obrończynią życia.

W 1992 roku wydała po raz pierwszy książkę "Widzę moje dziecko we śnie", w której sprzeciwiła się aborcji i opisała własne przeżycia. Spowodowało to konsternację a zaraz potem ostracyzm środowiska, które wcześniej hołubiło Karin. Wydawcy przestali drukować jej książki, gazety rezygnowały ze współpracy, pisma literackie nabrały wody w usta i przestały zajmować się twórczością Karin Struck.

Książka nie ma agitacyjnego charakteru. Jest żywą autobiografią osoby, która odważyła się powiedzieć prawdę i zapłaciła za to wysoką cenę. Oto co powiedziała Karin na temat polskiego wydania swojej książki:

(...) Polskie wydanie książki jest dla mnie ogromną radością i stanowi dla mnie zadośćuczynienie za to, co musiałam znieść ze strony niemieckich mediów po ukazaniu się pierwszego niemieckiego wydania „Widzę moje dziecko we śnie”. W społeczeństwie niemieckim, ale i nie tylko tam, niczym zaraza rozprzestrzeniło się kłamstwo, że aborcja jest rodzajem wyzwolenia, do którego prawo powinny mieć wszystkie kobiety. Jednak zabicie człowieka nigdy nie może oznaczać wyzwolenia. Prześladowania, których doświadczyłam, ponieważ głosiłam prawdę, były dla mnie bardzo bolesne i przyczyniły się do rozwoju mojej choroby. Nie odczuwam jednak nienawiści wobec moich wrogów, gdyż często nie zdają oni sobie sprawy ze swojego postępowania. Ale chciałabym znaleźć przyjaciół, którzy swoje życie opierają na boskim przykazaniu Nie zabijaj. (...)

Karin Struck, Widzę moje dziecko we śnie, Dom Wydawniczy Rafael, Kraków 2006, 288 stron, cena 29 zł.

FRAGMENTY KSIĄŻKI:

(...) Nowoczesne społeczeństwa stały się społeczeństwami proaborcyjnymi. Również w środowisku artystycznym do dobrego tonu należy wypowiadanie się jednym tchem na temat aborcji i samostanowienia kobiet. Kto tak jak ja, będąc artystką, jest jednocześnie przeciwnikiem aborcji, a kiedy jest to konieczne także antyaborcyjnym aktywistą, ten staje się ofiarą ataków, musi usprawiedliwiać swoje przekonania, a na poparcie ze strony kolegów z branży czy społeczeństwa nawet nie ma co liczyć. Takiej osobie nie nakłada się wieńca laurowego za prowadzoną działalność, tak jak np. pisarzowi Günterowi Wallrafowi, który przed laty włączył się do walki przeciwko reżimowi greckiej władzy zwierzchniej.

„Artyści przeciwko eksperymentom na zwierzętach”, „Artyści dla Green Peace” – inicjatywy tego typu są obecnie modne na salonach. „Artyści przeciwko aborcji” – do takiej inicjatywy jeszcze nie doszło. Artyści musieliby się bowiem wówczas poważnie obawiać o swoją reputację, sprzedaż książek, utworów i dzieł sztuki.

Aborcja nigdy nie była rozwiązaniem problemów kobiet (i mężczyzn). Aborcja to tragiczna kapitulacja, to „morderstwo na sumieniu kobiety” i morderstwo nienarodzonego dziecka – jak głosiła laureatka Nagrody Nobla Matka Teresa z Kalkuty. Proszę zauważyć, że Matka Teresa nie mówi od razu, że aborcja to morderstwo. Mówi ona o morderstwie na sumieniu kobiety, a to bardzo delikatna i istotna różnica. Czytając moją książkę przekonacie się, że jest ona prawie detektywistycznym śledztwem w poszukiwaniu morderców kobiecych sumień (...)

(...) Dobrze pamiętam dzień 25 sierpnia 1991 roku. To była niedziela jak wszystkie inne. Zazwyczaj w niedzielę rano, jeśli nie byłam akurat w podróży, siedziałam z moimi dziećmi przy śniadaniu i przeglądałam gazety. W jednej z nich, jakimś brukowcu, znalazłam artykuł o następującym tytule: „W trakcie dyskusji na temat aborcji pisarka rzuca w publiczność wazą”. Artykuł uzupełniało wielkie zdjęcie, pod którym widniał napis: „Katrin Struck – pisarka z Hamburga zwyzywała lekarza i kobiety zgromadzone na sali, po czym udawała, że popadła w omdlenie”.

Kiedy przeczytałam te sensacyjne wiadomości na kilka minut przyspieszył mi puls. Przytoczone cytaty w większości były prawdziwe. Rzeczywiście, podczas dyskusji, o której pisał brukowiec, powiedziałam m.in., że ruch radykalnych feministek stał się ruchem stalinowsko-marksistowskim, pozostawiającym na swojej drodze dziecięce zwłoki. W pierwszej chwili poczułam ulgę. O tym trzeba było kiedyś powiedzieć i napisać. Ale kiedy ponownie zabrałam się za lekturę „Bild am Sonntag”, nie mogłam uwierzyć własnym oczom. W gazecie było napisane: „Pisarka rzucała stołami i szklankami, a na końcu rzuciła ciężkim wazonem w liczącą 1800 osób w większości żeńską publiczność.” Czyżbym w ów wieczór w szwabskim Bad Waldsee była pod wpływem narkotyków i rzeczywiście oszalała, a teraz nie mogę sobie o tym przypomnieć? Czyżbym była aż tak szalona, żeby rzucić ciężkim wazonem w 1800 kobiet?

Nieprawdziwe wiadomości mogą działać jak broń. Prawdopodobnie mogą nawet doprowadzić człowieka do śmierci. Jedna z moich ulubionych powieści literatury współczesnej Utracona cześć Katarzyny Blum autorstwa Heinricha Bölla podejmuje ten temat. W moim przypadku artykuł w gazecie „Bild” był oparty na wierutnych kłamstwach. Niedługo po tym dowiedziałam się, kto z pełną świadomością puścił te kłamstwa w obieg.

Manipulacja i kłamstwo potrafią wprawić człowieka w stan szoku. Tak samo czułam się w tamtą niedzielę. Przez dłuższą chwilę byłam kompletnie zdezorientowana. Zanim na dobre dotarło do mnie, co się stało, zadzwoniła dziennikarka z gazety „Hamburger Morgenpost” z prośbą o wywiad. W tamtej chwili nie pomyślałam o tym, że obstając przy moich kontrowersyjnych poglądach, nie mam szans w tej nacechowanej socjalno-demokratycznymi ideami gazecie, która propaguje rozluźnienie ustawy aborcyjnej. A ja jeszcze starałam się być miła!

W południe zadzwoniłam do Julii Schätzle, opiekunki zajmującej się starymi ludźmi, która w Badenii Würtembergii jest przewodniczącą tamtejszej Unii Chrześcijańskich Demokratów dla Życia (CDL), grupy działającej wewnątrz partii chrześcijańsko-demokratycznej (CDU). To ona zadbała o to, żebym otrzymała zaproszenie na spotkanie z utrzymującym się z aborcji lekarzem dr Theissen. Koniecznie chciała, żebym wzięła udział w tym spotkaniu.

Julia Schätzle, która raczej z lekką rezerwą przyjęła mój występ w Bad Waldsee połączony z rozbiciem wazonu i protestem, na znak którego położyłam się na ziemi, potwierdziła mi, że nie rzuciłam wazonem w ludzi, jak twierdził „Bild am Sonntag” i inne gazety, o czym dowiedziałam się w następnych dniach.

Powoli zaczęłam sobie uświadamiać, jakie zarzuty chciano mi przedstawić, a mianowicie, że wprawdzie wstawiam się za nienarodzonymi, ale za to bez najmniejszych skrupułów narażam na niebezpieczeństwo 1800 „już narodzonych” ludzi. Potrzebowałam czasu, aby pojąć, komu zależy na tego typu manipulacjach.

Napisałam list do niemieckiej agencji prasowej (DPA), znanej agencji informacyjnej, prosząc o wyjaśnienie. Odpowiedź redaktora naczelnego dr Herlyn`a otrzymałam 30 sierpnia 1991 roku Pismo zawierało m. in. następujące wypowiedzi: „Jeszcze raz zapytaliśmy panią Bisswurm (korespondentkę DPA). Zgodnie z jej oświadczeniem rzuciła Pani wazonem w kierunku publiczności. Szczątki wazonu odprysnęły aż do pierwszego rzędu, w którym siedzieli słuchacze. DPA nie twierdziła jednak, że naraziła Pani publiczność na niebezpieczeństwo. Z tekstu artykułu... może Pani również odczytać, że DPA nie napisała w żadnym wypadku, że zwyzywała Pani lekarzy i kobiety. Takie sformułowanie byłoby bowiem niezgodne z zasadami sporządzania sprawozdań przez agencję prasową” (...)

(...) Chciałabym na tym miejscu napisać jeszcze o jednej sprawie, która budzi we mnie niepokój. W dniach, w których kończę pracę nad obecnym wydaniem książki, w krajach zachodnioeuropejskich na nowo rozgorzała dyskusja na temat dopuszczalności przerywania ciąży. W Szwajcarii próbuje się przeforsować ustawę o wydłużeniu terminu dopuszczalności aborcji. Próbuje się także przeforsować pigułkę wczesnoporonną jako ogólnodostępny środek aborcyjny.

Nikt nie zastanawia się jednak, dlaczego ten podobno tak łagodny środek wczesnoporonny powinien być dostępny, chociaż w Niemczech mamy przecież ustawę o wydłużeniu terminu aborcji. Nikt nie zastanawia się, po co potrzebna jest nowa, nie wymagająca interwencji ginekologa „łagodna” metoda, chociaż przecież od lat zwolennicy nieograniczonej aborcji twierdza, że aborcja jest sprawa kobiety i że w gruncie rzeczy jest to praktycznie nic nie znacząca operacja, nie mająca żadnych psychosomatycznych następstw. Po co więc wprowadzać na rynek jeszcze jedną mniej szkodliwą metodę, skoro inne metody aborcji także są podobno nieszkodliwe?

W tym miejscu przypominam sobie miesiące i lata bezpośrednio po aborcji mojego trzeciego wówczas dziecka. Przypominam sobie, że po przeprowadzeniu pierwszej aborcji zaczęłam akceptować to rozwiązanie jako popularny środek planowania rodziny.

Akceptacja takiego rozwiązania ujawniła się w moim przypadku, kiedy na krótko po pierwszej aborcji zadałam sobie pytanie, co zrobiłabym gdybym wkrótce znowu zaszła w ciąże? Wtedy pierwsza myślą, która wówczas zakiełkowała w mojej głowie była myśl o pigułce – wiedziałam, że gdzieś już kiedyś o niej czytałam, nie pamiętałam już czy chodziło tam o pigułkę „po”, czy o pigułkę wczesnoporonną. Najważniejsza dla mnie była świadomość, że istnieje taki środek, przy pomocy którego bez problemu mogę zgasić rodzące się we mnie życie. Dzięki Bogu, jakiś czas później uświadomiłam sobie, co się wtedy ze mną stało. Nie stawiając oporu wobec aborcji jako rozwiązania problemu niechcianej ciąży, poczyniłam pierwsze kroki ku temu, aby dać się zarazić proaborcyjna mentalnością. W tamtym momencie na szczęście udało mi się jeszcze zawrócić z tej śmiercionośnej drogi. I także wy, musicie zawrócić z tej drogi, aby kultura afirmująca życie miała szansę przetrwania.

Moja książka występuje w obronie kultury życia i ma na celu przekonanie was, abyście i wy także wstawili się w jej obronie. Kobiety, które przeszły aborcje są najważniejszym elementem w kształtowaniu nowej kultury życia- nawet jeśli zabrzmi to paradoksalnie.

Nie muszę chyba przypominać, kto jest autorem pojęcia kultury życia. Jest nim ówczesny profesor filozofii i dzisiejszy polski papież Jan Paweł II – człowiek, którego ogrom zasług dla ludzkości jest niewyobrażalny. Człowiek, który jest szanowany i kochany przez miliony ludzi – szczególnie młodych. Tylko niemieckie społeczeństwo ma dziwną i niezrozumiałą awersję wobec papieża i nawet środowiska katolickie redukują jego działalność tylko do ograniczeń, jakie stawia wobec ludzi, nazywając go papieżem od pigułek. A ponieważ ten papież stawia nam wyzwania, darzymy go za to nienawiścią.

Szczególnie media nie przepuszczają żadnej okazji, aby zdyskredytować i zbrukać dobre imię papieża, przypisując mu słowa, które nigdy nie wyszły z jego ust.

Sytuacja taka miała miejsce np. w czerwcu 1999 roku, kiedy mediach było głośno o wycofaniu się Kościoła z działalności w poradniach dla ciężarnych, ponieważ papież traktuje państwowe poradnie dla ciężarnych jako niezgodne z etyką wiary katolickiej. Cóż za zły to papież, który zostawił kobiety na lodzie! A przecież jest zupełnie na odwrót! Kto przeczyta listy papieża na temat poradni, ze zdumieniem zobaczy, że papież oferuje pomoc nawet kobietom nie mającym nic wspólnego z kościołem. Oto komunikat gazety Frankfurter Allgemeine Zeitung na ten temat: „Poradnie dla ciężarnych mogą mieć poważne problemy finansowe, jeśli ta wiadomość dotrze do wszystkich kobiet”. Obrzydzeniem napawają mnie wszystkie kłamstwa na temat papieża i jego stosunku do kobiet po aborcji. Musimy zrobić wszystko, aby przeciwdziałać tej pełnej obłudy propagandzie.

Szczególnie zaś ranią mnie słowa krytykujące wiek i słabość papieża. Jak gdyby starość była powodem do wstydu! Uważam, że wszyscy ludzie, niezależnie od wieku czy płci mają prawo wypowiadać się na temat aborcji. Gdyby tak nie było, także osoby bezdzietne nie miałyby prawa do wypowiadania się na temat dzieci i prawa do życia. A wartość człowieka nie wynika tylko ze zbioru jego biologicznych uwarunkowań!

Chciałabym, aby na świecie było więcej starych, mądrych ludzi, takich jak papież, którzy tak odważnie pomagają kobietom w ich drodze do uzdrowienia. Kto czyta listy napisane przez samego papieża, zapewne będzie zdziwiony, kiedy dowie się, że papież wiele oczekuje od kobiet, które maja za sobą aborcje. (...)

Pieniądze splamione krwią - Caroll Everett

2008-04-30T12:26:00.000-07:00

Polecam Wam książkę Carol Everett, byłej właścicielki kliniki aborcyjnej w USA, zwanej "szkarłatną damą". Książka pt."Pieniądze splamione krwią- Jak wzbogaciłam się na prawie kobiet do wyboru?" została wydana w roku 1994, ale widzę, że jeszcze można ją nabyć przez internet.
Przedstawiam jej fragmenty:

"(...)Nadszedł czas podjęcia decyzji. Niezależnie od tego, jak bardzo cię kocham, twój ojciec nie chce ciebie. Jeśli cię zatrzymam, nie będzie chciał także i mnie. On myśli, że skomplikujesz nam życie. Jesteś taki malutki, to nie będzie cię bolało. Przykro mi, tak bardzo mi przykro...(...)"

"(...)Aborcja jest największym, niekontrolowanym przemysłem w Ameryce. Zyskowna klinika aborcyjna dysponuje lekarzami gotowymi narazić swoją licencja aby nie wyszły na jaw źle przeprowadzone "zabiegi". To jedyny sposób, aby powstrzymać rodzinę przed wniesieniem oskarżenia. Jest coś prawie boskiego w lekarzu nadchodzącym z tajemniczej sali operacyjnej i jeszcze w fartuchu chirurgicznym zdającym raport rodzinie.

Rzadko kwestionuje jego prawdomówność -najczęściej chcą tylko wiedzieć, czy wszystko będzie w porządku. Zazwyczaj lekarz aborcjonista ma "rękę tenisisty". Mięśnie prawego ramienia są rozwinięte znacznie lepiej od lewego. Najpierw usuwa on korpus dziecka, dopiero później główkę. Za pomocą kleszczy umiejscawia - prawą ręką - główkę dziecka i miażdży, aby mogła przejść ona przez wąską szyjkę macicy.

Sprawa zasadniczej wagi: lokalizacja. Kliniki aborcyjne powinny korzystać z lokum znajdujących się w dobrej, ekskluzywnej dzielnicy miasta.
W przyciąganiu uwagi kobiet do klinik, posługiwaliśmy się sprawdzonymi technikami marketingowymi. Stworzyliśmy program rejestracji zgłoszeń zatrudniając "doradców" przeszkolonych w emisji głosu i naturalnym, ciepłym - wzbudzającym zaufanie - tembrze. Nie dyskutowaliśmy nigdy nad alternatywą aborcji, chyba, że kobieta zmusiła nas do tego. Nasze kliniki wykonywały aborcje kobietom, które nie były w ciąży.(...)"

"(...) Lekarz mógł wykonać USG, wskazać cień na monitorze i próbować przekonać pacjentkę, że naprawdę jest w ciąży. W każdej sytuacji, dobrze przeszkolony technik laboratoryjny mógł poddać w wątpliwość, rzetelność negatywnego wyniku testu ciążowego. To była dobra metoda sprzedawania aborcji.

"Zabiegi", które wykonywaliśmy często prowadziły do poważnych komplikacji. Nasze kliniki wykonywały ponad 500 zabiegów miesięcznie, zabijając lub okaleczając przynajmniej 1 kobietę na miesiąc. Dla ukrycia faktycznych przyczyn zgonu pacjentek, wystarczały dobre układy z koronerem i refleks w sfałszowaniu karty informacyjnej.(...)"

"(...) Wydawaliśmy informatory zawierające numery telefonów, pod które można było gratisowo dzwonić. Posługiwaliśmy się mass mediami, reklamując się za parawanem bezpłatnych: porad seksualnych, testów ciążowych i aborcji wykonywanych ofiarom gwałtu. (Nigdy nie wykonaliśmy ani jednej bezpłatnej aborcji!) .

Nieustannie podkreślaliśmy hasz profesjonalizm -najskuteczniejszą strategię w zdobywaniu referencji na wykonywanie aborcji. Dział reklamowy kliniki aborcyjnej w 90% decyduje o jej sukcesie. Zamieszczaliśmy w czasopismach kupony obiecujące 10% zniżki kobietom, które je przyniosą. Uwzględniając wrażliwość kobiet, dbaliśmy o estetykę w poczekalniach i salach operacyjnych. A więc: mnóstwo kwiatów, ładne meble i wzbudzający zaufanie personel. Nie lekceważąc kojącego działania ciszy, zakupiliśmy specjalny disposal, dwukrotnie tnący odpadki. Rozkręcaliśmy interes, którego celem były pieniądze, i to duże pieniądze.(...)"

Carol Everett, "Szkarłatna Dama"- była dyrektor i właścicielka sieci klinik aborcyjnych. (fragmenty książki Pieniądze splamione krwią, w przekładzie Doroty Hauzer, ARK Lublin 1994).

Grupy wsparcia

2008-04-22T05:25:00.001-07:00

Uruchamiamy bezpłatne grupy wsparcia w całej Polsce. Panie chętne do współpracy oraz do udziału w grupach proszę o kontakt mailowy : doscmilczenia(małpa)gmail.com
Mamy już zgłoszenia z Warszawy, Białegostoku, Poznania, Krakowa, Kielc, Jeleniej Góry, Tychów.
Czekamy na kolejne :-)

Rekolekcje w Licheniu - 25-27 kwiecień 2008

2008-04-22T04:23:00.000-07:00

W dniach 25-27 kwietnia 2008 odbędą się kolejne rekolekcje pt.:" Aborcja. Kobieta. Mężczyzna. Dziecko. "

Prowadzący:
- Ks. Eugeniusz Zarzeczny, rocznik 1966. Magister teologii moralnej KUL. Swoją duchowość i wiedzę z psychologii pogłębiał podczas studiów w Paryżu u ojców jezuitów. Pracował m.in. w parafii i duszpasterstwie powołań. Najbardziej ceni sobie posługę spowiednika i kierownika duchowego. Doświadczenie towarzyszenia kilku osobom przed śmiercią uwrażliwiło go na cierpienie. Wtedy zrozumiał też, jak ważne jest towarzyszenie ludziom w przygotowaniu na najważniejsze spotkanie w życiu: spotkanie z Ojcem.

- Pani Agata Rusak, psycholog od 1992 r., współtwórca i członek Zarządu Głównego Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich. Prowadzi m.in. psychoterapię osób z doświadczeniami zaniedbań, przemocy i strat dzieci.
Spotkanie będzie się opierało na częściach wykładowej oraz warsztatowej. Uczestnicy zostaną zaproszeni do osobistego przyjrzenia się swojej stracie dzięki proponowanym przez prowadzących ćwiczeniom oraz rozmowom indywidualnym. Każdy dzień będzie w sobie łączył elementy konferencji psychologicznych oraz duchowych zbliżających do tematu śmierci i ułatwiających modlitwę. Uczestnicy będą mieli czas na indywidualne przeżycie zadanych treści (poprzez proponowane ćwiczenia). Przewidziany jest też czas na dobrowolne dzielenie się przeżytymi uczuciami z innymi uczestnikami warsztatów. W programie, poza wykładami i ćwiczeniami, codzienne Msze św. i nabożeństwa. Możliwość skorzystania z sakramentu pojednania oraz rozmów indywidualnych z prowadzącymi.

Koszt:
Od jednej osoby z noclegiem i wyżywieniem 250 zł
Opłatę za udział w rekolekcjach prosimy uiścić na konto:
Dom Zakonny Zgromadzenia Księży Marianów, ul. Klasztorna 4, 62-563 Licheń Stary
96 12 40 14 15 1111 0000 18 42 88 96 z dopiskiem „REKOLEKCJE”
POTWIERDZENIE WPŁATY PROSZĘ ZABRAĆ ZE SOBĄ NA REKOLEKCJE

Zgłoszenia:
Recepcja Domów Pielgrzyma
Tel. 063 270 81 62
Fax. 063 270 83 20
e-mail:arka@lichen.pl

Artykuł w "Wysokich obcasach"

2008-04-10T04:48:00.000-07:00

Informuję, że w dniu 31 marca 2008 ukazał się w "Wysokich obcasach" artykuł pt.:"Bez znieczulenia" na temat aborcji dokonywanych przez Polki w Wielkiej Brytanii.

Do kobiet po aborcji w Anglii

2008-04-08T07:43:00.000-07:00

Poszukujemy kobiet po aborcji w Anglii.
Stowarzyszenie SPUC pomagające kobietom w ciąży z Anglii zwróciło się do nas z
prośbą o informacje w sprawie studentek z Polski decydujących się na aborcję w Anglii.

Potrzebne są nam informacje, które przyczynią się do usprawnienia realnej pomocy kobietom z Polski.

Jeśli ktoś może pomóc bardzo proszę o kontakt na doscmilczenia(małpa)gmail.com
Wyślę szczegółowe informacje

Dziękuję za wszelki odzew.
Anka

Grupa wsparcia - Warszawa

2008-03-26T01:29:00.000-07:00

Informujemy, że organizujemy w Warszawie grupę wsparcia dla kobiet po aborcji. Spotkania w grupach ok. 5 osobowych będą się odbywały w centrum Warszawy (okolice ulicy Pańskiej). Mamy do dyspozycji psychologa, a jeśli będzie takie życzenie także księdza.
Chętne Panie oraz osoby, które chcą uruchomić grupy w swoich miastach , prosimy o kontakt :

doscmilczenia(małpa)gmail.com

Wielkanoc

2008-03-20T07:53:00.000-07:00

Spokojnych, pogodnych i w pełni radosnych Świąt Wielkanocnych, nadziei i przebaczenia

życzy
Anka z Zespołem

Wszystko co powinnaś wiedzieć o RU 486

2008-03-20T04:31:00.000-07:00

Co to jest RU 486 i jak działa?

RU 468, znany także jako mifepristone, jest syntetycznym środkiem sterydowym zrobionym z norethindronu, aktywnego składnika implantów Norplant. Jego jedynym działaniem jest wywołanie aborcji do 49 dnia ciąży i do tego działania RU 486 została zarejestrowana przez Administrację Żywienia i Leków (Food and Drug Administration - FDA ) . W większości przypadków środek ten jest nieużyteczny, chyba że w połączeniu z silną prostaglandyną jaką jest misoprostol, który powoduje skurcze, w wyniku czego nienarodzone dziecko jest wydalane z łona matki.

Misoprostol jest zarejestrowany pod nazwą Cytotec i jest stosowany do leczenia wrzodów układu pokarmowego. Kobiety, które decydują się na taką aborcję, muszą przyjść trzykrotnie do kliniki, aby zabieg był kompletny.

Nieścisłe jest określanie RU 486 jako tabletki „ranek-po” (MAP-morning after pill).

Tabletki MAP nie są stosowane 49 dni po ostatniej miesiączce.

RU 486 poprzez zablokowanie działania kobiecego hormonu ciążowego progesteronu sprawia, że dziecko w fazie prenatalnej umiera z głodu, a także sprawia, że wyściółka macicy odkleja się.

„Koktajl lekowy”, mówią Trzy Feministki

Trzy popierające aborcje feministki, prof. Janice G. Raymond, dr Renate Klein oraz Lynette J. Dumble, dokonały przeglądu literatury dotyczącej RU 486 i zauważyły, że w trakcie stosowania tego środka duża liczba kobiet potrzebowała leków przeciwbólowych, a niektórym podawano wcześniej antybiotyki, aby zapobiec infekcjom. Napisały one, że " W świetle zapewnień, iż dzięki RU 468 mamy prostą metodą aborcji dokonywaną przez łyknięcie tabletki, chcemy podkreślić jej skomplikowanie, jakie objawia się w efekcie kumulacyjnym, który dokonuje się przez zastosowanie swoistego koktajlu leków: RU468 + prostaglandyny + środki przeciwbólowe+ leki wspomagające + antybiotyki „ [RU 486:Misconceptions, Myths and Morals, published September, 1991, str. 47] .

Te feministki zapostulowały wycofanie środka RU 468 z rynku ze względu na niebezpieczeństwo, jakie stwarza on dla zdrowia kobiet. Stwierdziły:" Staje się jasnym, że komplikacje, takie jak krwawienie lub ból, są bardzo często inaczej określane przez naukowców jak przez same kobiety.” [j.w.str.41] Zauważyły, że we wszystkich badaniach kobiety odczuwały ból, ale zaniżały jego wielkość do kategorii "mały do średniego". „Niewypowiedzianą informacją jest tutaj fakt, że ten ból był przewidziany... ból który byłby nienaturalny / nie do zniesienia dla mężczyzn, jest naturalny i do wytrzymania dla kobiet." [j.w.str.43]

Autorki dodały: " Po przeanalizowaniu literatury na temat komplikacji, staje się jasnym, iż działanie środowiska medycznego, które próbuje wmówić nam, że te skutki uboczne są minimalne i do zaakceptowania dla kobiet, zasługuje na miano nieetycznej praktyki medycznej" [j.w.str.47]

RU 468- Ryzyko i komplikacje

Nagłe skutki uboczne RU468 obejmują: długie i obfite krwawienie, nudności, silne skurcze, bóle głowy, biegunkę, wysypki na skórze, reakcje alergiczne oraz wymioty.
Krwawienie trwa zazwyczaj do 10 dni, ale może też przeciągnąć się do 44 dni. Pewna kobieta, która uczestniczyła w badaniach w Iowa powiedziała reporterowi magazynu TIME w grudniu 1994, że czuła się "jak odkręcony kran. Strumień krwi lał się bez przerwy". Przewodnicząca Planned Parenthood w Iowa powiedziała kobietom, że ta krew, którą widzą, w przypadkach aborcji chirurgicznej jest widziana jedynie przez lekarzy. Jedna kobieta, prawie umarła podczas prób w Iowa po tym jak straciła prawie połowę swojej krwi. Jeśli nie byłaby blisko pokoju i nie otrzymała natychmiast pomocy medycznej, wykrwawiłaby się na śmierć.

Jeden do 2% kobiet w Europie i Stanach Zjednoczonych uczestniczących w próbach klinicznych potrzebowało leczenia szpitalnego z powodu krwotoków. W próbach prowadzonych w USA 9% kobiet krwawiło ponad 30 dni. Jeden procent krwawiło ponad 60 dni. 4 z 2000 kobiet, które poddały się temu zabiegowi potrzebowało transfuzji krwi, a 25 nagłej pomocy w pogotowiach ratunkowych, a nawet leczenia szpitalnego.

Podczas badań klinicznych nad skutecznością RU 486 około 5% kobiet doświadczyło niepełnej aborcji. Kiedy zdarza się taka sytuacja, potrzebna jest aborcja chirurgiczna. Takie niepełne aborcje mogą spowodować zakażenie, bezpłodność, a nawet śmierć.

Sponsor, a zarazem właściciel patentu RU 486 - Population Council, twierdzi, że jedna na 50 kobiet będzie krwawiła i będzie wymagała interwencji chirurgicznej, aby temu zapobiec. Jedna na 100 kobiet będzie potrzebowała leczenia szpitalnego, a dla 8% kobiet metoda ta będzie nieskuteczna.

Prostaglandyny same w sobie są znane z ich potencjalnych śmiercionośnych efektów ubocznych. [Alan Riding, “Frenchwoman’s Death Is Linked to Abortion Pill and a Hormone,” New York Times, April 10, 1991.]

W Europie zanotowano dwa ataki serca i jeden przypadek śmierci.
[Dr. Y.M. Kervran, “RU 486: Rousell addresse une lettre aux gynecologues des centres d’IVG (RU 486: Rousell Addresses A Letter to Abortion Center Gynecologists),” Le Quotidien DuMedicin (Medical Daily), April 30, 1990, p. 11; Martine Laronche, “Les contre-indications de 1’IVG par voie medicamenteuse pourraient etre elargies (Contraindications for abortion by medication could be expanded),” Le Monde, April 10, 1991].

Jeśli RU 486 byłaby lekiem ratującym życie, takie ryzyko byłoby dopuszczalne, jednakże aborcja jest przygnębiająco wybiórczym procesem , który nie może usprawiedliwić jej zażywania.

Producent Cytotecu zabrania stosowania tego leku przez kobiety w ciąży

Producent Cytoteku -leku stosowanego w chorobie wrzodowej, napisał do lekarzy 23 sierpnia 2003 roku przestrzegając, że lek ten nie powinien być zażywany przez kobiety w ciąży. Producent ostrzegał: "Poważne skutki miały miejsce, kiedy kobiety w ciąży mimo wskazań na ulotce zażywały ten lek. Skutki obejmowały: śmierć matki lub płodu, hiperstymulacja mięśnia macicy, pęknięcia bądź perforacje, które wymagały… leczenia chirurgicznego, usunięcia macicy, albo [innego leczenia]…a także długie i obfite krwawienia oraz wstrząs" RU486 jest nieskuteczna jeśli nie jest zażywana razem z Cytotekiem.

Były aborcjonista ostrzega kobiety przed niebezpieczeństwami dotyczącymi ich oraz ich urodzonych dzieci

Dr. Bernard Nathanson, znany były aborcjonista, który współtworzył Narodową Ligę Praw Aborcji National Abortion Rights Action League NARAL, a także były dyrektor największej kliniki aborcyjnej w Nowym Yorku- Centrum Reprodukcji i Zdrowia Seksualnego, ostrzega przed RU 486, która stanowi wielkie niebezpieczeństwo dla kobiet go przyjmujących.

Dr. Nathanson twierdzi, że przeprowadził w swoim życiu 60 000 aborcji. Po wykonaniu nagrania wideo "Niemy Krzyk", które pokazuje na USG reakcje dziecka, w trakcie aborcji, zaprzestał swojej działalności i w późniejszym czasie nawrócił się na chrześcijaństwo.

Dr.Nathanson twierdzi, że tak naprawdę wprowadzenie na rynek RU 486 było podyktowane polityką Administracji Leków i Żywności FDA, a nie przez wzgląd na zdrowie publiczne. Nathanson ujawnia swoje obawy, iż upośledzenia mogą zostać odziedziczone przez dzieci urodzone przez kobietę zażywającą w przeszłości RU 486, gdyż mamy tu do czynienia ze środkiem działającym na układ rozrodczy kobiety, który o czym musimy być świadomi wywiera efekty transgeneracyjne (Od red:wywiera wpływ na zdrowie potomstwa).

Potencjalna chemiczna bomba- RU 486 ma właściwości chemiczne podobne do DES (Diethylstilbestrol), który był podawany w przeszłości kobietom, w celu hamowania nadmiernych krwawień, a także zapobiegania poronieniom.
U niektórych dzieci kobiet stosujących DES, rozwinęły się deformacje narządów rozrodczych, niektóre także zachorowały na raka.
Kolejną możliwością jest to, że kobiety które zażyły RU 486 nie stosują tej „terapii” do końca i decydują się na utrzymanie ciąży. Mogą one doświadczyć poważnych deformacji czaszki u swojego dziecka.

Dr.Nathanson mówi: "RU 486 sama w sobie nie jest groźna dla kobiet, jednakże aby zadziałała musi być brana razem z Cytotekiem, który jest groźny". Ostrzegł, że prostaglandyna- Cytotec może powodować astmę lub ją zaostrzyć.

Dr.Nathonson wskazał, że celem działania Cytoteku jest wyrzucenie dziecka z łona matki, ale ponieważ często jest to działanie nieefektywne, jajo płodowe bardzo często niepełnie odkleja się od macicy co kończy się krwawieniem." Wiele z tych kobiet krwawi długimi godzinami w domu, doświadczając silnych skurczy i kończąc w pogotowiach ratunkowych".

Nathanson powiedział, że nawet wtedy kiedy kobieta nie wydali całego płodu zanim pójdzie do domu, musi ona pokazać jego resztki lekarzowi, który zajmuje się jej aborcją. Zapytał: „ I teraz zastanówmy się jak 17-letnia dziewczyna wytrzyma wybieranie z toalety pełnej skrzepów krwi i innych obrzydliwości wyciąganie resztek maleńkiego płodu i przyniesienie go do lekarza?”

Dodał też: „Oni chcą rozdawać ten środek w szkołach, i wiele dzieci, a także i dorosłych będzie stosowało tą metodę jako metodę antykoncepcyjną. [źródło: NewsMax; October 9, 2000].

Wyniki stosowania RU 486 w Europie

The New England Journal of Medicine (Od red:angielski dziennik medyczny) opublikował w maju 1993 roku wyniki europejskich badań nad RU 486. Po czterech godzinach od podania drugiego leku - prostagladyny- tylko w 59% przypadków ciąża została usunięta zanim kobieta opuściła klinikę. Jedna czwarta aborcji dokonała się w ciągu kolejnych 24 godzin. Około 2% kobiet przeszło niepełną aborcję, co oznacza, że lekarz musiał wykonać chirurgiczny zabieg usunięcia ciąży poprzez rozszerzenie szyjki i wyłyżeczkowanie jamy macicy. Około 1% w ogóle nie poroniło po przyjęciu RU 486, a aborcja jednej z pacjentek miała miejsce dopiero w 12 dniu po opuszczeniu kliniki.

Tekst Ustnego oświadczenia Administracji Leków i Żywności FDA ogłoszonego na publicznym zebraniu 19 lipca 1996 przed Komisją Doradczą Leków Zdrowia Seksualnego (The Reproductive Health Drugs Advisory Comittee) przez Joel Brind, Ph.D., Professor of Endocrinology, Department of Natural Sciences, Baruch College of the City University of New York, New York, NY 10010

„Po ponad trzech i pół rocznym okresie, kiedy wysłałem przedstawicielowi Komisji- panu Kessler'owi szczegółowy list podsumowujący literaturę naukową dotyczącą związku aborcji z rakiem piersi, zostały zebrane dodatkowe bardzo ważne informacje co pozwala jeszcze raz spojrzeć na ten temat w znacznie ostrzejszym świetle. Do dnia dzisiejszego opublikowano 30 raportów opisujących 24 osobne badania epidemiologiczne, podające specyficzne dane na temat aborcji i występowaniem raka piersi. Dziewiętnaście z 24 badań potwierdziło zwiększone ryzyko raka piersi, 12 zrobiło to z uwzględnieniem naukowej ważności statystycznej. Opierając się na wiedzy datującej się od 1957roku można postawić kilka ważnych konkluzji:

1) Tylko aborcje dokonane sztucznie - nie poronienia- są związane ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka piersi. Biologiczna różnica pomiędzy tymi dwoma zjawiskami jest oczywista: Większość poronień samoistnych charakteryzuje się niedostateczną ilością wydzielanego przez jajniki estradiolu. Jeśli chodzi o aborcję, to właśnie nadmiar estradiolu we wczesnym okresie ciąży zwiększa ryzyko zachorowania na raka.

2) Aborcja zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi samodzielnie nie licząc ryzyka związanego z odkładaniem ciąży na okres późniejszy. Wczesna ciąża donoszona do końca zmniejsza ryzyko. Ponieważ aborcja usuwa ten chroniący kobiety efekt, można śmiało powiedzieć iż w dwukrotny sposób zwiększają ryzyko dla nie mających jeszcze dzieci młodych kobiet.

3) Zwiększone ryzyko raka związane z aborcją nie może być wytłumaczone przez ustawione, nieobiektywne badania. Jedyne badanie, które zaprzecza stwierdzeniom powyżej zostało wykonane na kobietach twierdzących, że przeszły aborcję, podczas gdy takie zdarzenie nie miało miejsca w ich życiu. Badanie wykorzystujące rzeczywiste dane wskazało 90% wzrost ryzyka.

4) Istnieje silny związek pomiędzy aborcją, a rakiem piersi u kobiet z historią tej choroby w rodzinie. Związek ten udowodniły dwa badania opublikowane w 1994 roku.

5) Nie ma dowodu na to iż wcześnie wykonana aborcja farmakologiczna stwarza mniejsze ryzyko niż aborcja chirurgiczna. Żadne z przeprowadzonych badań, które szczegółowo zajęły się pierwszym trymestrem ciąży nie znalazło znacznej różnicy pomiędzy aborcjami wykonanymi przed i po 9 tygodniu ciąży. Endokrynologiczne badania potwierdzają tą relację: Estradiol zaczyna zwiększać swój poziom juz w kilka dni po poczęciu. Niestety brak czasu uniemożliwia mi na podanie bardziej szczegółowych wyników. Jednakże wraz z moimi kolegami z Centrum Medycznego Penn State Hershey, napisaliśmy "Szczegółowy raport i meta-analizę” tego problemu, który można znaleźć w październikowym numerze Journal of Epidemiology and Community Health. Ponieważ magazyn ten może być obłożony embargiem, mogę rozdać kopie dla chętnych.

Czy w procesie zatwierdzania środków: mifepristone i misoprostolu, rak piersi kiedykolwiek pojawił się jako faktor ryzyka? W samej rzeczy, wysoka, pozytywna korelacja pomiędzy aborcją a rakiem piersi, którą opisaliśmy w naszej metaanalizie domaga się, aby kobiety dowiedziały się o potencjalnym ryzyku. Takie ostrzeżenia powinny być dawane kobietom podejmującym się aborcji w Louisiana, Mississippi i Montana, gdzie jest to ustawowym obowiązkiem. Więcej takich praw wciąż oczekuje na przegłosowanie.

Kończąc, nie mówię tutaj o żadnych prawach życia dla płodu, ale jedynie o życiu i zdrowiu kobiet, które powinny wiedzieć o ryzyku związanym z aborcją. Jakkolwiek w krótkich badaniach RU 486 może wydawać się bezpiecznym i szybkim sposobem na usunięcie ciąży, w długofalowych badaniach może wykazać on iż tysiące kobiet zachoruje na raka piersi, ponieważ zażywały RU 486. Jeżeli Agencja (FDA) zatwierdzi ten lek tak jak zażyczył sobie tego Population Council i doprowadzi do legalnego zażywania go przez kobiety, to wtedy straci ona swój sens. Ponieważ FDA odrzuci swój cel chronienia życia amerykańskich kobiet zagrożonych przez dystrybutorów niebezpiecznych leków. Dziękuję bardzo za uwagę.”

"Przerażająca męka psychologiczna"

Eduard Sakiz, prezes Roussel Uclaf, były producent i dystrybutor RU 486, powiedział w wywiadzie z 1 lipca 1990 roku: "Jeśli chodzi o efekty poronne , RU 486 wcale nie jest prostym środkiem. A tak naprawdę jest on bardziej skomplikowany niż technika aborcji próżniowej... a kobieta, która chce zakończyć swoją ciążę, musi później żyć długo z tą przerażającą męką psychologiczną związaną z tą drugą techniką.” [wywiad dla La Monde (1 sierpień, 1990), opublikowany w Guardian Weekly (Wielka Brytania, 19 sierpień, 1990)]

Jak już wiadomo zastosowanie RU 486 nie jest "bezpieczną, łatwą i prywatną" aborcją, jak twierdzą zwolennicy tej metody. Takie aborcje mogą wydarzyć się publicznie. Aborcje spowodowane przez RU486 bardzo często nie zaczynają się wtedy kiedy kobieta opuści klinikę. Dlatego mają one miejsce gdziekolwiek, czy to w domu, pracy, publicznych toaletach bądź też sklepie spożywczym. To na pewno ma wielki wpływ na psychikę kobiety, która zmuszona jest do oglądania szczątek swojego nienarodzonego dziecka.

Ironicznie, Roussel-Uclaf, posiada nieprzyjemny, ale prawdziwy związek z nazistowskim holocaustem. Firma ta była w przeszłości częścią firmy I.G.Farben (Od red: zmieniono po wojnie nazwę na Hoechst) produkującej chemikalia używane w komorach gazowych podczas II Wojny Światowej.

Producenci RU 486 w Komunistycznych Chinach

Producent RU 486, Danco, który znajduje się w Nowym Yorku podpisał porozumienie z fabryką w Chinach w sprawie produkcji RU 486, znanego jako mifepristone. Środek ten będzie sprzedawany pod nazwą własną Mifeprex. Do niedawna Danco utrzymywało w sekrecie nazwę producenta środka. Odkryto, że Hua Lian Pharmaceutical Co., który produkuje RU 486 dla chińskich kobiet, będzie go produkowało także dla amerykanek.

Fundacja Rockefellera i Concept Foundation, która znajduje się w Bangkoku, pomógł tej chińskiej firmie farmaceutycznej odnowić swój sprzęt, a także wyszkolić ludzi, tak aby spełniała ona międzynarodowe wymogi potrzebne do eksportu leków.

Chiny są w czołówce krajów dostarczających skażone lekarstwa i pojawiają się zastrzeżenia, że FDA nie będzie mogła kontrolować jakości sprowadzanego środka. Która pokrzywdzona amerykanka będzie mogła wytoczyć proces i sądzić chińską firmę farmaceutyczną o jakiekolwiek uchybienia w produkcji leku? Umowa wypracowana przez Danco, Population Council, a także FDA jest diaboliczna.

Chiny są krajem przymusowej aborcji i sterylizacji. Dla Population Council, który zajmuje się prawami sprzedaży środka bardzo to pasuje. Danco spodziewa się 34.2milionowych wpływów ze sprzedaży. [Wall Street Journal, 5 wrzesień, 2000].

Administracja Leków i Żywności odrzuciła środki ochronne

W kilka miesięcy przed wydaniem pozwolenia na wprowadzenie na rynek RU 486 przez FDA w Stanach Zjednoczonych 30 września 2000 roku, agencja ta zastanawiała się nad wieloma środkami ochronnymi dla kobiet. Zostały one jednak odrzucone. Fakt, iż były one rozpatrywane przez FDA oznacza, że agencja ta miała wątpliwości co do bezpieczeństwa RU 486.

Przemysł aborcyjny sprzeciwiał się temu twierdząc, iż te środki ochronne mogą być uciążliwe i tylko nieliczne kobiety będą miały dostęp do RU 486. Inaczej mówiąc, ochrona zdrowia kobiet nie jest w dobrym interesie biznesu aborcyjnego.

W 1996 roku członkowie komisji FDA, którzy zastanawiali się nad wprowadzeniem na rynek RU 486 byli przerażeni, gdy dowiedzieli się, że sponsor tego leku Population Council planował szkolić niemedyczny personel do podawania RU 486, a także aby przeprowadzać potrzebne w zaistniałych przypadkach aborcje chirurgiczne, w sytuacjach gdy RU 486 nie zadziałałaby.

Niektóre z odrzuconych przez FDA środków bezpieczeństwa to:

1) Narodowy rejestr lekarzy autoryzowanych do podania leku

2) Kontrola dystrybucji RU 486

3)Zawężenie wydawania pozwoleń dla lekarzy mogących przepisać ten środek do lekarzy :

a) posiadających kwalifikacje do przeprowadzenia chirurgicznej aborcji

b) umiejących używać USG, aby określić wiek ciąży, oraz aby nie podawać leku kobietom z ciążą pozamaciczną

c) którzy mają gabinet w odległości godziny drogi do najbliższego pogotowia ratunkowego w nagłych przypadkach wymagających natychmiastowej hospitalizacji

4) zebranie wywiadu o historii zdrowia kobiety przed podaniem RU 486

Plan Legislacyjny Lekarzy/Kongresmenów chroniący zdrowie kobiet

Tom Coburn, lekarz ginekolog-położnik a także senator Tim Hutchinson ogłosili, że legislacja Agencji Leków i Żywności (FDA) była krytyczna, gdyż organizacja ta wydała autoryzację rozpowszechniającą sprzedaż RU 486 uginając się pod wpływem nacisku przemysłu aborcyjnego i ich chęci ułatwienia dostępu do aborcji. FDA nie wydała żadnych przepisów przewidujących stosowanie tego środka. "FDA pozwoliła, aby nie-lekarz mógł podać RU486 bez żadnych dodatkowych kwalifikacji albo certyfikatu pozwalającego na takie działanie" powiedział Coburn. Zapytał on też, jak FDA ostrzega ciężarne matki, przed poważnymi efektami Cytoteku takimi jak śmierć, albo poważne uszkodzenie macicy.

Celem legislacji jest " ochrona kobiet zagrożonych przez nieadekwatne postępowanie FDA, wobec kobiet zażywających RU 486". Akt „Zdrowie pacjenta i bezpieczeństwo RU 486” ma " kodyfikować a także wzmacniać projekty dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa pacjentów przedstawione przez FDA, kiedy zatwierdziła ona RU 486" powiedział Coburn.

Jako lekarz, który przyjął 3500 porodów, a także wykonywał aborcje w przypadku zagrożenia życia matek, dr Coburn tłumaczy iż prawo legislacyjne ma bronić matki przed lekkomyślnym i politycznie poprawnym zachowaniem FDA, które zaakceptowało wprowadzenie na rynek RU 486 bez adekwatnych środków bezpieczeństwa, przed wyborami prezydenckimi w 2000 roku. Legislacja ta mówi, że lekarz podający "mieszankę leków” ma być wyszkolony do przeprowadzenia aborcji chirurgicznej, a także ma posiadać przywilej rejestracji pacjentów w najbliższym szpitalu.

Będzie on/ona musiał/a:

1) zajmować się przypadkami niekompletnej aborcji i być w stanie przeprowadzić aborcję metodą łyżeczkowania (podczas testów klinicznych 5% kobiet, które zażyły RU 486 przed upływem 7 tygodni od ostatniej miesiączki wymagało chirurgicznej aborcji)

2) być prawnie zdolnym i wyszkolonym do przeprowadzania aborcji

3) potrafić używać USG do określenia wieku ciąży, a także do ew. diagnozy ciąży pozamacicznej. Jest bowiem niezwykle niebezpieczne podanie RU 486 kobiecie w ciąży pozamacicznej.

4) być wyszkolonym do podawania "mieszanki leków"

5) mieć przywilej rejestracji pacjentów w najbliższym szpitalu, aby leczyć komplikacje takie jak nadmierne krwawienie [źrodło:Associated Press; 4 październik, 2000].

Informacje opublikowane dzięki uprzejmości pani Karen Malec przewodniczącej stowarzyszenia Coalition on Abortion / Breast Cancer

Miałam jedną z pierwszych legalnych aborcji, 40 lat temu w Wielkiej Brytanii

2008-03-13T08:34:00.000-07:00

Jo Woodgate dokonała aborcji blisko 40 lat temu. Była jedną z pierwszych kobiet, które wykorzystały zalegalizowanie tego procederu na Wyspach Brytyjskich. Jednak do dziś nękają ją wyrzuty sumienia z powodu zabicia swego poczętego dziecka. Gazeta „The Daily Mail” opowiada historię Jo.

Ostatnio siostrzenica Jo Woodgate urodziła swoje pierwsze dziecko. Jej zdaniem powinna to być radosna chwila dla wszystkich. Tymczasem, kiedy Jo patrzyła na niemowlę, czuła jak łzy cisnęły się jej do oczu. Nagle jak w kalejdoskopie stanęły jej przed oczami zdarzenia sprzed prawie 40 lat.

Przypomniała sobie jak zawieziono ją do małego wiejskiego szpitala w Leicester. – Moje wspomnienia są tak żywe, że prawie czuję zapach, jaki unosi się po dezynfekcji – wspomina Woodgate. – Widzę ten pełen dezaprobaty wyraz odmalowujący się na twarzach pielęgniarek, kiedy wprowadzały mnie przez drzwi wejściowe i prowadziły do mojego łóżka. Mówi się, że czas goi rany, jednak w moim przypadku (...) okazało się, że jest inaczej – mówi.

– Dokonałam aborcji ponieważ myślałam, że była to najlepsza rzecz jaką mogłam zrobić. (...) Jednak myliłam się, sądząc, że aborcja jest łatwym sposobem na rozwiązanie sytuacji nie do przyjęcia, jak to się w tamtych czasach określało – podkreśla po latach kobieta. – Teraz wiem, że poradziłabym sobie z wychowaniem tego dziecka i z każdym rokiem, który mija czuję jak narasta we mnie poczucie winy oraz żal z powodu tego co zrobiłam.

Jo Woodgate przestrzega młode kobiety przed decyzją o „pozbyciu się dziecka”, na którego przyjście nie są jeszcze gotowe, aby nie traktowały aborcji jako formy antykoncepcji.

– Ta procedura – jak się wyraziła Jo odnosząc się do aborcji – została zalegalizowana trzy lata wcześniej w 1967 r., jednak była ona wciąż bardzo kontrowersyjna i młode dziewczyny nie decydowały się na nią tak powszechnie jak dzisiaj.

Woodgate twierdzi, że była tak bardzo zestresowana i zmieszana, iż nie była w stanie jasno myśleć o tym, jak będzie się czuła w przyszłości, ze świadomością czynu, którego miała się dopuścić. Zachowała się egoistycznie – jak sama przyznaje – myśląc jedynie o natychmiastowym rozwiązaniu swojego „problemu”.

Jo nikomu nie przyznała się, że dokonała aborcji. Była przekonana, że nikt nie chciałby z nią utrzymywać kontaktu. Powiedziała, że poroniła. Nawet jej rodzice nie poznali prawdy. Matka ma obecnie 98 lat i o niczym nie wie.

Jednak sprawa aborcji raz po raz powracała, zwłaszcza po ponownym wyjściu za mąż. – Zdałam sobie sprawę, jak bardzo pochopnie podjęłam decyzję o tym, że nie ma miejsca w moim życiu dla kolejnego dziecka. Nigdy też nie powiedziałam mojemu drugiemu mężowi o „przerwaniu ciąży”. Czuję się z tego powodu bardzo winna. A on jest taki staroświecki, że pomyślałam, że byłby przerażony, gdyby się o tym dowiedział – mówi Woodgate.

Rozpacz z powodu aborcji wzrosła, kiedy Jo zaszła ponownie w ciążę. Była w szoku, gdy przeczytała, że w 12 tygodniu ciąży wszystkie podstawowe organy dziecka są już uformowane – a ona dokonała aborcji właśnie w 12 tygodniu ciąży. Informacje na temat sposobu dokonywania aborcji powodowały, że czuła się jeszcze bardziej winna. A kiedy po urodzeniu tuliła w ramionach swoją córkę czuła, że tak samo powinno było być w przypadku dziecka, którego nie chciała.

Woodgate chciała urodzić kolejne dzieci, lecz nie mogła więcej zajść w ciążę. Jej zdaniem to kara za to, co zrobiła. Bardzo chciała mieć chłopca. Zastanawia się, czy to dziecko, które zabiła było właśnie chłopcem. Obecnie jest ponownie rozwiedziona.

– Zbyt wiele młodych kobiet korzysta z aborcji jako formy antykoncepcji, sądząc, że potem wszystko wróci do normy. Nie rozumieją, że później życie już nigdy nie będzie takie samo. Jestem przekonana, że podjęłam kiedyś głupią decyzję i ból oraz żal, które czuję obecnie są czymś, z czym muszę żyć do końca moich dni – podkreśla Jo Woodgate.

Źródło: „The Daily Mail” artykuł opracowany przez serwis www.piotrskarga.pl

Rekolekcje w Licheniu

2008-03-12T06:27:00.000-07:00

W dniach 25-27 kwietnia 2008 w Sanktuarium Maryjnym w Licheniu odbędą się rekolekcje pt." "Aborcja. Kobieta. Mężczyzna. Dziecko."

Spotkanie będzie się opierało na częściach wykładowej oraz warsztatowej. Uczestnicy zostaną zaproszeni do osobistego przyjrzenia się swojej stracie dzięki proponowanym przez prowadzących ćwiczeniom oraz rozmowom indywidualnym. Każdy dzień będzie w sobie łączył elementy konferencji psychologicznych oraz duchowych zbliżających do tematu śmierci i ułatwiających modlitwę. Uczestnicy będą mieli czas na indywidualne przeżycie zadanych treści (poprzez proponowane ćwiczenia). Przewidziany jest też czas na dobrowolne dzielenie się przeżytymi uczuciami z innymi uczestnikami warsztatów. W programie, poza wykładami i ćwiczeniami, codzienne Msze św. i nabożeństwa. Możliwość skorzystania z sakramentu pojednania oraz rozmów indywidualnych z prowadzącymi.

Koszt:
Od jednej osoby z noclegiem i wyżywieniem 250 zł
Opłatę za udział w rekolekcjach prosimy uiścić na konto:
Dom Zakonny Zgromadzenia Księży Marianów, ul. Klasztorna 4, 62-563 Licheń Stary
96 12 40 14 15 1111 0000 18 42 88 96 z dopiskiem „REKOLEKCJE”
POTWIERDZENIE WPŁATY PROSZĘ ZABRAĆ ZE SOBĄ NA REKOLEKCJE

Zgłoszenia:
Recepcja Domów Pielgrzyma
Tel. 063 270 81 62
Fax. 063 270 83 20
e-mail:arka@lichen.pl

UWAGA! Jeżeli chcesz wziąć udział w rekolekcjach ale przeszkodą jest ich koszt - napisz do nas : doscmilczenia(małpa)gmail.com

Objawy syndromu poaborcyjnego (PAS)

2008-02-13T04:07:00.000-08:00

Niektóre bądź większość z podanych poniżej symptomów mogą towarzyszyć kobiecie, która dopuściła się aborcji, a która przechodzi przez depresję z nią związaną. Należy pamiętać jednak, iż wiele kobiet nie wiąże swojej depresji z aborcją i szukają pomocy dopiero w kilkanaście, bądź kilkadziesiąt lat po zabiegu. Wiele z tych objawów mogą pojawić się w niedługim czasie po aborcji.

• Niskie poczucie własnej wartości

• Depresja

• Poczucie winy

• Żałoba po straconym dziecku

• Tendencje samobójcze (w USA od 1800 do 4000 kobiet, które dzwoniło pod linie telefoniczna Suicide Anonymous, pomagającą osobom myślącym o samobójstwie, dokonały aborcji do 35 miesięcy wstecz. Badanie przeprowadzone przez Meta Uchtman, Suicide Anonymous w Ohio)

• Problemy z nawiązaniem stałego związku

• Złość

• Nagłe powroty do przeszłości

• Problemy z alkoholem, narkotykami

• Problemy z seksualnością- lęk przez współżyciem, bądź rozwiązłość seksualna

• Problemy z jedzeniem (anoreksja, bulimia)

• Fobie

• Chęć odpokutowania bądź zastąpienia usuniętego dziecka innym dzieckiem (wiele kobiet zachodzi w ciążę do roku po dokonanej aborcji. Emergency Pregnancy Counsellors podaje iż około 50% ich klientek przeszło przez aborcję)

• Lęk o istniejące już dzieci

• Problemy z wyrażaniem emocji

• Obojętność emocjonalna

• Ból fizyczny (bóle narządów rodnych, skurcze mięśni o podłożu psychicznym bądź anatomicznym)

• Problemy w trakcie porodu

• Porody przedwczesne

• Poronienia

• Bezpłodność

• Problemy ze snem (sny o dzieciach, halucynacje słuchowe- płacz niemowlęcia, koszmary)

• Zwiększona czujność

• Problemy z koncentracją

• Unikanie czynności przypominających o dziecku/aborcji/ciąży

• Zakończenie związku

• Chęć ukarania samej siebie

• Niepokój podczas kolejnych ciąży

• Stworzenie wyimaginowanego dziecka

• Fascynacja dziećmi i narodzinami, która może przejść w obsesję ( kobieta może interesować się dziećmi, które są w wieku jej straconego dziecka, może także związać się z lalką, bądź innym przedmiotem, który ważyłby, mierzył tyle ile jej dziecko w momencie aborcji.)

Tekst opublikowany za uprzejmością British Victims of Abortion, “Manifestation of Postabortion Trauma”.

Jak to się robi w Rosji...

2008-01-21T23:23:00.000-08:00

Przedstawiamy pilot dokumentu Davida Kinselli "Killing girls", który przedstawia sytuację kobiet w Rosji. Bohaterkami są kobiety, które zmagają się ze swoim macierzyństwem, nastolatki poddające się późnym aborcjom, personel medyczny, będący świadkiem wielu tragedii. Film jest jeszcze w trakcie realizacji, premiera ma odbyć się w bieżącym roku.

UWAGA! FILM DLA OSÓB POWYŻEJ 16 LAT